Nog weinig animo in Venlo voor estafettestaking

De estafettestaking tegen de onderwijsbezuinigingen dendert het land door. Woensdag is Maastricht aan de beurt. Dit is alweer de tiende stad waar studenten en medewerkers uit het hoger onderwijs gaan protesteren tegen de voorgenomen overheidsplannen. Maar hoe is het gesteld met de actiebereid in Limburg? Bron peilde de stemming op de Fontys campus in Venlo.     

“Ik heb nog niet gehoord dat er hier iets georganiseerd wordt”, zegt Esther Daniëls, docent Pabo. “Wat dat betreft leeft het te weinig op Fontys Venlo. Misschien dat we de gangmakers missen.”  En hoewel ze zelf ook geen plannen heeft om actie te gaan voeren, vindt ze dat tegelijkertijd ook raar. “Juist ook hier zouden we de noodzaak moeten voelen. Wij hebben net als andere instellingen te maken met krimpende studentenaantallen. Daar kunnen niet ook nog extra bezuinigingen bovenop komen.”

Met alle onrust die samenhangt met het samenvoegen van verschillende instituten tot Fontys Educatie denkt Raymond Hintjes, docent Pabo en kaderlid van de AOb, dat zijn collega’s vooral veel andere dingen aan hun hoofd hebben. Ook hij kent niemand die woensdag naar het zuiden afzakt om te gaan protesteren.

Zelf voelt hij wel degelijk de noodzaak om zijn stem te laten horen, maar twijfelt of hij er in Maastricht bij is. “Als ik de barricaden op ga, ben ik er niet voor mijn studenten en krijgen ze geen les. Dan maak ik het voor hen en voor mezelf alleen maar moeilijker. Ik denk dat dat de tweestrijd is waar veel docenten mee worstelen.”

Student niet benadelen
Niels van Wieringen, docent Industrial Design Engineering beaamt dit. “Ons hart ligt bij de studenten die willen we niet benadelen, die gaan voor alles. Dit maakt wel of niet gaan staken een moeilijke beslissing.”

Toch overweegt hij wel om het werk neer te leggen, omdat hij vindt dat het belangrijk is om te laten zien dat je niet zomaar accepteert dat het onderwijs op deze manier wordt afgebroken. “Ik weet dat mijn collega’s ook erg ontevreden zijn over de plannen van dit kabinet, maar ik heb nog van niemand gehoord dat ze gaan staken. Wat mij betreft ga ik niet alleen, maar gaan we met z’n allen. Met 280 leraren maak je echt een statement.”

Of het zover komt is de vraag. Want hoewel het college van bestuur van Fontys haar medewerkers steunt en aanmoedigt om actie te voeren, vindt Hintjes dat wat magertjes. “Je zou nu als bestuur een investering moeten willen doen. En misschien betekent dit dat je medewerkers een dag betaalt om actie te gaan voeren, omdat ze opkomen voor het onderwijs dat je zelf zou willen aanbieden.”

Weinig animo
Bij de studenten in Venlo lijkt er voorlopig weinig animo om actie te gaan voeren. Het overgrote deel woont aan de andere kant van de grens en heeft niets meegekregen van de bezuinigingsplannen van het Nederlandse kabinet. Ook van de eerdere estafettestakingen in verschillende steden zijn ze niet op de hoogte. En hoewel ze, desgevraagd, bezuinigingen op het hoger onderwijs een slechte zaak vinden, zijn ze niet van plan om bij de protestacties aan te sluiten. 

“Ik kijk geen nieuws, dus ik weet niet waar het over gaat”, zegt Esra (21) eerstejaars student International Business. “Ik vind het wel goed hoor als mensen gaan staken, maar zelf vind ik het veel te ver, ik ga niet.”

Ook Eglantina (22) vindt vooral de afstand een probleem. Zij maakt samen met Esra vanuit Duitsland iedere week al veel kilometers voor hun studie. “Als het in Venlo zou zijn zou ik het doen, maar Maastricht is wel erg ver en het kost me ook veel geld om daar te komen.”  

Simon (22) tweedejaars student marketingmanagement, is vooral benieuwd wat de bezuinigingsplannen voor hem als Duitse student betekenen. Dat zou hem kunnen bewegen om mee te doen aan de protesten. Voor nu geeft hij vooral weinig tijd op als reden om niet gaan. Wel geeft hij graag zijn online support. “Als het kan zou ik graag een online petitie tekenen om de actie te steunen.“ 

Geen toegevoegde waarde
Ook de studenten die in Nederland wonen zien vooralsnog weinig redenen om mee te protesteren. Pabostudent Eefje (21) volgt het nieuws niet echt en weet er niet zoveel van. Ook op school heeft ze er nog niets over gehoord. “Als ik me er in zou verdiepen en het er dan echt niet mee eens ben, dan zou ik gaan. Maar wel met een groepje vriendinnen, niet alleen."  

Kasper (20) is derdejaars student logistiek en ziet actievoeren totaal niet zitten. “Ik zie daar niet echt de toegevoegde waarde van in, omdat ik denk dat het niet veel gaat opleveren. Ik ga er mijn tijd dus in ieder geval niet aan besteden.”

Land platleggen
Ook Pabodocent Daniëls zet zo haar vraagtekens bij actievoeren als pressiemiddel. “Moet er echt gestaakt worden om de overheid na te laten denken over de bezuinigingen? Ik voer liever de dialoog, dat vind ik beter dan staken. Hoe en waar dan precies, daar heb ik nog niet over nagedacht.”

Voor Van Wieringen gaan de estafettestakingen juist niet ver genoeg. Wat hem betreft mag het allemaal wel wat rigoureuzer. “Het lijkt me veel zinniger, als we met z’n allen tegelijk het onderwijs in het hele land een week platleggen. Met zo’n landelijke actie maak je het in een keer heel erg zichtbaar en maak je pas echt impact.”