Eindhoven,
03
november
2022
|
10:35
Europe/Amsterdam

DownHILL met een veroordeelde hoogleraar

De voor het verkrachten van een studente veroordeelde hoogleraar, houdt de gemoederen bij Fontys flink bezig. Als een van de grondleggers en dé uitdrager van de HILL-methode, had hij een behoorlijke impact op de nieuwe inrichting van het onderwijs bij Fontys. Docente en onderzoekster Tina ten Bruggencate uit haar bedenkingen hierover in onderstaand opinieartikel.  

Tina ten BruggencateDe veroordeelde hoogleraar uit Leuven die ook bij Fontys actief was, mag achteraan aansluiten in de lange rij van seksuele roofdieren. Mannen die hun macht misbruiken en gewetenloos slachtoffers maken. Hij is beschuldigd van aanranding en verkrachting van een studente. Hij is berecht en krijgt een gevangenisstraf. Ook is hij voor lange tijd geschorst van de KU Leuven. Maar wat is zijn nalatenschap bij Fontys? 

De bewuste professor is de grondlegger van HILL (High Impact Learning that Lasts) een onderwijsvisie waar ook Fontys dol op lijkt te zijn. HILL bestaat uit zeven bouwstenen, of eerder zeven open deuren. Bouwstenen als urgentie, hybride leren en zelfmanagement. Je kunt er niet op tegen zijn, net zoals je niet tegen wereldvrede kunt zijn. 

Veel collega's lopen ermee weg. HILL is een openbaring, een antwoord op alle onderwijsvragen. Collega's staren glazig voor zich uit als ze verkondigen hoe geweldig HILL is. Het valt me op dat vooral collega's met een hoog 'laat ze (de studenten) maar zwemmen'-gehalte HILL stevig omarmen. Ze bloeien op als nooit tevoren. En het management lijkt vrolijk hierin mee te gaan.

Er zijn ook tegengeluiden. Deze komen vaak van de meer wetenschappelijk onderbouwde docenten. Want laten we wel wezen: wetenschappelijk bewijs dat HILL-onderwijs beter is of zelfs werkt, is mager. Er lijkt meer bewijs te zijn in tegengestelde richting. Maar docenten die dit te hard roepen zijn verzuurd, verbitterd, of ouderwets. Naast zuurpruimgedrag wordt gezegd dat we polariseren. Tenslotte is het niet gezellig om de vrolijke opmars van nietszeggendheid ruw te verstoren met banaliteiten als kennis en feiten.

De link met een sekte, met de veroordeelde hoogleraar als charismatische (mwah, valt tegen) sekteleider komt bij me op. Net als vele sekteleiders heeft deze man misbruik gemaakt van zijn macht. We volg(d)en als Fontys blind deze Vlaming en zijn principes. Hij mag trainingen geven en lezingen, zijn schare volgelingen groeit gestaag. Hele curricula worden omgegooid en nieuwe ontstaan. Leerlijnen die stonden als een huis worden overboord gegooid. Inhoud staat niet meer centraal, maar het proces. 

De Juridische Hogeschool Tilburg volgt met haar nieuwe onderwijslijn alle basisprincipes van de HILL-methode.Terwijl het een (ja daar zijn we weer) feit is dat het proces altijd gekoppeld is aan inhoud. De student kan geen leerproces laten zien als daar geen vakkennis/vaardigheden aan gekoppeld zijn. Feiten lijken ondergeschikt aan het euforisch en optimistisch idee van HILL. Fontys als kennisinstituut lijkt aan kracht te verliezen. We laten ons, kortom, leiden door vage principes, niet door feiten.

Hopelijk heeft wat er is gebeurd met deze veroordeelde hoogleraar ons als Fontys wakker geschud. Fontys heeft een statement gemaakt en verbreekt de samenwerking met het HILL instituut. Maar lijkt de principes van HILL niet volledig los te laten. We worstelen daar als samenleving vaker mee. Kun je nog naar de muziek van Michael Jackson luisteren of naar die van Ali B of Marco Borsato? Kun je van een schilderij van Picasso genieten? Een van mijn favoriete kunstenaars, maar ook een nare en vieze man. Kun je de kunstenaar los zien van zijn kunst? Ik denk vaak wel.

Ik heb echter bedenkingen bij het feit dat deze man in zijn HILL-principes het belang van de student voor ogen lijkt te hebben, maar dat nu uiteindelijk blijkt dat dit belang hem een worst (sorry voor de vergelijking) is. Hoe oprecht en gefundeerd is dit model dan? 

 Tina ten Bruggencate is docent aan Fontys Hogeschool Toegepaste Psychologie en onderzoeker bij het lectoraat Mens en Technologie.  

