Bron review: Primetime

Robert Pattinson steelt ongetwijfeld de show in de donderdag verschenen film Primetime. Misschien maakt hij de film zelfs wel, want zijn acteerwerk is - naar mijn mening - een stuk sterker dan het scenario. 

Naar Primetime wordt al een lange tijd uitgekeken door filmliefhebbers. De psychologische thriller - met Lance Oppenheim als regisseur en Robert Pattinson, Merritt Wever en Skyler Gisondo in de hoofdrollen - is geïnspireerd op het Amerikaanse televisieprogramma ‘To Catch a Predator’. Daarmee werd presentator Chris Hansen dik twintig jaar geleden in één klap wereldberoemd toen hij vermeende pedofielen in de val probeerde te lokken door hen voor de camera te confronteren. 

Het plot was één van de grootste redenen waarom ik de film wilde zien. Ik verwachtte een verhaal over sensatiejournalistiek, macht, kijkcijfers. En misschien ook wel wat antwoorden op morele vragen zoals: waar ligt de grens tussen journalistiek en entertainment?

Maar eerlijk gezegd viel dat allemaal een beetje tegen. Het is het acteerwerk van de drie hoofdrolspelers dat ervoor zorgt dat Primetime met een goede beoordeling wegkomt. Merrit Wever en Skyler Gisondo moeten voor die prestatie absoluut benoemd worden, maar toch is het Pattinson die de show steelt. Hij maakt van Chris Hansen een onvoorspelbaar figuur.

Cijfer: 7,5 - Zeker een bioscoopkaartje waard. Misschien waren mijn verwachtingen gewoon nét iets te hoog gespannen.