Perfecte dagen
Laatst hoorde ik het nummer Perfect Day van Lou Reed op de radio. Een prachtig nummer wat nogal wat gevoelens bij me teweeg brengt.
Nog best jong, net geen student meer, was ik toen ik naar de begrafenis ging van een vriend. Hij had de vreselijke ziekte ALS en was denk ik 24 toen hij aan deze ziekte overleed. Op die leeftijd, zo net in of na je studententijd, ben je met veel dingen bezig, maar niet met de dood.
Ik kende deze jongen met een voorliefde voor korte broeken en kistjes (van die schoenen met stalen neuzen) en Heavy Metal muziek, niet heel goed, het was een vriend van een vriend. Bij een van mijn eerste baantjes na mijn studie, als neuropsycholoog in een revalidatiecentrum, kwam ik hem tegen en hij vertelde over zijn ziekte. We werden een beetje bevriend.
Op zijn begrafenis werd het nummer ‘Perfect Day’ gespeeld. Het was zijn lievelingsnummer. Het is meer dan 25 jaar geleden, maar als ik het nummer hoor denk ik altijd aan hem en zijn positieve kijk op het leven, ondanks zijn ziekte.
Bij het horen van dit nummer besef ik ook dat deze perfecte dagen, waar Lou Reed over zingt, dun gezaaid zijn. Ze zijn magisch. En magisch zijn ze niet door materiële zaken, niet door dure dingen, mooie merkkleding of ‘onmisbare’ gadgets. De magie en perfectie van die dagen zit juist in zaken die gratis zijn, zaken als vrijheid, vriendschap, zonlicht, met blote voeten door nat gras lopen, de geur van de zee en ongegeneerd de slappe lach hebben met je familie of vrienden.
Dat zijn de perfecte dagen die je met de voor jouw speciale mensen wil doorbrengen.
Ik wens je er daar veel van deze zomer.