Reacties 1 - 20 (25)
Bedankt voor uw bericht.
Muriel van Doorn
07
November
2022
Bedankt dat je op scherpe wijze (en met een vleugje humor) verschillende dingen aan de kaak stelt. Het raakt duidelijk een gevoelige snaar ...
Esther Hendriks
07
November
2022
Even los van of je voor het artikel van Tina bent of juist niet. Los van of je voor HILL bent of niet, uiteindelijk willen we allemaal studenten een goed leerproces aanbieden. En als ik dan heel basaal kijk naar mijn twee totaal verschillende kinderen, dan past de een goed in het reguliere onderwijs van les a, les b en inhoud c. De ander gaat daar juist op uit. Krijgt energie van werken aan projecten, als hij kennis kan verbinden aan een opdracht waar hij enthousiast van wordt. Er zijn er meer wegen die naar Rome leiden dan alleen het reguliere onderwijs en we denken nog veel te vaak dat onze weg de enige goede is!
Sylvie Dieteren
06
November
2022
Helemaal mee eens, Tina
Ook ik heb al herhaaldelijk in sessies laten weten dat HILL niets toevoegt. veel gebakken lucht. vakkennis en vaardigheden essentieel zijn. In plaats van achter charlatan Dochy aan te lopen had Fontys met al haar kennis (die we in huis hebben) een eigen visie op onderwijs moeten formuleren.
Jan de Leeuw (Fontys docent 1986-2018)
04
November
2022
Fontys: neem afstand van de HILL-filosofie
Tina ten Bruggencate bekritiseert de HILL-filosofie die binnen Fontys veel aanhang heeft. Ze geeft daar argumenten voor, waarbij de laatste redenering niet sterk is en ook afdoet aan de rest van haat verhaal. De ‘oprechtheid’ en ‘fundering’ van dit model staat los van de persoon van hoogleraar die er een groot voorstander van is. Het staat ook los van het gedrag van die hoogleraar. Het HILL-concept moet je op inhoudelijk gronden bestrijden als je het er niet mee een bent. De redenering van Ten Bruggencate gaat toch meer richting een Ad Hominem.
Een belangrijk kritiekpunt op concepten als HILL gaat wat mij betreft over de relatie tussen doelen in het onderwijs en didactische methoden en middelen die je inzet. De HILL-filosofie heeft de neiging om methoden, middelen, etc. tot sturingsmechanismen te maken van het onderwijs. Ze worden daarmee doel in zichzelf. Zoals tien jaar geleden met Biloba twee onderwijsmethoden, projectonderwijs en PGO, ‘heilig’ werden verklaard door Fontys. Ze moesten door alle opleidingen binnen Fontys worden ingezet voor het onderwijs, onafhankelijk van de leerdoelen die moesten worden gerealiseerd. Een dergelijke opvatting is strijdig met een belangrijk fundament van de onderwijskunde, namelijk dat leerdoelen het primaat hebben en dat je methoden, middelen, etc. erbij zoekt om die doelen op een zo effectief en efficiënt mogelijke wijze te realiseren. In het onderwijs zijn er heel veel methoden en middelen die kunnen worden ingezet: een (hoor)collegereeks, werkgroepen, workshops, stages, PGO, projecten, excursies, een etiquettediner, debatteren, noem maar op.
Het tot doel maken van een middel in het onderwijs was ook aan de hand bij het zogenaamde ‘IPad-onderwijs’. Je maakt van een middel (IPad is een middel) het doel van het onderwijs.
Een ander belangrijk argument tegen de HILL-filosofie is van Ewoud Jansen, elders op deze site. Studenten doen onvoldoende en gefragmenteerde kennis op als theoretisch bagage alleen wordt opgedaan via praktijkopdrachten. Ze zoeken alleen “naar de stukjes (theorie, JDL) die voor hun toevallige ‘authentieke context’ van belang zijn”. De student krijgt geen inzicht in de bredere samenhang van de theorie. Het is niet te voorspellen in welke contexten studenten later werkzaam zullen zijn. Volgens Jansen is het denkbaar dat de aangeboden ‘contexten’ op geen enkele manier aansluiten bij hun latere beroepspraktijk. Daarom moet het erom gaan dat de student leert om te denken en te analyseren in élk denkbare context. Daarvoor is studie nodig van een aantal vakgebieden die relevant zijn. Bij Social Work bijvoorbeeld psychologie, sociologie, andragogie en filosofie. Bij commerciële opleidingen vakken als economie, marketing, marketingcommunicatie en bedrijfsethiek. Dit argument van Jansen kan ook worden ingezet zo gauw PGO tot enige, exclusieve onderwijsmethodiek wordt gemaakt in een opleiding.
In een redactioneel stuk van Bron wordt aangegeven dat HILL binnen Fontys breed wordt toegepast. Deze filosofie wordt door de redactie van Bron als volgt gekarakteriseerd: “Het door de Vlaming ontwikkelde onderwijsmodel HILL wordt binnen Fontys breed toegepast. Bij deze methode worden belemmerende en inflexibele structuren zoals lessen, roosters en lokalen geschrapt. Docenten geven geen les, maar coachen. Van studenten wordt veel zelfstandigheid verwacht. En er zijn nog nauwelijks toetsen” (Verbiesen, 31 oktober 2022)
Toen ik las over het ‘schrappen van belemmerende en inflexibele structuren zoals lessen, roosters en lokalen’ dacht ik direct aan klachten van studenten op verschillende Mbo’s en Hbo’s de afgelopen jaren over chaos, onduidelijkheid en het gevoel in het diepe te worden gegooid zonder te kunnen zwemmen.
Het idee dat docenten geen lesgeven in het HILL-systeem refereerde aan een recent bericht in De Gelderlander met als strekking dat de eerstejaars studenten van de HAN opleiding Social Work die dit studiejaar aan hun opleiding zijn begonnen, teleurgesteld zijn. Ze kwamen (enthousiast) op de opleiding en kregen te horen dat er geen docenten waren, alleen coaches. Colleges werden ook niet geven, alleen ‘opdrachten’.
Je vraagt je af wat dit doet met het imago van deze opleidingen: het imago van HAN Social Work en van Fontys en haar opleidingen. Voor opleidingen van HAN en Fontys die niet meegaan met deze HIIL-filosofie, kan dat heel vervelend zijn. Zo weet ik dat op de opleidingen SPECO en Johan Cruyff Academy van Fontys de HILL-filosofie niet wordt aanhangen en gepraktiseerd. In het verleden (in ieder geval tot 2018, toen ik er nog werkte) en ook nu niet. Een negatief imago van Fontys kan ook doorwerken op de reputatie van de opleidingen SPECO en Johan Cruyff Academy, krachtige merken in de sportwereld.
Ik denk dat het van wijsheid zou getuigen dat Fontys Hogeschool niet alleen afstand neemt van de veroordeelde hoogleraar maar ook van deze onderwijsfilosofie.
Jan de Leeuw, docent bij Fontys Hogeschool (1986-2018)
Esse Heij
04
November
2022
Tina, dank je wel voor je dappere, kritische geluid!
Inge Haazen
04
November
2022
Een tegengeluid tegen de principes van de HILL-methodiek. Gezond. Verandering kan immers tot weerstand leiden. Graag laat ik een ander, positiever gekleurd geluid horen. Na 5 jaar gestudeerd te hebben bij de opleiding Toegepaste Psychologie heb ik 2021 mijn diploma behaald. Inmiddels werk ik ruim een jaar als Onderwijs-/onderzoeksassistente binnen hetzelfde instituut, waar HILL dagelijkse kost is geworden (in het eerste leerjaar). Graag deel ik mijn ervaring vanuit het perspectief van de student.

Ik miste uitdaging in het dichtgetimmerde ‘reguliere’ onderwijs. Daarnaast was ik het beu om met ongemotiveerde medestudenten te moeten samenwerken. Dit waren voor mij de twee hoofdredenen om in het tweede studiejaar over te stappen naar het Praktijkatelier (een alternatieve leerroute waarin de principes van HILL worden toegepast). Ik moet toegeven: dit zorgde voor een enorme shock. De duidelijke kaders waaraan ik gewend was, waren er plots niet meer. Het trucje: ‘wat moet ik uitvoeren (lees: aanleveren) om te voldoen aan de eisen en verwachtingen van de docent en zo het vak te behalen?’ werkte niet meer (ik was hier na mijn carrière op de middelbare school behoorlijk goed in geworden). Ik had geleerd hoe ik een vak moest behalen, niet hoe te functioneren als autonome professional.

Het wegvallen van de strakke structuur zorgde ervoor dat de grond onder mijn voeten was weggezakt. Echter kon ik hierdoor gaan werken aan een nieuwe fundering. Ik leerde leren door zelf te doen, in plaats van ‘leren’ door het kopiëren van het gewenste gedrag. Ik leerde (hoe gek het ook klinkt) om zelf na te denken en verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen leerproces. Eerlijk is eerlijk: wat een bevrijding om je eigen keuzes te mogen maken. Kritisch denken, zelfstandigheid en flexibiliteit zijn een aantal vaardigheden welke ik door deze projectmatige wijze van onderwijs (HILL) heb kunnen ontwikkelen. Was het makkelijk? Absoluut niet, maar terugkijkend beschouw ik dit jaar als één van de meest waardevolle jaren op het gebied van mijn persoonlijke en professionele ontwikkeling.

Natuurlijk zitten er kreukels in het nieuwe onderwijssysteem, maar zoals we onze studenten ook meegeven: ‘van fouten kun je leren’. Laten we het goede voorbeeld geven.

Tina, alle respect voor het schrijven van dit uiterst scherpe stuk.
Henk Verhoeven
04
November
2022
Hoi Inge, dank voor de waardevolle inbreng in deze discussie. Wel span ik jouw argumenten even voor mijn eigen karretje: jouw overstap naar het praktijkatelier was je eigen keuze (deze lesvorm past sommige mensen beter dan andere, jou paste het blijkbaar) en je maakte de overstap in het tweede jaar, toen jij als slimme studenten al veel van het TP-vak had opgepikt. Verder was je super gemotiveerd - misschien goeddeels door externe motivatoren - maar goed; die motivatie was er. Ik denk dat je een terecht punt aanhaalt, door de ageren tegen onze neiging alle vakken helemaal dicht te timmeren in eisen, stappenplannen en afvinklijsten. Helaas doen we dat nu met HILL ook. Het zou mooi zijn als we dat eens wat meer los durfden laten.
Freddy Hurkmans
08
November
2022
Eens met Henk. Ik geef al jaren les in een instituut dat de HILL methode volledig omarmd heeft, in elke klas zitten een paar studenten waarvoor dit systeem een uitkomst is. Studenten die vrijwel autodidact zijn en alleen de hulp van een docent nodig hebben als sparringspartner en feedback generator.
Het probleem is echter dat er nog ongeveer 22 studenten in diezelfde klas zitten waarvoor dit systeem compleet niet werkt, waarmee het dus ook een enorme overhead oplevert voor de docent (oh, sorry: coach).

