Vriendapp

Op een verjaardag verzuchtte iemand: “ik heb helemaal geen leuke collega’s.” Dan zal je zelf ook wel geen leuke collega zijn, was mijn eerste gedachte. Net zoals mensen die zich beklagen over het feit dat ze geen leuke partner kunnen vinden, ook eens zouden moeten nadenken over de vraag of ze zelf wel een leuke partner zijn.

Ik moest hieraan denken toen ik vorige week een aantal pitches bekeek van studenten, die gevraagd waren om op een innovatieve manier een probleem op te lossen. Er vielen mij drie dingen op.

Ten eerste waren het allemaal leuke en enthousiaste studenten die goed uit hun woorden kwamen, zelfs voor een publiek van tweehonderd man. Als tweede constateerde ik dat alle innovaties iets deden met digitale technologie. Er waren apps, websites, escape rooms en games. Het eenvoudige idee dat je ook innovatief kunt zijn zonder digitale technologie was bij geen enkele groep opgekomen.

Als derde stelde ik vast dat niet alle oplossingen even doordacht waren. Zo was er een app, het is altijd een app, waarmee jongeren zonder vrienden contact kunnen maken met andere jongeren zonder vrienden. Applaus! De kritiekloze jury was enthousiast, maar ik had zo mijn bedenkingen.

Immers, als je geen leuke vrienden hebt, ben je zelf misschien ook wel geen leuke vriend. Als ik geen vrienden had, zou ik liever vrienden worden met mensen die al vrienden hebben. Mensen die al bewezen hebben leuke vrienden te zijn.

Alleen, ontwerpfoutje, die zitten niet op een app.
Die zitten in de kroeg.

Rens van der Vorst is technofilosoof, werkt bij Fontys hogescholen ICT en Engineering en is auteur van diverse boeken, waaronder Digitale Gremlins. Lees hier de eerdere columns die hij voor Bron schreef.