Eindhoven,
11
april
2022
|
14:29
Europe/Amsterdam

Ingrid Oonincx: “Schrijven is een deel van mijn leven”

Communicatieadviseur Ingrid Oonincx heeft een imposante nevencarrière: in twaalf jaar tijd schreef ze zes thrillers, waarvan Verdwenen uit 2021 tot nu toe de laatste in de rij is: “Het idee voor mijn nieuwe boek ontstond in een vergadering bij Fontys.” 

De schrijvers van Fontys

Fontys kent een aardig arsenaal aan schrijvers: medewerkers die in hun vrije tijd hun (literaire) verbeelding de vrije loop laten. Ter gelegenheid van de Boekenweek zoekt Bron vier van deze auteurs op. 

Wat betekent schrijven voor jou? 
“Het is een deel van mijn leven. Klinkt zoet, maar het staat ook voor geluk- ik word er blij van. En het is ontsnappen naar een andere wereld, die je bovendien zelf creëert. Dat geeft een gevoel van vrijheid.” 

Hoe combineer je het? 
“Ik werk 32 uur bij Fontys en publiceer gemiddeld elke twee jaar een boek. Maar die combinatie moet me niet verstikken. Om de balans te bewaren hanteer ik een vaste methode. Voor de schrijffase is dat de eis van 500 woorden per dag. Soms heb ik die binnen een half uur op het scherm, soms binnen twee uur. Als ik bezig ben met redigeren of bijvoorbeeld publiciteit, spreek ik met mezelf een x-aantal uren per dag af.” 

“Zo voelt het organisch, niet als een verplichting. Aan dit stramien houd ik me consequent zeven dagen per week. Dat maakt dat ik ook continu midden in het verhaal zit. Op mijn vrije vrijdag schrijf ik soms meer, maar dat hoeft niet.” 

“Tijdens het werk komen natuurlijk regelmatig invallen. Die noteer ik op papier of in mijn telefoon. Maar ik kan mijn creativiteit ook prima uitzetten. Dat is misschien de ervaring. Een paar jaar terug dwong ik mezelf nog weleens om buiten het werk om, in de trein of tijdens het hardlopen, de denkradertjes volop te laten draaien. Inmiddels is er meer automatisme en heb ik erop leren vertrouwen dat de ideeën toch wel komen.” 

‘Verdwenen’ kreeg lof in landelijke media. Het verhaal gaat over een Nederlandse journaliste die onderzoek doet naar een cel van de Baskische terroristische afscheidingsbeweging ETA. Hoe ontstaat zo’n idee? 

“Ik dacht al een hele tijd na over een plot, toen ik me ineens afvroeg: Wat als iets wat niemand zich kan voorstellen tóch gebeurt… Die inval koppelde ik vervolgens aan Baskenland, waar ik vroeger vaker ben geweest. Dat was de tijd dat de ETA zich nog geregeld roerde met bomaanslagen. Ik heb veel jongere lezers en ik vond het leuk om hen iets bij te brengen over een vorm van terrorisme die ze wellicht niet kennen.” 

Moet je verhaal helemaal rond zijn voordat je begint te schrijven? 
“In ieder geval de plot, de ontknoping. Dat is nodig omdat het verhaal vanaf het begin toe werkt naar dat slot en allerlei gedoseerde zinspelingen bevat. Het gepuzzel met de verhaallijn – die nieuwe wereld langzaam uitvouwen – vind ik een van de leukste onderdelen van het schrijven. Als het loopt tenminste. Het denkproces kan ook stokken en dat voelt verschrikkelijk. Maar gelukkig kom je door één inval of idee vaak weer op het juiste spoor. Dan gaat de creativiteit weer stromen.” 

ingridoonincx-02“Eigenlijk was ik met Verdwenen in eerste instantie zelfs te gestructureerd bezig. Misschien als gevolg van de ETA-research die ik deed. Ik ging ook karakters en dialogen alvast invullen. Maar dat verlamde me. Als je het meer open laat, sta je toe dat personages een beetje een eigen leven gaan leiden en je kunnen verrassen. Zo pakt iemand nog weleens sympathieker uit dan je in eerste instantie vermoedde.” 

Wat zijn je ambities? 
“Momenteel werk ik aan mijn nieuwe boek, waarvoor ik al zo’n 60.000 woorden heb geschreven. Het verhaal draait om slapeloosheid - als gevolg van alle prikkels die we tegenwoordig ervaren hebben blijkbaar veel mensen daar last van. Eerlijk gezegd ontstond dit idee tijdens een Fontys-vergadering. Alle aanwezigen gaven die ochtend aan slecht te hebben geslapen.”  

“Verder heb ik niet echt grote ambities, geloof ik. Ik ben tevreden zoals het gaat en droom niet van bestsellers. Eigenlijk hoop ik dat zo veel mogelijk mensen mij lezen. Al is het via de bieb- ik heb toch al een mooie baan bij Fontys, haha. Dat mensen genieten van mijn boeken, er ontspanning in vinden en er wie weet nog iets van opsteken, die gedachte stemt me tevreden.” [Frank van den Nieuwenhuijzen

‘Verdwenen’ van Ingrid Oonincx verscheen in 2021 bij De Crime Compagnie. 

 

Reacties 1 - 1 (1)
Bedankt voor uw bericht.
Monique
14
April
2022
Allemaal gelezen en ze worden steeds beter. Mooi om dit talent en hobby te hebben.

Groetjes Monique