Voorheen hadden we een systeem met voldoende structuur voor de meerderheid in de klas, waarbij studenten zowel theorie moesten leren als praktische opdrachten moesten maken. Dat zorgde ervoor dat je als docent tijd vrij kon maken voor die enkeling die meer vrijheid wil en ook aankan. Die studenten kregen dan alle vrijheid om de meest waanzinnig gave dingen te maken, maar ze moesten nog steeds ook de theorie leren.
Albert van de Ven
04
November
2022
Het artikel van Tina is een verademing!
Zullen we onderwijs eens aanpassen/ vernieuwen na een grondige analyse van de problemen en graag in samenspraak met de mensen die er dagelijks in werken.
Erik van de Wiel
04
November
2022
Ik heb dit en de reacties met gemengde gevoelens gelezen (even los van het gedrag waarvoor hij veroordeeld is, daar kun je moeilijk gemengde gevoelens over hebben).
Mijn zorgen over HILL zijn ook door de man zelf niet gesust: ik ben zelf een uitsteller geweest als student die in hoorcolleges wel een bepaalde regelmaat vond. Dit systeem zou denk ik lastig voor me zijn geweest. Daarnaast weet ik als sociaal psycholoog wat een enorme blinde vlek mijn vakgebied is voor de gemiddelde mens, dus ik was zeer sceptisch dat studenten met een beetje Googlen 'vanzelf' tot de onderwerpen en methoden zouden komen die hierbij horen. Op beide twijfels kwam op de instituutsdag geen antwoord.
Aan de andere kant zie ik ook voordelen in enkele aspecten: het tussendoor feedback kunnen vragen en niet zozeer 'doen wat er in de handleiding staat dat je moet doen' maar meer bezig zijn met 'wat zou je eigenlijk moeten willen leren'. Het idee dat je, mits daar de ruimte en mogelijkheden voor zijn, in de praktijk kunt leren hoe jouw baan als TP'er eruit zou kunnen zien (wat, laten we eerlijk zijn, lastig is je voor te stellen als eerstejaars). Het feit dat je meermaals feedback kunt vragen en zo een project af kunt ronden BINNEN een periode, i.p.v. wat voorheen vaak gebeurde, na de beoordeling je groepje nog eens bij elkaar moeten zoeken en een herkansing inleveren.
Maar ja... de vaardigheidsvakken waren wel vrij goed opgezet bij ons en studenten komen maar moeilijk uit zichzelf tot het samen gaan oefenen van gespreksvaardigheden.
Mijn grootste vraagteken bij deze (want bij elke) onderwijsvernieuwing is altijd dit: m'n inschatting is dat grofweg 20% van je studenten het toch wel haalt, hoe je het ook inricht: zij ploeteren zich er wel doorheen. Je heb ook aan de onderkant een percentage dat afvalt. En je hebt een grote middenmoot die je onderwijs richting 'stukken beter' of 'naja net wel/niet genoeg' kan bewegen.. en ik denk wel eens dat elke wijziging die die grote groep niet richter dat eerste beweegt eigenlijk gewoon niet zoveel zin heeft. Maar ja, dat kan ik niet staven met bewijs.
Catelijne
04
November
2022
Ik blijf me verbazen over de beweringen die ik lees in bovenstaand artikel van Tina. En de discussie hieronder. Waar komt toch dat idee vandaan dat kennis, inhoud, literatuur, theorie, niet belangrijk zou zijn? Waar in de bouwstenen van HILL staat dat? Ik haal het er niet uit.

Dat is dus m.i. echt een groot misverstand! Om een probleem uit de praktijk op te lossen is kennis, inhoud, literatuur, theorie juist van groot belang! Goede, actuele en gevarieerde bronnen gebruiken (ja, daar moet je op coachen, daar zijn skills voor nodig), die tot je nemen en verwerken (op een manier die bij jou past, en studentgestuurd), en die dan vervolgens toepassen in jouw praktijkcontext, dát is juist leren! En dat is o.a. waar die bouwstenen over gaan.

Jammer dat er schijnbaar collega's zijn die zich nog niet goed genoeg verdiept hebben in deze bouwstenen en de mogelijkheden ervan. En door onwetendheid nu maar roepen 'dat het niet werkt' en erger nog, deze verschrikkelijke aanleiding gebruiken om een bepaalde onderwijs aanpak ter discussie te stellen. Er zijn juist heel veel wetenschappelijke onderbouwingen dat kennis beter beklijft als je het toepast, in een echt praktijkprobleem, en vervolgens aan verschillende stakeholders (experts, peers, werkveld) inhoudelijke feedback vraagt, en er samen met die anderen over praat. Ja, over die inhoud! En dat proces, dát is leren.

Waarom al over iets oordelen als je het nog geen kans hebt gegeven om er mee aan de slag te gaan, op een manier die bij jou als docent past. De bouwstenen van HILL zijn puur en alleen een set aan tools die je KAN inzetten om er voor te zorgen dat de benodigde kennis bij jouw studenten LANGER BEKLIJFT en MEER IMPACT heeft. pak eruit wat voor jou werkt, zie het allemaal niet te moeilijk en probeer wat! (als je iig maar onthoudt dat iets uit je hoofd leren om op een toets te reproduceren in ieder geval NIET lang beklijft, daar zijn de onderzoeken het iig over eens, het is maar wat je wil als docent).

Ik denk echt dat er veel misinterpretaties zijn over bepaalde bouwstenen en dat sommige docenten deze maar al te graag roepen (nu...). Jammer, want er is zoveel moois te ontdekken als je eens wat uitprobeert.
Ewoud Jansen
04
November
2022
Ik herhaal maar even wat ik hierover al eerder opmerkte. HILL is inderdaad geen expliciet pleidooi voor minder vakinhoud maar het is wel wat er de facto op veel opleidingen gebeurt. Theoretische bagage opdoen via enkel praktijkopdrachten leidt tot versnippering en fragmentarisering van kennis omdat studenten dan alleen op zoek gaan (als ze dat al kunnen en doen) naar de stukjes die voor hun toevallige ‘authentieke context’ van belang zijn. Inzicht in het bredere plaatje gaat er niet komen. Bovendien, niemand kan voorspellen in welke contexten studenten later zullen werken. De aangeboden ‘contexten’ sluiten wellicht op geen enkele manier aan bij hun latere beroepspraktijk. Vandaar de relevantie van het kunnen denken en analyseren in om het even welke context. En dat soort vaardigheden ontwikkel je eerst en vooral via gerichte studie van een aantal relevante vakgebieden. Dat traint de hersenen en dat is echt toekomstbestendig onderwijs.
En dat HILL zoveel beter zou werken? Ik zie ook de nodige kritiek van collega’s van FHICT, het instituut dat vaak als lichtend voorbeeld wordt opgevoerd, die zeggen dat het volgens hen absoluut niet het geval is.
Henk Verhoeven
04
November
2022
Reactie op Catelijne, HILL kan zeker werken om opgedane kennis te leren toepassen. Echter je echt verdiepen in een onderwerp, terwijl tegelijk de tijd dringt om een praktijkprobleem op te lossen werkt niet. Eerder maakte ik de vergelijking van een vastlopend Word Programma, dat mij op dat vervelende moment echt niet aanzet tot rustige verdieping in dit softwareprogramma. Verdieping vraagt rust en tijd, en dat sloopt HILL - zoals nu toegepast - er deskundig uit. Natuurlijk moeten we niet terug naar het ouderwetse stampen en ophoesten. Maar we waren al goed op weg met een juiste mix van theoriekennis (waar zeker de stofkam doorheen kan om irrelevante zaken op te ruimen), vaardigheidstrainingen en dat alles toepassen in een Integraal Vak (= in een gesimuleerde praktijksituatie een probleem oplossen). Dat gesimuleerde kan dan in de loop van de opleiding - tweede of derde jaar - stap voor stap vervangen worden door real-life. Zo toegepast is HILL zeker zinvol, maar niet zoals het nu gebeurt: eerstejaars onvoorbereid in het diepe gooien, hopen dat ze de tijd nemen zich in de materie te verdiepen en prachtige oude vakken bij het grofvuil zetten.
Mauro van de Looij
04
November
2022
Heldere tekst en eensgezinde reacties eronder. Super dat Henk Verhoeven via MS Teams een oproep deed voor een tegengeluid, top die geboden ruimte. Here I am!

