Tilburg,
07
november
2018
|
16:20
Europe/Amsterdam

Fontys lerarenopleiding positief over plan Onderwijsraad

Advies: haal schotten tussen onderwijstypen weg

Om het lerarentekort tegen te gaan, adviseert de Onderwijsraad om de schotten tussen de onderwijstypen weg te halen en leraren breder op te leiden. “Een revolutionair plan”, reageert Yvonne Visser, directeur van Fontys Lerarenopleiding Tilburg. Ze is positief: “Als we leraren breder kunnen inzetten, is dat een oplossing voor veel scholen.”

Vandaag werd het rapport Ruim baan voor leraren. Een nieuw perspectief op het leraarschap gepubliceerd. De Tweede Kamer had de Onderwijsraad om het advies gevraagd. Met de voorgestelde maatregelen wordt de mobiliteit en de aantrekkelijkheid van het vak groter, zegt de Onderwijsraad.

Overstappen
Leraren stappen nu niet zo makkelijk over van het basis- naar het voortgezet onderwijs of het middelbaar beroepsonderwijs. Daarvoor is een aanvullend diploma nodig. In de opzet van de raad kunnen leraren makkelijk van sector of vak wisselen. Het idee is dat alleYvonne Visser leraren een generieke basisopleiding krijgen waarin didactiek en pedagogiek centraal staan. Dat is de basis waarop zij verder bouwen met ‘clusters’ en ‘specialisaties’.

Clusters zijn bijvoorbeeld ‘het jonge kind’ (voorschoolse educatie en groep 1 en 2) of een bètacluster waarin de vakken natuurkunde, scheikunde, biologie, wiskunde samengaan. Voor de bovenbouw havo/vwo of in beroepsspecifieke vakken in het vmbo of mbo kunnen (aankomende) leraren een specialisatie volgen.

Huiverig
Huiverig is Visser nog wel voor het samengaan van de vakken in clusters bèta-, gamma- en zorg- en welzijn. “Ik heb het rapport nog niet helemaal kunnen lezen, maar ik vraag me wel af hoe de raad wil waarborgen dat inhoudelijke kennis niet verloren gaat. Als je de vakken verbreedt, kan dat ten koste gaan van de diepgang.”

Overigens is haar instituut daar zelf al mee bezig, onder meer in de deeltijdopleiding Science & Technology, die vakken als wiskunde, scheikunde en techniek combineert. “Maar die is dan nog wel alleen voor de onderbouw van het vo en het vmbo”, legt Visser uit. “Ik ben er wel blij mee dat de raad aangeeft dat vakinhoudelijk onderwijs belangrijk is.”

Revolutionair
Visser noemt het advies van de raad ‘revolutionair’. “Het is een enorme verandering, die – als het doorgaat – ook veel betekent voor de lerarenopleidingen van Fontys.” Die zijn nu nog netjes onderverdeeld in pabo's voor het primair onderwijs en lerarenopleidingen voor het voorgezet onderwijs.

Hoewel daar volgens Visser  nu al de eerste stappen voor samenwerking worden gezet. "Pabostudenten kunnen bijvoorbeeld gelijktijdig een deeltijd lerarenopleiding volgen, waarmee ze dus een ‘bi-diploma’ krijgen. In het generieke deel van onze flexibele deeltijdopleiding zit al veel overlap. Dat gaat al over pedagogische en didactische kennis.”

