Van 9 tot 5 aan de bak moeten

Werken van 9 uur in de ochtend tot 5 uur in de middag is echt een enorme sprong. Ik heb dan ook nog het ongeluk (ik heb er helemaal zelf voor gekozen) om lang te moeten reizen naar mijn stageplek met onvoorspelbare treinen.

Als ik kijk naar mijn oude rooster waarin ik maximaal 4 uur per dag les had en veel vrije dagen, moet ik toch een traantje laten.  Het verschil in tijden tussen school en het werkveld, alhoewel in dit geval stage, is immens. Aan het einde van de dag ben je echt bekaf en aangezien je vaak weer vroeg op moet staan zijn de avonden kort. Het enige moment om adem te happen is in het weekend, wat je daardoor wel extra waardeert.

Ik begrijp dat de stagedagen niet korter gaan worden, dus daar zou ik nooit voor pleiten. Immers zijn stages (terecht) afhankelijk van het werkveld. Aangezien ik bij een van mijn stagesollicitaties al op een afkeurende toon heb gehoord: “Zijn jullie die school waar je een hele dag moet besteden aan je stageonderzoek?”, en ik het gedeeltelijk daaraan wijt dat ik niet gekozen ben, kan ik me erg goed voorstellen dat het nog moeilijker gaat worden om stages te vinden als we vier uur per dag gaan werken.

Logischerwijze is dan de consequentie dat we moeten gaan kijken naar de roosters op school. Met pijn in mijn hart voor de ik van een half jaar geleden moet ik toegeven dat ‘langere’ roosters in dat geval niet slecht zouden zijn. Misschien kunnen we het zo inrichten dat je de eerste jaren minder lessen hebt en meer tijd hebt om te verwonderen en rond te kijken, en de latere jaren kunnen we volstampen met lessen die je een ontwikkelder mens maken. Dan is er ook eindelijk tijd voor de lessen waar ik voor pleit en is de sprong naar de lange dagen niet zo groot.

Wat we ook kunnen doen: we houden alles hetzelfde en ik moet maar wennen aan de harde realiteit. Werken van 9 tot 5 wordt mijn toekomst en de zee aan vrije tijd van een opleiding is een luxe die - samen met de warme begeleiding - na het krijgen van een diploma, verdwijnt.  Dromen van een realiteit met kortere of langere dagen gaat me daar niet in redden. Parttime werken misschien wel.

Tom Botma is vijfdejaarsstudent Fontys Journalistiek in Tilburg.