Goed, nogmaals, het is een heldere tekst. En volgens mij is mijn bericht niet zozeer een tegengeluid, maar meer een samensmelting van wat hierboven geschreven is met wat de HILL-methode voorschrijft. Want feiten, kennis en wetenschap zijn ook in mijn ogen essentieel voor iedere professional. Sterker nog, volgens Willingham in Why don't students like school (2009) is kennis van de vaardigheid noodzakelijk om een vaardigheid te kunnen beheersen. Om het nog iets breder te trekken, sommige filosofen stellen zelfs: als je weet hoe je je hoort te gedragen, dien je je zo te gedragen. We hebben allemaal echter wel ervaren dat alleen kennis bezitten niet voldoende is. Of leeft iedereen gezond, drinkt niemand meer alcohol, zijn er nooit meer ruzies om niks, is er wereldvrede, en...

Waarom bezit een student soms niet de juiste of voldoende kennis? Er kunnen diverse redenen voor zijn, natuurlijk. Omdat mijn bericht toch al (te) lang aan het worden is, beperk ik me hier tot misschien wel de belangrijkste reden. Leren kost moeite (Willingham, 2009). Stanford neurowetenschapper Andrew Huberman legt in een van zijn (super interessante) podcasts uit dat leren een twee fase proces is. Fase 1 is doen. Fase 2 is verbinden in de hersenen. Fase 2 vindt plaats in momenten van rust (zoals slaap) en voor fase 1 heb je als (jong)volwassene focus nodig. En daar zit hem de crux. Hoe stimuleer je focus bij studenten?

In elk geval niet met opdrachten die weinig betekenisvol (fictief) zijn en/of weinig autonomie bieden aan een student en/of weinig creativiteit van de student vragen (voorgekauwd/voorgestructureerd). Dat bleek overigens uit evaluaties met studenten, en dat heb je zelf, als ervaringsdeskundige student, misschien ook wel ervaren. Er zijn bovendien weinig docenten die lectures op zo'n manier kunnen geven zoals Jordan Peterson (Personality Course op youtube) waarin studenten afsluiten met een welgemeend applaus. En dan heb ik het nog niet eens over die miljoenen studenten vanachter hun pc (From our beloved country Hybride Werken douze points!). Het willen leren is key!

Stimuleer je dat door studenten gewoon hun planning, structuur en colleges/workshops/werkcolleges/dialoogsessies te geven zonder dat ze weten waarom die überhaupt bestaan? Dat klopt, dat stimuleer je bij een deel van de studenten. Datzelfde deel dat ongeacht welke onderwijsmethode je gebruikt zich er toch wel doorheen werkt. Maar de rest van de studenten? Die zijn er niet. Letterlijk niet of op zijn Cruijffiaans: ze zijn er wel, maar ze zijn er niet. (Fysiek wel, mentaal niet; voor de niet-voetbalminners onder ons). Ze zitten er omdat dat van ze verwacht wordt, niet omdat ze daar willen zitten. Niet omdat ze iets willen leren. Terwijl ik mijn verhaal doe, denken ze aan hun vriendje, aan wat ze gaan eten vanavond of aan: wat doe ik hier in godsnaam? Tot zover is dit verhaal, ook al chargeerde ik net een beetje, helder lijkt me?

Misschien wel, maar een vraag die mogelijk bij je opkomt: maar ze werken nu met challenges, zonder echt voorgeschreven theorie etc. Wat als ze niet de juiste kennis/theorieën leren en gebruiken? Terechte vraag! Kort door de bocht antwoord: dan was ofwel hun oplossing niet goed (feedback die ik ze kan geven en waar ze van leren en ik ze misschien al eerder in het proces op had kunnen aansturen) ofwel de theorie was niet nodig. Is een van de twee antwoorden erg? Nee. Volgens diverse psychologen/wetenschappers (Heying, Weinstein, Peterson, Jarrett) draait het werk om problemen oplossen met elkaar. En volgens Peter Drucker (begin van deze eeuw) zijn weer 90% van die problemen mens-mens problemen (hurray voor ons als TP!). Terug naar problemen oplossen, dat kan gaan van het beter willen presteren met een sportteam tot aan problemen op het vlak van klimaat of energie, tot aan wat eten we vanavond schat? Naast willen leren (focus), is problemen (leren) oplossen key voor toekomstige professionals.

Maar dan leren ze niet de theorie die mij altijd geholpen heeft?! Misschien is die theorie waar ik zo'n fan van ben niet meer (zo veelvuldig) nodig, want zoals een van mijn voorbeelden Stephen Covey jaren terug al schreef: Change is the only constant. Met de tijd verandert de wereld en daarmee de problemen. Kijk voor de gein dit filmpje eens: https://www.youtube.com/watch?v=fbcMPGyPr8k. Veranderingen gaan op veel vlakken exponentieel. Dat betekent ook iets voor de oplossingen die we bedenken. Ik ben bijvoorbeeld blij dat we mensen die psychische problemen hebben niet meer aan ijsbaden of elektrische schokken onderwerpen, of dat er verdovingen zijn bedacht om te gebruiken bij bepaalde operaties. Heying en Weinstein (2022) schrijven over problemen en oplossingen dat wanneer problemen veranderen sommige (oude) oplossingen nog steeds relevant zijn, maar sommige oplossingen letterlijk oplossen en er nieuwe voor in de plaats bedacht moeten worden.

Volgens mij is HILL een methode om a de focus en het willen leren bij studenten te stimuleren en b ze zo goed mogelijk voor te bereiden (dmv vraagstukken uit de praktijk) waarop ze met diverse theorieën en oplossingen kunnen komen. Gaat dat echt zo zijn op elke opleiding? Geen idee. Ik heb geen glazen bol. Maar op basis van logica en (oh, inderdaad) theorie mag je dat wel verwachten. Er is zelfs jarenlang bewijs uit de praktijk, met het praktijkatelier van TP en HRM. Maar goed, uiteindelijk gaat het daar puntje bij paaltje wel om: werkt de HILL-methode daadwerkelijk voor onze (eerstejaars) studenten?

