'Gezellig, maar jammer dat er niet meer wordt overnacht'
Leuk, gezellig, maar vorig jaar misschien toch nog iets leuker en gezelliger. Dat vinden de mama's (en één papa) van de eerstejaars Fontys Pedagogiek uit Eindhoven van de voorbije Purpleweek.
En waarom het dan vorig jaar leuker was? Simpel: er waren geen campings, er kon niet worden overnacht. “En die eerstejaars kennen nog niemand, dus die kunnen ook niet bij een vriend of vriendin blijven logeren", zegt derdejaars studente Jill. Ze krijgt bijval van tweedejaars collegamama Feline.
Want dat betekende dat er treinen en bussen gehaald moesten worden. Omdat sommige eerstejaars van heel ver komen, blijft er dan geen tijd over om buiten het dagprogramma nog veel te doen of deel te nemen aan een volledig avondprogramma. “Dat geldt natuurlijk niet alleen voor onze studie. Het effect zag je 's avonds wel op het Stratumseind. Daar waren vrijwel uitsluitend ouders te vinden, geen kindjes.”
Sjuutje
Jill en andere ‘ouders’ van de intro van Pedagogiek doen hun verhaal aan een lange tafel vol ontbijt bij een horecatent aan het Stratumseind. Dit is hun afsluiting van de Purpleweek. Even bijkomen en bijkletsen onder het genot van een sjuutje en een broodje.
Pleun, vierdejaars Pedagogiek, was voor de tweede keer mama. Zij merkte nog een verschil vergeleken met vorig jaar. “De kindjes waren toen iets meer betrokken dan deze lichting. Al hangt dat natuurlijk ook veel af van de groep die je begeleidt. Die groepen zijn niet allemaal hetzelfde. Bovendien waren ze dit jaar veel kleiner. We hadden nu tien groepen van acht eerstejaars, vorig jaar waren het vijf groepen van zestien. Maar we hadden wel veel meer ouders: dertig waar dat er vorig jaar achttien waren.”
En dat maakt verschil. “Het was nu wel veel veiliger daardoor, je leert de kinderen ook beter kennen.” Maar met overnachten erbij was dat nog veel beter gegaan, zo weet Pleun zeker. “Je krijgt een heel andere sfeer en veel meer saamhorigheid als je dag én nacht bij elkaar bent tijdens zo'n week. Aan de andere kant is dit wel veel minder vermoeiend. Het is allebei eigenlijk wel fijn.”
Ontgroening
Wat de mama's ook merkten: er is toch veel vrees bij eerstejaars. “Ze zijn bang voor ontgroening”, zegt Jill. “Daar doen we helemaal niet aan, maar dat beeld hebben veel aankomende studenten wel.”
En toch ook wel merkbaarder dan vorige jaren: veel kindjes vinden het lastig om ‘sociaal’ te zijn. In een groep functioneren met leeftijdsgenoten die je nog niet kent, is toch heel iets anders dan een like of een post versturen op social media.
Papa
Kyano zit aan het eind van de lange ontbijttafel. Hij is de enige papa van de Pedagogiek-ouders. Niet zo vreemd, vindt hij zelf. “In mijn jaar zitten ook maar twee andere jongens. Of dat voor mij verschil maakt? Nee hoor. Het is toch een echte meidenopleiding dus je went er snel aan.”
Vorig jaar was hij zelf nog een kindje, dit jaar voor het eerst dus een papa. “Het is allebei even leuk. Hoewel ik het dit jaar leuker vond omdat de groep kleiner en daardoor ook leuker was. Maar zoals voor iedereen geldt: het hangt gewoon af van de studenten in je groep."