Hoe creëer ik mijn eigen (bullshit)baan?
Ik denk er sterk over na om consultant te worden of iets wat erop lijkt. Het lijkt me echt een heerlijk beroep. Alsof je in een hangmat ligt met een goed boek en een cocktail. Het lijkt me in ieder geval een stuk rustiger dan lesgeven en nakijken.
Ik heb eens goed om me heen gekeken en volgens mij heb ik inmiddels een beetje door hoe je zo'n baan bemachtigt. Voor wie belangstelling heeft, deel ik graag mijn tips.
1. Zorg dat niemand precies begrijpt wat je doet
Noem jezelf consultant, transitiemanager of strategisch of LLO-adviseur. Gebruik vooral woorden als verbinden en faciliteren. Of aanjagen. Hoe abstracter je functie, hoe moeilijker het is om vast te stellen of je je werk goed doet. En of je sowieso iets doet.
2. Maak jezelf onmisbaar door iets simpels ingewikkeld te maken
Een docent met een vraag hoeft niet meer gewoon naar een collega. Er moet een loket en een werkgroep komen. En natuurlijk iemand die dat allemaal weer coördineert.
3. Vergader vooral veel, heel veel
Overleg met andere adviseurs, organiseer een heidag, liefst op een dure locatie met lekker eten. Het mooie van vergaderen is dat je het altijd druk hebt, zonder dat iemand precies kan aanwijzen wat je hebt bijgedragen.
4. Zorg voor een goed netwerk
Niet met mensen die het onderwijs verzorgen, maar met de mensen die beslissen. Een goed netwerk is soms minstens zo belangrijk als een goed cv. Eigenlijk is dit de belangrijkste tip.
5. Blijf uit de buurt van meetbare resultaten
Een docent heeft studenten, lessen, beoordelingen en evaluaties. Een consultant heeft processen en verbindingen. En als iemand vraagt wat dat heeft opgeleverd, zeg je gewoon dat het een continu proces is.
6. Zorg dat je nooit overbodig wordt
En mocht dat toch gebeuren, zorg dan dat je betrokken wordt bij het onderzoek naar welke functies overbodig zijn. Er komt vanzelf weer een reorganisatie. En daarmee nieuwe functies en nieuwe kansen. Voor je het weet ben je strategisch adviseur van iets waarvan je niet wist dat het bestond.
Ik ga maar eens solliciteren op zo’n functie. Alleen moet ik nog even bedenken hoe ik mijn huidige werkzaamheden kan omschrijven. Lesgeven en studenten begeleiden klinkt toch wat weinig strategisch.
Tina ten Bruggencate is docent aan Fontys Hogeschool Toegepaste Psychologie en onderzoeker bij het lectoraat Ethisch werken. Lees hier haar eerdere columns voor Bron.
Het raakt me dus ook dat een column die (vermoedelijk) bedoeld is om te prikkelen, vooral lijkt te polariseren. Hij gaat voorbij aan alle Fontys-collega’s die mee bouwen aan onderwijs en onderzoek zonder dat zij het zelf kunnen/mogen/willen uitvoeren, maar als (LLO/strategie/proces/etc-)professional vanuit hun expertise willen bijdragen aan de kwaliteit van het primaire proces (om het maar even over een proces te hebben).
Laten we in deze tijden van polarisatie en reorganisaties dus aub niet elkaars functie bekritiseren. We zijn allemaal Fontys-collega’s en samen maken we de organisatie, hoe complex die soms ook is.
Wat ik in elk geval meeneem vanuit deze column is dat ik begripvol wil zijn richting collega's uit een ander organisatieonderdeel. En dat onbegrip een mooie reden is om meer te leren over elkaars werkzaamheden en overtuiging. Mocht je dus interesse hebben, Tina (of een andere collega), ik maak graag eens kennis om uit te wisselen hoe mooi we ons vak vinden.
(Ik schrijf alleen nog maar positieve dingen, anders word je op dit forum gecensureerd EN gedoxt)
Ik denk er sterk over na om docent te worden. Het lijkt me echt een heerlijk beroep. Een paar uurtjes lesgeven, daarna lekker naar huis en dan ook nog al die vakanties. En als extraatje mag je af en toe op stagebezoek. Een beetje rondrijden, ergens een kop koffie drinken en gezellig bijpraten. Wie wil dat nou niet?
Ik heb eens goed om me heen gekeken en volgens mij heb ik inmiddels een beetje door hoe je zo'n baan aanpakt. Voor wie belangstelling heeft, deel ik graag mijn tips.
1. Werk vooral niet te veel uren
Een paar uurtjes voor de klas en je werkdag zit erop. Dat je rooster op woensdagmiddag leeg is, betekent natuurlijk dat je vrij bent. En als je op vrijdag maar twee lessen hebt, kun je die dag net zo goed als weekend beschouwen.
2. Kies een beroep met veel vakantiedagen
Andere mensen moeten hun vakantiedagen zorgvuldig plannen. Als docent krijg je ze er gewoon bij. Een paar weken in de zomer, een weekje met kerst en tussendoor nog wat extra vrije dagen. Je zou bijna denken dat je ervoor betaald krijgt om vrij te zijn.
3. Ga regelmatig op stagebezoek
Een van de leukste onderdelen van het vak! Je stapt in de auto, rijdt naar een bedrijf en kijkt even hoe het met je student gaat. Misschien staat er koffie klaar, misschien krijg je een rondleiding. En voor je het weet, heb je er weer een gezellig uitstapje op zitten. Eigenlijk een soort werkend dagje uit.
4. Geniet van je korte werkdagen
Om half negen beginnen en om half vier alweer thuis. Of misschien zelfs eerder! En dan heb je ook nog dagen waarop je helemaal niet naar school hoeft. Het leven kan soms verrassend eenvoudig zijn.
5. Vertel vooral aan iedereen hoe goed je het voor elkaar hebt
Op verjaardagen hoef je maar één ding te zeggen: 'Ja, het onderwijs is zwaar hoor, maar die vakanties maken veel goed.' Leun vervolgens achterover en wacht tot iemand vertelt dat hij nog twintig vakantiedagen heeft. Dat gesprek win je gegarandeerd.
6. Houd vol dat je het beste beroep ter wereld hebt
Geen files tijdens de zomervakantie, geen baas die moeilijk doet als je een paar weken weg wilt en regelmatig een vrije middag. En als iemand vraagt of je nog een leuke baan weet, hoef je niet lang na te denken.
Ik ga maar eens solliciteren op zo'n functie. Het lijkt me heerlijk om een paar uur per dag te werken, af en toe op stagebezoek te gaan en de rest van de tijd te genieten van mijn vrije leven.
Alleen nog even uitzoeken waarom docenten eigenlijk altijd zo blij zijn als het vakantie is. 😉
Wel raar eigenlijk dat tekort. Je zou toch denken dat iedereen zo'n droombaan wil.