Bij TP draaien we nu voor het eerst volgens HILL in P1 in jaar 1. Althans, zo goed als we dat voor elkaar hebben gekregen met elkaar, want ik ben de eerste om toe te geven dat er genoeg zaken voor verbetering vatbaar zijn (deel die ook met elkaar/ons!!). Maar wat ik tot nu toe ervaar in mijn LG stemt me positief. Wanneer ik iets vertel, stellen studenten uit zichzelf vragen. En ze vragen door. Ze vragen om workshops/hoorcolleges. U vraagt, wij draaien! En in vergelijking met eerdere jaren komt het aan en doen ze er iets mee. Dat leidt er mede toe dat zo'n 80% van de studenten in mijn LG de studiepunten voor P1 gaat behalen, dat lag in mijn voorgaande 2 jaren een stuk lager. Liep alles direct fantastisch vanaf de start? Nee. Heb ik op momenten mijn twijfels gehad? Ja. Lijkt het toch goed te zijn gekomen? Ja. Waar lijkt dit proces op? Op het oplossen van een probleem!

Mochten we het voor elkaar krijgen daadwerkelijk volgens de HILL-methode te werken, dan gaan onze kennis/vaardigheden effectiever overgebracht worden. Omdat studenten willen leren van wat wij te bieden hebben, niet omdat ze dat moeten. Ryan & Deci of Huberman hebben het een en ander geschreven ofwel gezegd over de werking van (intrinsieke vs extrinsieke) motivatie (en de hersenen) mocht je dat interessant vinden. Maar, blijven resultaten (studiegeluk en studiesucces) de komende jaren achter dan kan ik me vinden in de woorden van Marcus Aurelius waar ik dit stuk ook mee eindig (eindelijk ;)): "If someone can prove me wrong and show me my mistake in any thought or action, I shall gladly change. I seek the truth, which never harmed anyone: the harm is to persist in one's own self-deception and ignorance."
Mauro
04
November
2022
"En in vergelijking met eerdere jaren komt het aan bij meer studenten en doen meer studenten er iets mee."
Henk Verhoeven
04
November
2022
Hi Mauro, ik kom in deze discussie misschien vooral als een HILL-scepticus naar voren, maar ik zou het zeker een perfecte onderwijsvorm vinden nadat er eerst een gedegen fundament gelegd is met (relevante) vakkennis, skills en zicht op wat er met een vak (in ons geval toegepaste psychologie) in de praktijk allemaal mogelijk is. Dus begin met HILL in jaar 3 of hooguit halverwege jaar 2. Dan zou het een prachtige en uitdagende onderwijsvorm zijn die zelfstandigheid, ondernemerschap en marktgericht denken bij studenten stimuleert.
Henk Verhoeven
04
November
2022
Ja, ik ben enigszins sceptisch over HILL. Maar dat legitimeert nog niet mij en gelijkgezinden neer te zetten als ouderwets en alleen aanhangers van het klassieke onderwijsmodel. Het beeld van een man in een grijs pak, een monocle in één oog, een stok in de ene en een krijtje in andere de hand, dreigend met lijfstraffen een klas de lesstof laat opdreunen, is al lang verleden tijd. Daar ben ik twee jaar terug al mee gestopt (..lijfstraffen uitdelen via MS Teams wilde namelijk niet lukken..). Maar alle gekheid op een stokje. Annemarie noemt zich onderwijsvernieuwer. Ik ken geen enkele collega die géén onderwijsvernieuwer is. Iedereen in ons instituut is voortdurend bezig met hoe het onderwijs te verbeteren, aantrekkelijker te maken voor studenten en hen nog beter op de praktijk voor te bereiden. Er wordt actief over dit onderwerp nagedacht, en zelf ben ik misschien nog wel radicaler in mijn ideeën over onderwijsvernieuwing dan de meeste HILL adepten. Zie:

https://www.youtube.com/watch?v=UuEctwYg-7Q&t=1730s

Wat mij het meest tegenstaan aan bijvoorbeeld het hele HILL verhaal is het dogmatische erin. De rechtlijnigheid waarmee ideeën omarmd en ingevoerd worden. Eerder schreef ik al dat ons instituut bestaat uit hoogopgeleide gedragsdeskundigen die met beide benen in de onderwijspraktijk staan en niet vies zijn van vernieuwing en experimenteren, maar wel kopschuw worden als ze de zoveelste ongevraagde, centralistische opgelegde onderwijsvernieuwing over zich heen gestort krijgen. Laten we de docent weer eens wat meer ruimte geven om vanuit zijn eigen professionaliteit in te spelen op zijn studenten. Ideeën als HILL kunnen daarbij zeker inspireren. Maar graag ook niet meer dan dat!
Gabriel
04
November
2022
"Maar docenten die dit te hard roepen zijn verzuurd, verbitterd, of ouderwets. Naast zuurpruimgedrag wordt gezegd dat we polariseren. Tenslotte is het niet gezellig om de vrolijke opmars van nietszeggendheid ruw te verstoren met banaliteiten als kennis en feiten."
Hier nog een ouderwets van 40+, met kennis en leren als eerste doel.
Julien Abrahams
04
November
2022
Als relatief verse docent bij Toegepaste Psychologie (februari 2022) heb ik wellicht een andere visie dan collegae die al jaren in het vak zitten. Ik vraag mij alleen af of het zo stellig kan worden gesteld dat HILL alle onderwijsvragen beantwoordt en alle "problemen" van traditioneel onderwijs oplost. Toch heeft het naar mijn mening ook positeve kanten. Naar mijn mening is HILL sterk gerelateerd aan het Probleem Gestuurd Onderwijs (PGO) dat al jaren succesvol wordt toegepast op bijvoorbeeld de Erasmus Universiteit Rotterdam en de Universiteit Maastricht. In deze onderwijsmethode gaat de student zelf actief aan de slag met een probleem uit de praktijk. Zo ook binnen de HILL methode zoals die binnen ons instituut in het eerstejaarsonderwijs wordt uitgevoerd. Zo gaan de studenten direct in gesprek met medewerkers uit het praktijkveld om daar een probleem op te gaan halen waar de opdrachtgever op dat moment tegenaan loopt. Tijdens het werken aan het project vergaren zij kennis en vaardigheden die ingebed zijn binnen dit grotere project. Dit leidt tot voorgestelde oplossingen voor het probleem gefundeerd op de (wetenschappelijke) kennis en vaardigheden opgedaan tijdens het project. Spreek je hiermee niet veel meer de intrinsieke motivatie aan van de student? In tegenstelling tot losse blokken waarin bijvoorbeeld statistische onderzoeksvaardigheden als droge stof wordt aangeboden en de binding met de praktijk vaak meer van theoretische en hypothetische aard is.
Tot slot ben ik van mening dat deze onderwijsvorm (HILL) minder kansen biedt voor studenten om achterover te leunen en naar de docent te luisteren, alle stof uit het hoofd leren, op de toets te reporoduceren en binnen twee weken weer 80% te zijn vergeten. Door de kennis en vaardigheden actief te benuttigen binnen een project zal deze kennis dieper worden verankerd en helpen bij toekomstige uitdagingen. De tijd zal het leren of dit ook daadwerkelijk zo is. Lijkt mij een mooie kans om dit wetenschappelijk en cijfermatig te onderbouwen.
Wim van de Riet
04
November
2022
Bij probleemgestuurd onderwijs kan de docent zowel inhoudsdeskundige als procesbegeleider zijn, terwijl bij Fontys die rol soms ook gescheiden lijkt te zijn. Daarnaast is het ook de vraag hoeveel voorkennis de student nodig moet hebben. Zo zegt 'pgo-goeroe' Henk Schmidt, die pgo introduceerde op de Erasmus Universiteit (zie https://www.observantonline.nl/Home/Artikelen/id/52169) weer: 'Als je geen kennis hebt, kun je ook geen kennis opzoeken ... Hoe meer voorkennis, hoe beter het leren verloopt.'
Rudi Dierick
20
November
2022
Wel een lange repliek, maar eigenlijk antwoord u nauwelijks op talrijke kritieken, zoals het gebrek aan overzicht in de inzichten en in de theorie.
Anthony Murphy
04
November
2022
Well written article. From the point of view of my Institute (FEC) there was a similar 'push' for HILL in which the implementation of all or parts of this new fad into Bachelor curriculums was 'non-negotiable' from the Management point of view. A central point that was simply lost in the 'belief' in HILL was a fundamental aspect of the international Bachelor Degree qualification - the academic valididty of credits based on peer-reviewed assessment. Such arguments were either dismissed or deemed as 'old-fashioned' in the HILL or nothing approach.
Annemarie van den Broek
04
November
2022
In de reacties veel lofbetuigingen voor Tina, maar ik vind het een stuitend stuk. Als onderwijsvernieuwer had ik al voorspeld dat de tegenstanders van vernieuwing het nieuws van Dochy aan zouden grijpen om de hele vernieuwing ter discussie te stellen. En ja...uit dit artikel blijkt dit heel sterk.

