Vage antwoorden
Toen ik begon bij hogeschool ICT vertelde een oudere collega (kaal, grijs, lijkt in de verte op Steve Jobs) dat het belangrijk én moeilijk is om vragen van studenten vaag en beperkt te beantwoorden.
Bijvoorbeeld, een student wil met technologie het leven in een verpleeghuis verbeteren en vraagt hoe je dat aan moet pakken. Dan onderdruk je de neiging om duidelijke instructies te geven. In plaats daarvan volgt een vaag, prikkelend antwoord. De student gaat zelf nadenken, komt later terug met resultaten, dan is er van alles mis en daar heb je het over. Dat is vaak ongemakkelijk, maar dat is goed.
Zonder ongemak wordt er weinig geleerd.
Enter generatieve AI. Vraag ChatGPT om een aanpak om technologie in te zetten in een verpleeghuis, en hup, daar gaat ie. Begin met een probleemanalyse. Interview een verpleegkundige, een bewoner, een manager. Maak een SWOT-analyse. Etc…
Een handige student vraagt vervolgens of ChatGPT een verpleegkundige, manager en bewoner kan simuleren en de antwoorden in een SWOT-analyse kan plotten. En welke technologie past het beste? En, lieve ChatGPT, kun je alvast wat regels code produceren? ChatGPT stelt geen vragen, maar geeft antwoorden, onvermoeibaar.
Dankzij generatieve AI worden eindproducten van studenten ongetwijfeld veel beter. Maar is dat het bewijs dat de lat omhoog gaat, zoals je zo vaak hoort? Of springen we steeds vaker over de verkeerde lat? Wordt er minder geleerd? Ik denk het laatste, maar ik weet nog niet hoe dat te voorkomen. U wel?
Vage antwoorden zijn ook goed.
Graag zelfs.
Rens van der Vorst is technofilosoof, werkt bij Fontys hogescholen ICT en Engineering en is auteur van diverse boeken, waaronder Digitale Gremlins. Lees hier de eerdere columns die hij voor Bron schreef.
Komt er een student bij mij met een probleempje in zijn implementatie. We praten er even over en ik krijg de indruk dat ie het niet helemaal snapt. Vraag ik waar de student zijn code vandaan heeft, en blijkt het van stackoverflow te komen. Vraag ik aan de student wat voor mensen antwoord geven op stackoverflow, weet ie niet. Mijn antwoord: de antwoorden op stackoverflow komen van mensen die het ook niet weten.
Gisteren:
Komt er een student bij mij met een probleempje in zijn implementatie. We praten er even over en ik krijg de indruk dat ie het niet helemaal snapt. Vraag ik waar de student zijn code vandaan heeft, en blijkt het van chatgpt te komen. Vraag ik aan de student waar chatgpt zijn kennis vandaan haalt, weet ie niet. Mijn antwoord: de kennis van chatgpt komt van stackoverflow.
Syntax en grammatica zijn perfect, maar het doet niet wat je wilt.
Of AI nou de lat verhoogt of juist verlaagt, tja, dat hangt er maar net vanaf hoe je naar die lat kijkt. Misschien is de lat er wel nooit geweest? Misschien was het altijd gewoon een kwestie van… laten we zeggen… perspectief? En wat betreft dat ongemak: soms is het juist het idee dat je *denkt* dat je iets mist, dat je verder brengt. Of niet, dat kan ook.
Nou ja, genoeg om over na te denken, toch?
Vragen doen er immers niet altijd toe, zolang het antwoord maar ergens in het midden ligt. Of ernaast.