De jonge ondernemer: InStappen

Een eigen onderneming starten terwijl je studeert. Een aantal studenten binnen Fontys ging de uitdaging aan. Wat voor bedrijf hebben ze? Hoe vergaat het ze? En wat zijn de grootste lessen die zij geleerd hebben? Vandaag aan het woord: Pleun van Gestel over haar bedrijf InStappen.

Pleun heeft Bedrijfskunde & Agribusiness gestudeerd aan de HAS in Den Bosch. Tijdens haar derde jaar volgde Pleun de minor Ondernemerschap bij Fontys, waar ze werkte aan haar bedrijf InStappen. Daar zet ze zich in als paardencoach.

Pleun, hoe lang heb je dat bedrijf al en wat houdt het precies in?
“InStappen bestaat nu zo’n tweeënhalf jaar. En nee, ik coach geen paarden. Als paardencoach help ik mensen om aan zichzelf te werken. Hoe ik dat doe, ligt aan de doelgroep. Zo coach ik basisschoolkinderen door middel van sociale vaardigheidstrainingen, waarin we allerlei oefeningen met pony’s doen waarbij vanalles misgaat. Na die ‘mislukte’ opdrachten vraag ik aan hen wat er mis ging en kijken we naar oplossingen om de opdrachten wél te laten lukken. Zo leren ze hoe ze beter kunnen communiceren, samenwerken en hun grenzen aan kunnen geven.”

Daarnaast verzorg ik ook individuele sessies met volwassenen waarbij ik iemand met een paard in de bak zet. Zodra je in die bak stapt, word je onderdeel van de kudde, neemt het paard je daarin op. Belangrijk daarbij is dat we fit genoeg zijn om te vluchten bij gevaar. Een paard voelt aan of we dat kunnen of niet en probeert te helpen om bepaalde spanningen los te laten.

Wanneer een paard bijvoorbeeld met zijn staart zwiept of met zijn mond aan zijn voeten krabt, is dat een teken van frustratie, irritatie of boosheid. Ook kan een paard een zware houding aannemen, wat duidt op heftige gebeurtenissen uit het verleden. Als paardencoach vertaal ik hetgeen wat ik bij mijn paard zie naar de mensen, zodat we samen het gesprek aan kunnen gaan om zo problemen of gevoelens te verwerken en tot mogelijke oplossingen te komen.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Mijn moeder werkt al zo’n vier jaar als zelfstandig voetreflextherapeute. Zij wilde zich daarnaast verdiepen in paardencoaching. Toen ik dat hoorde vond ik het echt een superzweverig idee waarvan ik dacht: dat wordt helemaal niks. Maar toen ik haar boeken hier thuis zag liggen ben ik er doorheen gaan bladeren en kwam ik erachter dat paardencoaching eigenlijk iets heel moois is.

Ik heb namelijk zelf altijd paardgereden en iedere keer als ik toetsweek had, kon ik nooit op mijn paard klimmen. Juist op de momenten dat ik wilde ontspannen liet mijn paard dat niet toe. Dankzij die boeken ben ik me gaan realiseren dat mijn paard mijn eigen gedrag spiegelde en niet met me wilde werken. Toen ben ik in paardencoaching gaan vertrouwen en ben ik, samen met mijn moeder, InStappen gestart.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Ik heb, toen ik eenmaal overtuigd was, een opleiding tot paardencoach gevolgd naast mijn reguliere opleiding. Ik ben samen met mijn moeder een bedrijf gestart, naast haar bedrijf als voetreflextherapeut. Dat liep echter niet lekker. De communicatie ging moeilijk, we hadden dubbele boekhouding en leverden veel energie voor iets wat weinig opbracht. We voelden ons er gewoon niet goed bij. Uiteindelijk heb ik tijdens de minor Ondernemerschap besloten dat we de twee bedrijven samen gingen voegen tot één: InStappen." [Tekst gaat verder onder de foto's.]

Hoe combineerde je jouw onderneming met school?
“Dat was best pittig. In mijn tweede jaar aan de HAS begon ik ook met de paardencoachopleiding. De theorielessen volgde ik thuis en voor de praktijklessen moest ik naar Limburg. Dat is me gelukt doordat ik op de HAS met bepaalde lessen kon schuiven in mijn rooster. Zo was ik twee dagen per week vrij om me op mijn onderneming te richten en het bedrijf op te zetten. Met goed plannen was het allemaal redelijk te overzien, maar ik had het wel erg druk.”

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Ik vind het ondernemen heel leuk. Het feit dat je zelf mag weten hoe je jouw werk invult, hoe je jouw bedrijf opzet en wat je communiceert bevalt me goed. Ook het inplannen van afspraken met mensen en zien dat hetgeen dat ik doe werkt, geeft veel voldoening.”

Wat is de belangrijkste les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Dat je altijd je eigen gevoel moet volgen en moet doen wat je leuk vindt. Toen mijn moeder en ik onze bedrijven samen wilden voegen zei iedereen tegen ons dat we dat niet moesten doen. Toch zagen we zelf echt meerwaarde in onze combinatie en zijn we er gewoon voor gegaan. Dat komt ons nu ten goede.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“De onrustige start van mijn onderneming zie ik echt als dieptepunt. Iedere keer weer merkten we dat mensen niet wisten wat we deden of vonden ze paardencoaching maar een gek iets. Wanneer we flyers rondbrachten van ons bedrijf vonden mensen dat vooral irritant en leverde dat niets op. Toch bleef ik doorzettingsvermogen tonen. Nu zien we juist dat paardencoaching steeds bekender wordt in Nederland en dat zelfs het UWV openstaat voor trajecten in deze sector. Ook bedrijven passen dit steeds meer toe.

Dat steeds meer mensen hun weg naar ons vinden vind ik dan ook echt een absoluut hoogtepunt. Net als onze naam, die past bij mijn reis als ondernemer. Je moet ondernemen namelijk zien als reizen met een trein. Wanneer je niet op het juiste moment instapt, rijdt een trein door en heb je je kans gemist. Dat is ook wat mensen bij ons doen: stap voor stap terug naar je eigen ik, doordat je jezelf beter leert kennen en ontwikkelt.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Kom van die bank af en kom in beweging. Je kunt als jonge ondernemer van alles bedenken, maar als je niet aan de slag gaat zul je nooit ver komen. Praat daarnaast met anderen over wat je wilt doen en hoe je dat aan gaat pakken. Pik uit die gesprekken de dingen die voor jou van toegevoegde waarde zijn en laat de rest los. Zo kun je altijd je eigen plan trekken.”