De noodzaak voor vernieuwing in het onderwijs is niet gekoppeld aan HILL en Dochy. Dat heeft te maken met het gegeven dat we in een ander tijdperk leven dan de tijd waarin ons huidige onderwijsmodel ontstaan. Ik kan nu meegaan in deze polariserende discussie en alle nadelen van het huidige of oude onderwijsmodel gaan benadrukken, maar dat doe ik niet, want daarmee doe ik geen recht aan alle complexiteit en nuance die hierbij hoort. Dan zou ik hetzelfde doen als Tina nu doet naar de collega's bij Fontys die wel voorstander zijn voor vernieuwing in onderwijs. Uitspraken als 'Het valt me op dat vooral collega's met een hoog "laat ze (de studenten) maar zwemmen'-gehalte HILL stevig omarmen" en "Er zijn ook tegengeluiden. Deze komen vaak van de meer wetenschappelijk onderbouwde docenten" zijn ongenuanceerd en denigrerend. Ik weet dat onderwijsvernieuwers deze toon ook wel eens aanslaan naar meer traditioneel onderwijs, maar volgens mijn moeten we als onderwijsprofessionals daaruit wegblijven.

Er is zowel voor vernieuwend onderwijs als voor traditioneel onderwijs wetenschappelijke onderbouwing. Ook het meer studentgecentreerd en procesgericht onderwijs kent veel evidentie, maar is veel minder onderzoekbaar, omdat er minder onderwijscontexten zijn waar je dit onderzoek in kunt doen. Iedereen die deskundig is in onderwijs weet dat leren een enorm complex aan factoren kent die in veel onderwijskundig onderzoek teruggebracht wordt naar een aantal meetbare variabelen. Laten we daar dan ook het genuanceerde dialoog over voeren, in plaats van een incident te gebruiken om op populistische wijze stemming te maken.

We moeten samen weg uit de focus op de vorm en terug naar de intentie en bedoeling. Fontys for Society is richtinggevend in onze ontwikkeling binnen Fontys en hoe kunnen we ons onderwijs zo inrichten dat de huidige en toekomstige professionals toegevoegde waarde kunnen hebben voor de maatschappij. Laten we daarin als docenten/ onderzoekers/ bestuurders vooral een rolmodel zijn in het voeren van een genuanceerde en respectvolle dialoog met oog voor diversiteit in visies op onderwijs en mensbeelden.
Jean
04
November
2022
Hear hear !
Henk Verhoeven
04
November
2022
Dag Annemarie, goed dat er ook een kritische reactie komt. Maar je opstelling vind ik niet helemaal fair. Als je kijkt hoeveel podium verschillende kanten krijgen, dan kun je niet ontkennen dat er sprake is van een stevige disbalans. Toen hij-wiens-naam-niet-genoemd-mag worden voor ons instituut een studiedag kwam verzorgen, heb ik hem in de pauze onder vier ogen gevraagd te reageren op het boek van Paula van Manen. Had hij nog nooit van gehoord! Je snapt: toen zakte mijn broek af (…sorry, niet grappig bedoeld..) en werd duidelijk dat hij niet kon of wilde ingaan op tegenargumenten. Hoezo open discussie?
Wim van de Riet
04
November
2022
Uw moet het opiniestuk van Tina ten Bruggencate ook zien als een reactie op de aanhoudende reeks van kritiekloze steunbetuigingen voor alsmaar vernieuwend onderwijs, waarbij 'anders' te gemakkelijk wordt opgevat als 'beter'. Al is onze huidige maatschappij op bepaalde punten anders dan de maatschappij van pak en beet dertig jaar geleden, dat betekent niet dat al het oude meteen overboord gegooid moet worden. U moet het ook niet zijn ontgaan dat de Onderwijsraad zoiets 'ouderwets' als rekenen en taal weer op de agenda heeft gezet en daarbij wil dat toekomstige leerkrachten strenger worden getoetst op taal- en rekenvaardigheden op de pabo-opleidingen. Want daar scheelt het nog regelmatig aan. Alle onderwijsvernieuwingen ten spijt, zijn die vaardigheden juist schrikbarend hard achteruitgegaan. De HILL-methode die bij FHKE wordt gebruikt, zal die specifieke problemen namelijk ook niet oplossen.
Wim van de Riet
04
November
2022
En dan moet ik niet tussentijds een woord weghalen, zodat die 'uw' niet meer klopt ...
Ewoud Jansen
04
November
2022
Met alle respect, maar van een dialoog is dus totaal geen sprake geweest bij de implementatie van HILL. Dat is niet de schuld van de sceptici maar geheel voor rekening van kritiekloze voorstanders waaronder management, die geen dialoog of discussie wenste. Kritiek op de methode was er overigens al voor deze affaire en ik heb die zelf ook al eens in een column op Bron geuit. Heel goed dat er nu eindelijk meer tegengeluiden komen.
Tons Fleuren
04
November
2022
Mooie reactie
Alexander van Dam
04
November
2022
Ik snap dat je een kritische noot wilt plaatsen, ik vind het wel jammer dat je zelf juist behoorlijk ongenuanceerd uit de hoek komt (terwijl je dat volgens je eigen tekst niet wilt zijn). Denk hierbij aan:

"Als onderwijsvernieuwer had ik al voorspeld dat de tegenstanders van vernieuwing het nieuws van Dochy aan zouden grijpen om de hele vernieuwing ter discussie te stellen. En ja...uit dit artikel blijkt dit heel sterk."
Ik krijg de indruk dat er hier een confirmation bias in de weg zit en je lijkt te helpen te zien wat je al wilde zien. In dit artikel wordt voor zover ik lees HILL ter discussie gesteld en niet onderwijsvernieuwing in het algemeen. Ik denk dat de zienswijze dat onderwijsvisie = HILL juist zorgt voor de polarisatie die je zelf zegt niet te willen.

