September 5
De afgelopen 53 jaar zijn er al verschillende documentaires en een speelfilm over de Olympische Zomerspelen van 1972 in München verschenen. Dus wat zou een nieuwe film nog kunnen toevoegen? Nou, best veel eigenlijk.
Vorige week verscheen ‘September 5’ op het witte doek. De film reconstrueert de gebeurtenissen die in 1972 plaatsvonden tijdens de Olympische Zomerspelen in München. De Palestijnse terreurbeweging Black September infiltreerde het Olympische dorp en gijzelde meerdere spelers en coaches van het Israëlische team.
De Amerikaanse zender ABC was bij het evenement aanwezig om voor de eerste keer in de geschiedenis in kleur live verslag te doen op televisie. Maar in plaats van atletische hoogtepunten uit te zenden, werd het plotseling een live verslag van de gijzeling. Improvisatie, morele kwesties en het maken van bijna onmogelijke journalistieke keuzes zorgden voor een constante stroom aan confrontaties.
Hoewel je de afloop al kent – elf Israëlische sporters, een Duitse politieman en vijf aanslagplegers kwamen bij de gijzeling om het leven – wil je tot de laatste seconde blijven kijken. En ook al zijn de gebeurtenissen uit de film meer dan vijf decennia oud, het verhaal blijft actueel. Niet alleen vanwege de huidige stand van zaken rondom Israël en Palestina, ook vanwege de kwestie die in ‘September 5’ een grote rol speelt. Want wat is in de journalistiek nou belangrijker: scoren met kijkcijfers of het echte verhaal vertellen?
Cijfer: 8,5 – Voorspelbaar of niet, de film zorgt voor een constante spanning.