Bezorgde goudvissen

Vraag aan Google: ‘wat moet ik doen als de hond mijn huiswerk heeft opgegeten?’ en de AI-modus komt prompt (jawel) met de volgende adviezen. Eén: zorg voor bewijs. Fotografeer aangevreten resten. Dat maakt het geloofwaardig. Twee: wees eerlijk. Vertel het je leraar. Drie: check je hond. Is de hond dood, dan is dat vervelend, maar het is wel goed voor de geloofwaardigheid, neem een foto.

Oké, dat laatste heb ik verzonnen, maar wat de AI-modus wel doet is voorstellen om een oprechte e-mail aan school te schrijven. Type je vervolgens: doe maar en genereer ook een afbeelding van aangevreten huiswerkresten, dan gaat de AI-software vrolijk en heel oprecht aan de slag.

Geavanceerde technologie maar geen vooruitgang.

Vooruitgang is iets anders. Bijvoorbeeld, ‘wantrouwende’ AI-software, die op beledigde toon reageert op de belegen smoes. Of AI-software die de vragensteller  ‘adviseert’ om een betere smoes te bedenken.

Pas was er een student die mailde afwezig te zijn, want zijn vis werd bezorgd. Dat was nog eens een excuus. Zo vergezocht, dat niemand de geloofwaardigheid in twijfel trok. Wel waren er andere vragen. Wat was er aan de hand? Bestonden er rijdende aquaria met daarin dure vis? Of ging het om een doorzichtig zakje? Of juist een vacuüm verpakte zalm? Of had de student een goudvis genaamd Bernadette en was hij bang dat als hij naar school zou gaan, dat Bernadette bezorgd werd? Waar is ie nou?

Geen idee, maar wat ik wel weet: AI-software die zulke excuses kan verzinnen, dat is pas vooruitgang.

Rens van der Vorst is technofilosoof, werkt bij Fontys hogescholen ICT en Engineering en is auteur van onder meer Don't mention the VAR. Lees hier de eerdere columns die hij voor Bron schreef.