"Dan zou ik hetzelfde doen als Tina nu doet naar de collega's bij Fontys die wel voorstander zijn voor vernieuwing in onderwijs."
Dit past in de lijn van mijn eerste opmerking en volgens mij doe je hier een verkeerde aanname: Zoals ik je zin interpreteer lees ik: Mensen die HILL niet omarmen zijn tegen onderwijsvernieuwing; want het artikel gaat over HILL, niet over onderwijsvernieuwing in het algemeen. En dat als je zaken zoals lessen, toetsen en klaslokalen goede middelen vindt, betekent niet meteen dat je DUS tegen onderwijsontwikkeling bent.
Een voorbeeld om dit te illustreren: De laatste jaren zie je meer en meer schilderijen opgehangen worden via railtjes die aan het plafond zitten met haakjes aan het schilderij. Dit betekent echter niet dat een vakman geen hamer/spijker en schroevendraaier/schroeven meer gebruikt. Nee: afhankelijk van wat er opgehangen moet worden wordt er een andere tool gebruikt. Het feit dat nieuwe tools ontstaan betekent dus niet dat je oude tools moet weggooien, maar juist als aanvulling kan zien.
Het lijkt er in onderwijsvernieuwingsland echter soms wel eens op dat als je een hamer nog best wilt gebruiken (ergo: lessen), je daarmee DUS TEGEN onderwijsvernieuwing bent. Ik ben het hier zeer mee oneens en vind het zelfs kwalijk dat deze polarisering gebruikt wordt, aangezien die docenten dus daarmee in een hokje geplaatst worden, waar ze alleen maar uit kunnen komen als ze overstag gaan en die ene visie omarmen.

"Laten we daar dan ook het genuanceerde dialoog over voeren, in plaats van een incident te gebruiken om op populistische wijze stemming te maken."
Zie boven, de nuance is behoorlijk lastig, en wat ik hierboven gezegd heb zal voor een aantal mensen ongetwijfeld ook weer ongenuanceerd overkomen ;). Volgens mij begint de nuance als we stoppen met mensen die niet je eigen visie op onderwijsvernieuwing ondersteunen te bekritiseren als zijnde "tegen onderwijsvernieuwing", maar weer te starten met het gegeven dat we er van uit gaan dat alle docenten willen dat de student op een bij de student passende manier zijn vak kan leren. Aangezien elke student anders is, kun je dit niet in 1 onderwijsmodel of onderwijsvisie stoppen (denk aan de spijker, schroef, railtje) en zul je dus altijd een mix van oude en nieuwe werkvormen gebruiken, zonder dat het daarbij uitmaakt of zo'n methode ne wel of niet vernieuwend is.

Dus ik daag je graag uit om anderen die meer traditionele leswijzen nog steeds een goed idee vinden, ook als onderwijsvernieuwers te zien en niet alleen diegenen die toevallig ook HILL omarmen. Kijk waar je elkaar kunt vinden (het beste willen voor de student?) en hoe je de verschillende zienswijzen kunt combineren tot een systeem wat al die verschillende studenten helpt. Dat zou de polarisatie al een stuk minder maken.
Twan Brinkman
04
November
2022
"De tegenstanders van vernieuwing"

Ik vind dit zo vermoeiend. Ik ben niet tegen vernieuwing. Ik ben voor bewezen didactiek die recht doet aan hoe het ontwikkelende brein werkt en die recht doet aan bewezen leertheorieen. Mijn collega's en ik schaven continu aan ons onderwijs. We proberen contextrijk onderwijs aan te bieden, taalgericht, met activerende didactiek gericht op het ontwikkelen van hogere denkvaardigheden. Dit doen we op basis van bewezen en goed onderzochte leertheorieen. Toch worden we vaak neergezet als een stelletje reactionairen.
Tegelijkertijd hoor ik bestuurders vooral heel veel buzzwords en hypes oplepelen maar als je komt met een daadwerkelijk ontwikkelingspsychologisch en leertheoretisch onderbouws weerwoord tegen de trend van flexibilisering en inhoudsarm projectonderwijs dan kijken je ze glazig aan.

Binnen het educatieve domein is ook een zeer ingrijpende transitie gaande. Ik heb geprobeerd de rapporten en onderzoeken te lezen waar ze op gebouwd zijn en het is echt om te huilen. Men schermt nog steeds met de commissie onderwijsbevoegdheden terwijl die commissie zonder heldere conclusies met ruzie uit elkaar is gegaan, men schermt met bepaalde persona's die op basis van marketing(!!)onderzoek tot stand gekomen zijn. En... dat is het wel zo'n beetje. Er zit nul komma nul evidence based leertheorie achter.
John Lousberg
04
November
2022
Ik houd het kort: goed artikel. Gedurfd en moedig ook.Dank daarvoor.
A.
04
November
2022
Alle lof voor Tina die precies verwoord wat al jaren gaande is bij mijn instituut. En lof dat ze haar nek durft uit te steken met dit stuk. Wat ik om mij heen zie is dat de religie van Hill er voor gezorgd heeft dat vakinhoudelijke docenten steeds verder afknappen. Ze zien dat er steeds minder kennis over hoe iets aan te pakken mag worden overgedragen en, zoals Tina ook al benoemd, krijg je studenten die enkel truucjes kennen. Ondertussen zijn er al bedrijven die letterlijk zeggen "Jullie studenten hoef ik niet, die kennen alleen maar truucjes". Ik noem het al jaren religie, want tegengeluiden worden niet geduld. Het is niet voor niets dat ik An. heb neergezet in plaats van mijn hele naam, want een collega die via de Bron een tegengeluid had laten horen kreeg de wind van voren. Deze collega is vertrokken omdat hij o.a. niet meer tegen de vakinhoudelijke uitholling kon. Als ik met collega's praat die helemaal voor Hill zijn, blijkt vaak dat ze geen vakinhoudelijke achtergrond hebben. Ze zijn niet 15 jaar lead Java Developer geweest of hebben geen PhD in Computer Science. Ja, dan is Inspirator of Uitdager leuk om te zijn. Dus je krijgt dat vakinhoudelijke collega's vertrekken en vervangen worden door nieuwe docenten die niet gehinderd worden door kennis van wat nodig is in het bedrijfsleven en in de Hill religie worden opgevoed. Deze trend wordt versterkt door het feit dat de Hill aanhangers vaak erg extraverte collega's zijn, die precies weten hoe het PR circus werkt. Hill is sexy, Hill verkoopt. Lessenmateriaal maken, lessen voorbereiden, 4CID principes toepassen, een toets maken en afnemen zodat je een individueel niveau efficient kunt vaststellen...nee, dat verkoopt niet. De vakinhoudelijke collega's zijn zachtaardige introverte mensen die kei hard werken om toch nog iets inhoud over te kunnen dragen. Maar hun passie ebt weg met elk semester. En "Wanneer mogen we weer echt lesgeven, een toets afnemen" zucht door de gangen....
Wim van de Riet
04
November
2022
Beste A., bedankt voor uw verhaal. Dit is niet het beeld dat de buitenwereld heeft van FHICT. De onderwijsvernieuwingen van FHICT worden veelal gebracht als een succesverhaal en dienen als inspiratiebron voor andere instituten om ook het HILL-onderwijs te omarmen. Recent lazen we echter in Bron over de Juridische Hogeschool Avans & Fontys (zie https://bron.fontys.nl/begrijpelijk-dat-studenten-juist-nu-ontevreden-zijn-over-juridische-opleiding/), waar de introductie van HILL-onderwijs ook niet helemaal vlekkeloos verloopt, met slechte beoordelingen van studenten als resultaat (in de NSE). Over de Juridische Hogeschool Avans & Fontys las ik dat zij een maand geleden nog met 120 docenten een hele HILL-cursus hebben gevolgd bij de veroordeelde Vlaamse onderwijsgoeroe (zie https://be.linkedin.com/company/de-opleidingscoach?trk=public_post-text [even doorscrollen]). Extra ondersteuning om als docent te werken met de HILL-methodiek valt nu natuurlijk ook weg, maar of dat überhaupt de oplossing was, blijft natuurlijk ook de vraag.
Wim van de Riet
04
November
2022
Recent was er ook een bericht over Hanzehogescholen en de problemen die studenten ondervinden met het nieuwe onderwijs (zie https://hanzemag.nl/meer-opdrachten-minder-les-waarom-worstelen-eerstejaars-met-vernieuwd-hanze-onderwijs/). De opleiding Social Work werkt daar ook volgens de principes van HILL.
B
08
November
2022
Beste A en Wim,

@A: Inderdaad, bedankt voor je verhaal. Het klinkt me allemaal erg bekend in de oren.

