Ranomi Kromowidjojo steekt studenten hart onder de riem
Niet praten over studenten, maar mét studenten over hun mentale welzijn. Dat stond dinsdagmiddag centraal tijdens een bijeenkomst van Studievereniging IERA van de Tilburgse opleiding ICT. Met als eregast Olympisch kampioene en oud-topsportster Ranomi Kromowidjojo.
“Het is een niet vaak voorkomende combinatie, topsport en ICT”, grappen Julian en Niels voordat de bijeenkomst op Campus Stappegoor van start gaat. Beide studenten maken deel uit van studievereniging IERA en zijn de initiatiefnemers van de bijeenkomst. “Maar het maakt vandaag niet minder waardevol. Ranomi kan ons namelijk alles vertellen over wat je kunt bereiken als je inzet en doorzettingsvermogen toont en hoe je om kunt gaan met tegenslagen in je leven. Dat is iets waar iedereen wat van kan leren.”
Beide heren merken namelijk dat de motivatie onder studenten sinds de coronapandemie steeds moeilijker te vinden is. “Zeker wanneer academische resultaten tegenvallen. Het is voor ons ontzettend belangrijk dat onze medestudenten zich goed voelen en lekker in hun vel zitten en we willen ze daarbij helpen. Daarom roepen we vandaag juist die olifant in de kamer op. Al zit er maar één student die hier vandaag iets aan heeft, dan hebben wij al winst geboekt.”
Omgaan met verlies
Wie veel afweet van winst, maar ook zeker van verlies, is Ranomi Kromowidjojo. Ze nam deel aan de Olympische Spelen in Tokyo, Rio, Londen en Beijing, won drie maal goud en heeft nog steeds het wereldrecord op de vijftig meter op haar naam staan. “Maar we gaan het vandaag niet over sport hebben”, aldus de oud-zwemster. “Ik ben hier niet als topsporter, maar als mens. Een mens dat heeft geleerd middels vallen en opstaan, dat meer wedstrijden verloor dan won en dat om moest leren gaan met verlies.”
Kromowidjojo vertrok op haar zeventiende van Groningen naar Eindhoven om de beste zwemster van de wereld te worden. Een, zoals ze zelf zegt, verlegen meisje dat het lastig vond om dingen te vragen en zich uit te spreken, maar dankzij de topsport leerde dat ze dingen juist wél moest doen of moest laten. “Als klein meisje werd ik uitgelachen wanneer ik vertelde over mijn droom, dus verzamelde ik mensen om me heen die in me geloofden. Met prachtige resultaten tot gevolg.”
Eenzaam en sterk zijn
Die kwamen natuurlijk niet aanwaaien. Kromowidjojo bracht iedere zes dagen minsten 25 uur door in het zwembad, met meerdere trainingen per dag. “Ik was vaak alleen en misschien ook wel eenzaam. Ik had graag iemand gehad om leuke dingen mee te doen, of iemand die naast me zat en er gewoon voor me was zonder ook maar iets te vragen.”
Ze liep vaak tegen dingen aan die ze – vooral van zichzelf – zelf op moest lossen. “Ik wilde niet klagen, want daar hou ik niet van. Maar ik wilde ook niet zwak overkomen, want als topsporter ben je sterk.” [Tekst gaat verder onder de foto's]
Toch vielen in de zomer dat Kromowidjojo 24 jaar werd een paar belangrijke mensen weg in haar leven. Haar coach vertrok en haar vriend zette een punt achter hun relatie: een greep uit de factoren die ervoor zorgden dat de houvast en de zin in het leven van de Groningse wegviel. “Toen dacht ik shit, dit kan ik zelf niet meer oplossen.”
Lichtpuntjes
De vragen borrelden al snel op: “Wie ben ik? Wat ben ik? Hoe ga ik hier uit komen? Ik kon deze vragen niet zelf beantwoorden, maar ik wilde ook niet bellen met mijn beste vrienden, ouders of een psycholoog. Terwijl je daar echt alles mee kunt bespreken.”
Enige tijd later vond Kromowidjojo een heuse ‘mentor’. “Hij leerde me de lichtpuntjes in mijn leven te zien, door het juist niet over Ranomi de zwemster te hebben, maar over Ranomi de persoon. De persoon die ik werkelijk ben.”
Iedere keer nadat ze met haar mentor contact had ging de zwemster met een lichtpuntje naar huis. “Hoe kut die andere 23,5 uur per dag ook waren, dat ene half uurtje gaf me weer opnieuw positieve energie. Uit die dip komen ging echt niet van de ene op de andere dag, maar na drie maanden voelde ik me wel weer oké."
Jezelf accepteren
Sinds die periode realiseert Kromowidjojo zich dat het geen zwakte is om toe te geven dat het niet goed gaat. "Het zorgt er juist voor dat je aan jezelf durft te werken. Vergeet niet: je moet de rest van je leven nog met jezelf doen. Dan is het fijn als je jezelf accepteert.”
Volgens de oud-topzwemster moeten de studenten daar nog één belangrijke les in meenemen. “We hebben ook echt elkaar nodig. Al is er maar één iemand op de wereld die jou kan helpen op fysiek gebied, met je studie of met je baan, zorg dat je daar contact mee maakt. Mijn mentor was mijn ene iemand, en dankzij hem zit ik nu weer lekker in mijn vel.”