‘Man onder de trap’ helpt ook Fontysstudenten met studie

Al decennia helpt hij studenten van de Technische Universiteit Eindhoven (TU/e) met wiskunde en andere exacte vakken. Ook Fontysstudenten weten de 68-jarige Gert Regterschot te vinden. Dat doet hij nog altijd gratis, vanuit zijn vaste plek onder een trap op de TU/e-campus.

Zo’n vier jaar geleden zat Brishna Nader, Fontysonderzoeker en oud-student Commerciële Economie, in de bibliotheek van de TU/e over haar studieboeken gebogen. Naast haar werk deed ze een premaster aan Maastricht University. Samen met een medestudent was ze wiskundeopdrachten aan het maken, maar ze kwamen er niet uit. Voor haar ogen dansten de cijfers. Ze liep hopeloos vast.

Een jongen naast hen hoorde dit en adviseerde om naar Gert Regterschot te gaan, ‘de man onder de trap’. Dat was het begin van een speciale vriendschap. Door zijn lessen wist Nader begin dit jaar haar masterdiploma te halen. Ondanks haar faalangst, die vaak leidde tot black-outs. Maar op dat moment in de bibliotheek had ze nog maar één kans om het betreffende wiskundevak te halen, ze was er al twee keer voor gezakt.  

Bijzondere situatie
Gert Regterschot begon in 1988 als docent Technische Bedrijfskunde aan de TU/e. Hij werd er gewaardeerd om zijn kennis van en enthousiasme voor wiskunde en andere exacte vakken. In 1993 ontving hij zelfs een Academy Award van de TU/e voor beste docent. Maar achter de schermen ontstond een geschil met zijn werkgever, dat uitmondde in een slepend conflict.

Regterschot betwist tot op de dag van vandaag dat zijn dienstverband rechtsgeldig is beëindigd en beschouwt zichzelf nog altijd als werknemer van de TU/e. Sindsdien houdt Regterschot exact de maanden bij dat hij geen salaris heeft ontvangen. Naar eigen zeggen zijn het er nu 371, bijna 31 jaar. 

Zo ontstond een bijzondere situatie: volgens de universiteit is Regterschot geen docent meer, ondertussen blijft hij wel studenten helpen met hun studie. Daar vraagt hij geen geld voor. Hij krijgt regelmatig eten, cadeaubonnen of iets wat hij goed kan gebruiken, zoals een laptop van Nader waar hij nog steeds dolblij mee is. Regterschot leeft naar eigen zeggen extreem zuinig, vooral sinds hij vorig jaar thuisloos is geworden.

Mond-tot-mondreclame
Nadat de TU/e hem in 2022 de toegang tot leslokalen ontzegde, vond hij een plek onder een trap in een studentencomplex op de campus. Niet alleen studenten van de universiteit zoeken hem daar op, ook Fontysstudenten weten al jaren de weg naar de man onder de trap te vinden. Dat gaat via mond-tot-mondreclame, net als bij Nader.  

Zo kwam ook Thijmen Smulders bij Regterschot terecht. “Ik hoorde via iemand van studievereniging Innovum over Gert. Ik was op dat moment op zoek naar wiskundebijles”, vertelt de tweedejaars Fontysstudent Werktuigbouwkunde. “Niemand wist precies waar hij zat of hoe ik hem kon bereiken; het enige wat ik hoorde, was dat het ‘die man onder de trap’ bij de TU/e was. Op basis daarvan ben ik zelf gaan zoeken.”

Thijmen volgt nu ongeveer driekwart jaar les bij Regterschot. Meestal gaat hij één keer per week naar hem toe. “Ik kom van het mbo en daar heb ik bijna geen wiskunde gehad. Daardoor vond ik de overstap naar Werktuigbouwkunde best zwaar. Samen met Gert probeer ik die achterstand in te halen. Ik heb nog steeds moeite met het vak, maar dankzij de lessen van Gert heb ik inmiddels wel een aantal onderdelen gehaald.”