@Wim: precies, maar dat is precies wat A aangeeft: HILL is sexy en degenen die deze cult/religie uitdragen dulden geen tegengeluid. Zij zijn slim genoeg om het zo te brengen dat het allemaal fantastisch lijkt, maar helaas is het verre van dat.

De mensen met vakinhoudelijke kennis lopen massaal weg, de coaches zonder enige kennis van zaken komen moeizaam binnen en het niveau van de student holt hard achteruit. Wat een enorm succesverhaal...
Boudewijn Raessens
04
November
2022
Mooi artikel! Streef dus naar vakmanschap! Een drietal adviezen.
Vanuit het streven naar vakmanschap volgen er adviezen aan de student, docent en het management.
Advies aan student
Maak gebruik van wat de wereld al weet! Gebruik de kennis van anderen. Start veelal met een grondig literatuuronderzoek. Ambieer het vakmanschap!
Advies aan de docent
De student is geen consument. Een consument kan rustig achterover gaan zitten terwijl we juist een intensieve deelname van de studenten verwachten. Een goede leeromgeving stelt hoge verwachtingen aan de studenten waarbij voortdurend beoordelen (formatief en summatief) de prestaties dienen te worden beoordeeld. Start bij elke onderwijsvernieuwing met toetsing: naast formatief ook individuele summatieve toetsing.
Advies aan het management
Zet de docent centraal! De capaciteiten, de betrokkenheid en motivatie spelen namelijk een essentiële rol voor goed onderwijs. Vernieuwingsprocessen worden niet in gang gezet door het aannemen van een verandermanager of he benadrukken van nieuwe begrippen. Benadruk het vakmanschap van de docent.
Essentieel voor goed onderwijs blijft de bezielende maar ook de gestructureerde wijze waarop de docent de student begeleidt naar een toenemende mate van individuele verantwoordelijkheid voor de student.

Deze adviezen zijn al eerder gepubliceerd maar zijn juist nu relevant!
Amber Schoenmakers
07
November
2022
Een mooi betoog met mooie adviezen. Echter proef ik een discrepantie in terminologie versus dat wat de vooruitstrevende boodschap is.
Ik begrijp namelijk de herleving van de term vakmanschap niet goed. Een term die vanuit historisch perspectief refereert naar ambachtelijke vaklieden met hoge specialisme in het 'craftmanship' (timmerman, slager, loodgieters) past minder goed bij de dynamische en veerkrachtige docenten en young professionals die we willen opleiden.

Bij een groeiend aandeel vrouwen op de arbeidsmarkt en young professionals die we opleiden mogen we naast vooruitstrevend zijn in onderwijs óók vooruitstrevend zijn in onze woordkeuze.
Rudi
20
November
2022
Best grappig, hoe sommigen het onderwijs blijkbaar ver boven 'vakmanschap' verheven voelen. Wat zou de chirurg die trots is op zijn vakmanschap daarvan wel niet denken. Of de uitvinder? Of de docent kunst?
Henk Verhoeven
04
November
2022

Mijn advies aan iedere onderwijsmanager die overweegt HILL of vergelijkbare concepten in te voeren, is eerst de volgende twee boeken eens lezen. En ga niet te verder met het implementeren van verregaande onderwijsvernieuwingen alvorens de daarin aangedragen bezwaren succesvol weerlegd zijn richting de docenten die het straks allemaal op hun bordje krijgen.

Die twee boeken zijn:
Paula van Manen “Wanneer krijgen we weer les? De opmerkelijke praktijk van gepersonaliseerd onderwijs”
En van Paul Kirschner en Jaap Scheers “Progressief Achteruit”. Dit werk is gratis te downloaden van internet.

Maja
04
November
2022
Ik heb het artikel en alle commentaren gelezen. Ik ben 100% mee eens met alles wat hier staat, met het verschil dat ik bij FHICT werk. Het is bijzonder om te beseffen dat collegas bij een ander instituut (vakgebied) dezelfde dingen mee maken.
Majel Ruyters
12
November
2022



Uit onderzoek van o.a. John Hattie blijkt dat een toegewijd team docenten het grootste positieve effect heeft op het leren van studenten. Meer nog dus dan het geven van goede feedback en het stellen van hoge verwachtingen die overigens ook hoog scoren in vergelijkend onderzoek. Een team dat samen optrekt, gelooft dat het verschil kan maken voor zijn studenten en bereid is te leren van zijn ervaringen, zou zijn studenten echt verder moeten kunnen brengen.
Dat je je daarin richt op dat wat er geweten wordt in het vakgebied om studenten te ondersteunen in het oplossen van de professionele vragen van vandaag, morgen en overmorgen, lijkt mij vanzelfsprekend. Sterk vakgerichte curricula met een hoge tentamendruk hebben hier niet een heel goed trackrecord, bv omdat samenhang ontbreekt en kennis vaak niet beklijft.

De blinde vlek in het Hill-model is een gebrek aan aandacht voor gerichte oefening. Niet verwonderlijk voor een model dat oorspronkelijk zich richtte op werkplek-leren. Een aantal belangrijke en vanzelfsprekende kaders van leren op de werkplek, namelijk taken en doelen, een team dat een aantal professionele vaardigheden en basiskennis al beheerst en urgentie omdat anders klanten, omzet of werk verloren gaat, ontbreekt in voltijd-onderwijs. Die kaders niet je dus mee-ontwerpen in je didactische aanpak. Dat is pittig.

Toen ik die ene hoogleraar wiens naam we niet meer noemen na afloop van een sessie op ons instituut doorvroeg over dit door mij en anderen gepercipieerde gat in zijn overigens in veel aspecten bruikbare model, deed hij de opinie van een kritische collega als Kirchner af met een argument ad hominem, de man zou nog in de jaren zestig leven. Dat vond ik geen fijne reactie van een wetenschapper.

Zonder gerichte oefening wordt er niets geleerd en niets onthouden. Zonder eigenaarschap en een gevoel van urgentie beklijft er ook weinig. Een pragmatische visie in didactische vraagstukken is in mijn ervaring een verstandige visie. Wat werkt voor onze studenten hier en nu het beste? Dat is afhankelijk van de Boks die je studenten wilt laten ontwikkelen, de te ontwikkelen kwalificaties en de vraagstukken die spelen in het beroep. Dat zou dus zomaar per opleiding kunnen verschillen.

In de comments kom ik nogal wat stropopredeneringen tegen. Bij mijn beste weten beweert niemand dat kennisontwikkeling er in het HBO niet meer toe zou doen. Ik ben het van harte met Annemarie van den Broek eens dat Fontys for Society onze richtlijn hier zou moeten zijn en dat we de interne discussies vooral niet langs ideologische lijnen moeten proberen te voeren (dat gaat nooit helemaal lukken, natuurlijk). Een management dat onderwijsteams ondersteunt en uitdaagt om samen te leren ook van wat er allemaal geweten wordt in onderwijsland, eerder dan 1 specifiek model voorschrijft van 1 hoogleraar die ook nog een enorme schoft blijkt te zijn, zou wel fijn zijn.