Goede voornemens

Een vriend van mij doet mee aan Dry January. Begrijpelijk, want zijn december was nat. Mijn schoonzus gebruikt 30 dagen geen Instagram meer.

Goede voornemens, ze zijn populair. Maar hebben organisaties ook goede voornemens? Zou mijn schoonzus een inspiratie kunnen zijn? In organisaties zie ik namelijk steeds het volgende patroon.

Fase 1: Problemen proberen we op te lossen met technologie.

Fase 2. De oplossing valt tegen. Het probleem blijkt moeilijker op te lossen of er ontstaan nieuwe problemen.

Fase 3. Meer technologie.

Terwijl je zou zeggen dat de voor de hand liggende oplossing juist minder technologie is. Alleen dat doen we zelden. Terwijl, als we dan een keer kiezen voor minder technologie, dan voelt het vaak als een bevrijding en hebben we er achteraf eigenlijk nooit spijt van. De school die besloot om Magister uit te zetten voor ouders. WIFI-tracking in gemeentes. Middelbare scholen, die een telefoonverbod invoerden. En ik voorspel dat ze in Australië ook geen spijt krijgen van het aanstaande sociale mediaverbod.

Het lijkt mij een mooi goed voornemen voor scholen, gemeentes, bedrijven of de overheid. Om niet alleen te kijken naar de mogelijkheden van nieuwe technologieën maar ook te experimenteren met het uitzetten van technologieën. Misschien een week, een maand of voor altijd. Kijken hoe dat voelt. Ik voorspel: goed!

Heb jij een idee voor een technologie waar we best zonder kunnen, laat het achter in de comments. Tenzij je vindt dat we moeten stoppen met de mogelijkheid om comments achter te laten.

Dan mag je bellen.