Blijven ontwikkelen
Het voorstel van de Onderwijsraad daagt leraren uit zich te blijven ontwikkelen. Het vraagt van de werkgevers dat ze een goed professionaliserings- en ontwikkelingsplan maken met hun personeel. “Dat is fantastisch voor de mobiliteit en aantrekkelijkheid van het vak en ook voor Fontys”, zegt Visser. Fontys profileert zich met Pro Educatie op het terrein van flexibele deeltijdopleidingen in het onderwijs. En dat past precies bij de plannen van de Onderwijsraad. [Petra Merkx]

Reacties 1 - 2 (2)
Bedankt voor uw bericht.
Ans Schapendonk
27
April
2019
Correctie: Dijkgraaf vermeldt NIET uit wiens boeken hij deze kennis haalt.
Ans Schapendonk
27
April
2019
Waarom opleidingen hun vakkenaanbod interdisciplinair moeten maken en waardoor dat ook mogelijk wordt, bewijzen de boeken van Robbert Dijkgraaf (Het isgelijkteken) en van Rens Bod (Wereld in Patronen). Mijn recensies van beide boeken zijn desondanks negatief want beide auteurs bedienen zich van methodes die ooit door vrouwen werden ontdekt: de eerste wis-, schei- en natuurkundigen, maar ook taalkundigen en astrologen, want het gaat om de (astro)LOGICA, niet om ‘his-story’, maar om ‘her store’ en die vonden ze in de sterren, het allereerste “schrift”.
De taalkundige Rens Bod legt in 3.1 en 4.1 uit hoe hij cultuurpatronen vindt en verbindt met natuurwetenschappelijke fenomenen. Hij beweert daartoe in staat te zijn door een syntactische methode, wat niet helemaal klopt. Het gaat ten eerste om de door wiskundigen nooit begrepen ´dubbele banaan´ alias ´vlinder´ die symbool staat voor de ´payes´ (papillotjes naast de wangen van joodse mannen), een spiraalvormig krulletje dat naar een ´veer´ verwijst die druk (racemaat) kan uitoefenen. Papillotjes maakt men met haarversteviger (> haar verste vinger) waardoor het niet om waterstofperoxide (H2O2) gaat maar om PLAK / KLAP > KLEVEN > (k)LEVEN (uit anorganisch wordt organisch). Dit is echter niet syntactisch uitgelegd, maar m.b.v. de methode die `wortelt` in de universele klankhelix van Goropius Becanus. Uit WORTEL helixt (v)OERCEL waardoor Bod, maar ook Dijkgraaf (zie Het isgelijkteken) hun bevindingen konden doen. De verdiensten van Becanus worden hier helaas genegeerd. Deze lijfarts en taalkundige ontleende zijn kennis aan de ´Orfische Theologie´ van de bakervrouwen, die het THEOS niet als vaderlijke God interpreteerden maar als VOLK > VOLKSTAAL > VOL (k) STAAL (ijzer > ISRA-EL). Het christelijke motief van de SLANG verwijst in het Engels ook naar dit DIALECT, waardoor Bod zich hier bedient van het Orakel van Delphi (pi > phi), een methode die is ontwikkeld door de hogepriesteressen alias heksen: vrouwelijke wiskundigen die het hexagram gecombineerd met het pentagram en het `verloren driehoekje` ontcijferden. Jammer dus dat dit niet in het laatste hoofdstuk wordt vermeld. Daardoor gaat het wel om plagiaat. Toen onder Christus het huwelijk ("de werken der vrouwen") werd afgeschaft, ging het om hun SCHRIFTEN en niet hun werk als slaven (zie 'Het Evangelie van Thomas' van Quispel, blz.335).