Wat Thijmen vooral fijn vindt, is dat Gert alles op zijn tempo uitlegt, en dat hij onthoudt waar ze eerder mee bezig zijn geweest. “Daardoor hoef ik niet steeds opnieuw uit te leggen waar ik tegenaan loopt. Als ik iets niet snap, legt hij het gewoon op een andere manier uit. Dat werkt voor mij vaak beter dan de uitleg die ik in de gewone lessen krijg.” Als dank voor zijn tijd en hulp stopt Thijmen Regterschot geregeld wat geld toe, “maar hij vraagt er nooit om.”

Toegankelijk en betrokken
Ook bij Nader zat er een gat in haar kennis van wiskunde. Bij haar was dat het gevolg van haar verleden. Ze werd geboren in een oorlog (Afghanistan), groeide op in een vluchtelingenkamp en kwam op haar tiende naar Nederland. “Tot mijn verbazing zag Gert gelijk waar mijn probleem met wiskunde lag. Hij ging helemaal terug naar de basis, waardoor ik de lesstof veel beter kon begrijpen.”

Nader prijst de toegankelijkheid, vakkundigheid en betrokkenheid van Regterschot. Door hun buitengewone levensloop was er meteen een klik. Maandenlang zocht ze hem minstens twee à drie keer per week op voor lessen in wiskunde en statistiek, en ook nu gaat ze geregeld langs om haar kennis op peil te houden, en om als vrienden met elkaar te praten. “Gert maakt altijd tijd als studenten naar hem toe komen. Iedereen is welkom, hij zegt nooit ’nee’.” [tekst gaat verder onder de foto]

Regterschot spreekt nadrukkelijk niet van bijles. Hij is kritisch op de huidige bijlescultuur en vindt het onwenselijk dat studenten voor extra uitleg soms honderden euro’s moeten betalen. Hij is van mening dat iedereen een kans verdiend. Naar eigen zeggen begeleidt Regterschot jaarlijks zo’n 700 studenten, waarvan volgens hem het merendeel studiestakers zijn, studenten die dreigen af te haken als ze geen extra begeleiding krijgen.

Het gaat om studenten van allerlei niveaus en met uiteenlopende achtergronden. Volgens Regterschot hebben studenten met een mbo-vooropleiding en internationale studenten vaak een andere wiskundige basis dan studenten die van het vwo of hbo komen. Ook geeft hij les aan studenten met autisme, die soms behoefte hebben aan extra uitleg of een andere manier van begeleiding. Veel studenten helpt hij om hun premaster te halen en vervolgens door te stromen naar een master.

Respect en bewondering
Het respect en de bewondering komen van twee kanten. Studenten zijn dankbaar dat ze worden geholpen bij hun studie, en Regterschot ervaart veel steun van hen. Ze tonen zich betrokken bij zijn situatie, luisteren naar hem of brengen iets te eten. Om hem door een eerdere moeilijke periode heen te helpen, zette een TU/e-masterstudente een paar jaar geleden een doneeractie op, die duizenden euro’s opbracht.

Wat er in de jaren negentig tussen hem en het universiteitsbestuur is voorgevallen, heeft Regterschot diep geraakt en laat hem nog altijd niet los. De blokkade die sommige studenten voelen bij een tentamen of in hun studie, ervaart hij soms zelf ook. “Het liefst wil ik een veilig leven leiden en plezier maken”, zegt hij. Na een korte pauze vervolgt hij: “Mijn studenten helpen mij erdoorheen. Lesgeven helpt.”

Ook al is hij de pensioenleeftijd inmiddels voorbij, Regterschot denkt niet aan stoppen. Wie naar zijn plek onder de trap gaat, zal hem daar nog elke doordeweekse dag en vaak ook in het weekend aantreffen. Met naast zich zijn tas vol pennen, schriften, lesmateriaal, een rekenmachine, tablet én de laptop die hij van Nader heeft gekregen.