Designated survivor

Een collega (naam bekend bij de redactie) vertelde dat hij op reis ging met een grote groep hbo-i collega’s. Voor wie het niet weet: hbo-i is het samenwerkingsverband van ict-opleidingen in het hbo.

Het was een studiereis. Over dingen als onderwijsvernieuwing, toetsen, KPI’s, talentgericht onderwijs en vibecoding en AI en zo. Denk ik. Er moest flink gereisd worden. Van Madrid, naar Malaga, naar Lissabon (volgens de collega de Brainport van Portugal). In het reisschema zaten allerlei voertuigen. Vliegtuigen, treinen en bussen. Er was zelfs een fietstocht voorzien.

‘Is dat niet ontzettend risicovol,’ vroeg ik aan de collega. Al die grote hbo-i denkers, die AI-kenners, die onderwijsvernieuwers. Wat als er iets mis zou gaan? Een neerstortend vliegtuig? Een kantelende bus? Een ontsporende trein? Zou Nederland, de kenniseconomie, dan niet meteen een enorm probleem hebben?

Kortom, moet er geen designated survivor zijn? Een aangewezen overlevende? “En beste collega”,  zei ik, "zou jij dat niet moeten zijn? Met jouw briljante geest? Iemand die ervoor zorgt dat na een ramp tijdens een hbo-i reis, onderwijsvernieuwing gewoon doorgaat?’

De collega ging diep van binnen liever naar Madrid, Malaga en Lissabon, maar hij voelde dat hij moeilijk nee kon zeggen. Dus, ja, designated survivor, dat zag hij wel zitten. Nu moesten we alleen nog een veilige locatie vinden. Een plaats ver weg van onderwijsvernieuwing, AI of talentgericht onderwijs. Er kwamen opties op tafel. Een middelbare school in Oegstgeest? De Rachelsmolen? Het ministerie van OCW?

Of heeft u andere suggesties? De toekomst van Nederland hangt er vanaf.

Rens van der Vorst is technofilosoof, werkt bij Fontys hogescholen ICT en Engineering en is auteur van onder meer Don't mention the VAR. Lees hier de eerdere columns die hij voor Bron schreef.