Bij Het isgelijkteken gaat het schijnbaar om twee horizontaal liggende streepjes boven elkaar, waarmee echter halfgeleiders (semiconductoren) bedoeld zijn. Maar feitelijk gaat het hier om supersymmetrie gevormd door zeven `dots` waarmee je `vijf vijfhuizen` kunt vormen. En daarom was Dijkgraaf op bezoek bij de Paus, want hij zocht het verboden schrift van de `heksen` (vrouwelijke wiskundigen die het hexagram combineerden met het pentagram en het `verloren driehoekje`) genaamd de `Orfische Theologie`, waarin het Orfisch naar de `oorvijg` (PLAK / KLAP) verwijst en het Theos niet naar een vaderlijke God, maar naar `volkstaal` , dat helixt in VOL (k) STAAl, want Dijkgraaf gaat het om het plakkend metaal (ijzer > ISRA-EL). Een STAAL verwijst tevens naar PATROON, een klankpatroon (klankhelix) waardoor uit MADAM > (m)ADAM > ADEM > Dts. ATEM / META (lees van achteren naar voren) > METAAL > MENTAAL > MIJN TAAL > UNIEK INSTRUMENT ontstaat. Deze woordreeksen zijn NAGENOEG gelijk (nanotechnologie)! Het christelijke motief van de SLANG verwijst in het Engels ook naar DIALECT (i.c. volkstaal). Conclusie: Dijkgraaf presenteert hier de oeroude kennis van de bakervrouwen resp. de hogepriesteressen die het Orakel van Delphi toepasten, gebaseerd op PI > PHI, waarmee we de toekomst kunnen `spellen` en het verleden kunnen `reconstrueren`. Dijkgraaf mag schrander zijn, maar dit plagiaat van Nefertiti vs. NOFRE TETE (ons hoofd) blijft niet verborgen. Deze kennis vindt men op historische munten waaronder een `Witte vrouw uit het Verloren Millennium`. Zij wisten ook hoe ze uit AFVAL > AFVALLIG > BEVALLIG LICHT `licht op` de nu gevonden `zwarte materie` konden vinden. Dijkgraaf noemt dat fluorescentie (verval xenon 124), maar de interferentie (licht op) bewijst ook dat het om 'oplichterij gaat, want 'Dijkgraaf vermeldt uit wiens boeken hij deze kennis haalde (Ans Schapendonk)!
Door de combinatie van de klankhelix met historische munten, schilderijen, heiligenbeelden, maar vooral met de “plaatjes” die men in molekulen kan zien (vgl. luteoline, quercetine, rutine alias het "lammetje" - vgl. het Gods LAM, de IsLAM, maar dan Dalai LAMA !!) kan men jongeren niet alleen ‘praktisch’ bewijzen, maar vooral ook motiveren de alfavakken samen met de bètavakken te bestuderen en zelf toe te passen. De klankhelix vormt hierbij een hulpmiddel in nood, want we kunnen nu op de toekomst ‘anticiperen’. Jongeren zijn heel hard aangewezen op het zich eigen maken van de klankhelix. Een LAMA betekent in het Spaans EL PACK(a), waardoor het ook hier om SPEEKSEL gaat dat helixt in SPUUG maar dan in SPUWEN, want Becanus ontdekte naast de drie rijtjes P, T en K dat er in het Nederlands (i.c. het VLAAM(s) > (v)LAM > LAM) nog een vierde rijtje bestaat, dat van de W. Deze vaststelling heeft historisch gezien nog een STAARTJE, een heel lang staartje, want Becanus beweerde dat de Nederlandstalige de oorspronkelijke JODEN zijn, wier nakomelingen de PALESTIJNEN zijn, want hun naam PALE (s) TINT verwijst naar BLEEKGEZICHTEN. De klankverschuiving verloopt dus niet van Oost naar West, maar van WEST naar OOST. Daarmee zette Becanus de wereld op zijn kop en dat deden de bakervrouwen op hun wandtapijten dan ook "letterlijk", want het gaat om de verdubbelde vijfhoek alias de MIJTER. De bisschop naast Maria (Solothurner Madonna) was dan ook geen man maar een vrouw, Maria's vroedvrouw! Het Duitse
"beim Schopf packen" waaruit het bisschop helixt, verwijst naar het kindje erbij het hoofdje uitpakken tijdens de bevalling. Kerken waren oorspronkelijk bevallingstehuizen wat het woord MOSKE (> meiske) nog bewijst, want dat helixt in MUSCHI dat naar KUT (i.c. to cut) verwijst alias KRIS/MES (vgl. Christmas). Het gaat om 'snijden' (vgl. witten) en dus om de scheiding (SCHISMA), want uit AFVAL ontstaat uiteindelijk weer nieuw leven: BEVALLIG LICHT 'licht op'.
Ans Schapendonk (27-04-2019)