Eindhoven,
11
juli
2019
|
15:25
Europe/Amsterdam

"Na mijn zestigste ben ik relaxter geworden"

Het einde van het studiejaar is voor veel mensen ook een periode van afscheid nemen, zoals voor de docent die met pensioen gaat of de student die afzwaait. Bron sluit het jaar af met een kleine serie ‘afscheidsverhalen’. Vandaag: Herman Sturmans (66), sinds 1984 docent natuurkunde in Venlo. In september gaat hij met pensioen.

Hoe kijk je terug op je tijd bij Fontys?
“Zeer positief. Ik heb altijd met veel plezier gewerkt en ik heb het gevoel alsof ik nog genoeg energie heb om er nog even tegenaan te gaan.

In 1984 begon ik als docent natuurkunde bij Elektrotechniek, later ging ik aan de slag bij Mechatronica, Informatica en Werktuigbouwkunde. Tussendoor heb ik ook bijscholing gevolgd. Die wisselingen zijn goed geweest: het veranderen van richting gaf me elke keer weer nieuwe energie.”

Wat maakte jouw werk interessant?
“Ik heb altijd de drang gehad om mijn vak interessant en aantrekkelijk te maken voor studenten, ervoor te zorgen dat het vuur bij hen ging branden.”

Is dat gelukt?
“Ja, ik geloof van wel. In jaarevaluaties las ik de persoonlijke opmerkingen van studenten. Die positieve reacties gaven veel kracht en motivatie. Die band met studenten is altijd belangrijk voor mij geweest. Ik had misschien teamleider kunnen worden, maar dat was niks voor mij geweest - ik zou het directe contact met de studenten te veel missen.”

In hoeverre is Fontys veranderd in jouw tijd?
“Het is allemaal wat formeler geworden. Voorheen was er meer vrijheid voor docenten en er werd meer appèl gedaan op hun professionaliteit. Nu zijn er meer regels en papierhandel. Veel daarvan is ter verbetering van de kwaliteit, maar aan de andere kant heb je wel het gevoel alsof je op je vingers gekeken wordt.

Ik zeg niet dat die veranderingen per se negatief zijn. Op sommige vlakken zal het zeker een verbetering zijn geweest, er is nu bijvoorbeeld minder willekeur. Maar voor mij persoonlijk heeft het als de minst prettige verandering gevoeld. Ik heb me altijd sterk verantwoordelijk gevoeld en wilde altijd het goede doen voor de studenten. Dan is die controle niet nodig.”

In hoeverre ben je zelf veranderd?
“Ik ben relaxter geworden. Met name sinds ik na mijn zestigste mijn aantal uren ben gaan afbouwen. Mijn planning was voorheen regelmatig aan de krappe kant. Als er dan af en toe wat extra’s bovenop kwam, was dat in een volle baan zwaarder om vol te houden. Zodra ik minder uren ging werken, kon ik relaxter tegen mijn werk aankijken en had ik meer ruimte voor de studenten.”

Wat ga je het meeste missen?
“De studenten en mijn collega’s, en de uitdagingen. In het onderwijs zijn altijd nieuwe uitdagingen. Modules zijn onderhevig aan veranderingen. Er is om de haverklap nieuwe stof en je moet blijven bijleren. Dat maakt het onderwijs zo interessant.”

En nu?
“In december ga ik drie weken naar Curaçao met mijn vrouw. Daar ga ik rondkijken of ik op een middelbare school kan gaan werken voor een paar jaar. Daarnaast sta ik ingeschreven in een vervangerspoel van middelbare scholen, als docent natuurkunde. En ik heb een voorstel gedaan aan Fontys om stages en afstudeerders te blijven begeleiden.

Ik kijk ernaar uit om straks de vrijheid te hebben om niet volgens een bepaald ritme te moeten leven. Maar helemaal stilzitten, dat gaat zeker niet gebeuren als het aan mij ligt.” [Eva Witte]

Reacties 1 - 3 (3)
Bedankt voor uw bericht.
Pascale
16
July
2019
Wat leuk Herman dat je naar Curaçao gaat! Als ik dit zo lees wil je nog lang niet poko poko gaan doen..... (Papiaments voor doe rustig aan / maak je niet druk). Daar zal je een heel ander levensritme ervaren. Geniet van je vrije tijd en de mooie reizen die je samen met je vrouw vast nog gaat maken!
Francesca
16
July
2019
Geniet van je eigen gemaakte ritme Herman samen met je vrouw.
Aukje Schurer
12
July
2019
Wat een leuk artikel, Herman! Zo leer je nog eens iets over een collega