De roostermachine

Bij de hogeschool ICT kiezen studenten elke semester in week 14 wat ze in het semester daarna gaan doen. Sinds kort moet dat in week 8. De nieuwe roostermachine heeft honger en moet tijdig gevoed worden.

Vreemd. Studenten moeten juist maximaal tijd hebben om gedurende het semester uit te zoeken welke talenten ze in het semester daarna willen ontdekken. Een nieuwe roostermachine, beter, sneller, een beetje AI, zou er voor moeten zorgen dat studenten steeds later hun keuze door kunnen geven. 
Maar dat is dus niet zo.

Kijk, ik snap dat mijn blik beperkt is. Misschien heeft die nieuwe, grommende roostermachine veel voordelen die ik niet zie. Misschien is het goedkoper. Fijn voor andere opleidingen. Ik kan alleen voor mezelf praten. En ik zie studenten die eerder moeten kiezen, en docenten die ingeroosterd worden op een manier die geen rekening houdt met de veelzijdigheid van het tegenwoordige vak van docent. Gelukkig kun je Outlook ook prima negeren.

Ik hoorde zelfs fluisteren dat het straks mogelijk wordt om ingeroosterde lesactiviteiten automatisch door te belasten. Een financiële aanmoediging om minder fysiek les te geven.

Nogmaals, waarschijnlijk zie ik het verkeerd, corrigeer me gerust, maar ik moet regelmatig denken aan De Matrix. In die film wordt de werkelijkheid gesimuleerd door een gigantische machine, die zich met mensen voedt. Nu heeft Fontys ook zo’n machine, een hongerige roostermachine, die zich voedt met studenten, docenten en leerervaringen om daarmee een bureaucratische en financiële versie van onderwijs te kunnen simuleren.

Precies wat niet de bedoeling is.

Rens van der Vorst is technofilosoof, werkt bij Fontys hogescholen ICT en Engineering en is auteur van onder meer Don't mention the VAR. Lees hier de eerdere columns die hij voor Bron schreef.