Longeneeslijk

Oud-Fontysstudent Eva Hermans-Kroot is de afgelopen maanden volop in de media geweest. Natuurlijk via haar eigen Instagramaccount, en ook via tal van programma’s op radio en televisie, zoals Mattie & Marieke op Qmusic en Over mijn lijk van Tim Hofman. En nu is er - postuum - haar boek Longeneeslijk.

Eva had niet zoveel met muziek, schrijft ze in haar boek. Toch was één nummer haar favoriet: Better Days van Dermot Kennedy. Het liedje kwam niet eens zo vaak op de radio, totdat Eva het liet draaien in de uitzending bij Qmusic. Sindsdien komt het nummer vaker voorbij en denken veel mensen aan haar als ze het horen. Eva, die op 30 november op 26-jarige leeftijd overleed aan een zeldzame vorm van longkanker, heeft op meerdere manieren haar nagedachtenis achtergelaten. 

Zo wist ze met haar Instagramaccount Longeneeslijk - dat tegen het einde van haar leven 500.000 volgers telde - het taboe rond longkanker te doorbreken. De ziekte is vaker niet dan wel het gevolg van roken. Pure pech, zegt ze er zelf over. Daarnaast heeft Eva laten zien hoe waardevol je leven kan zijn na de mededeling dat je ongeneeslijk ziek bent. “Mijn leven voor de diagnose was somber en donker, nu pas voel ik me compleet. Blijkbaar had ik de kanker nodig om helemaal mezelf te zijn.”

Met haar humor, enthousiasme en aanstekelijke vrolijkheid geeft Eva, zonder zich ervan bewust te zijn, de lezer belangrijke levenslessen mee. Bijvoorbeeld dat je beter kunt genieten van het nu en de kleine dingen in het leven, omdat het zomaar ineens anders kan lopen. En: zet je ego aan de kant. Het gaat volgens haar niet om hoe anderen over je denken. Het gaat om jezelf. Wat jij wilt. Tijdens haar ziekte heeft Eva geleerd om te kiezen voor wat ze zelf belangrijk vindt. “Er kan zoveel meer dan je zelf denkt. Blijf je eigen beste vriend.” 

Het was niet een bewuste keuze om bekend te worden. Eva begon een blog om haar naasten op de hoogte te houden van het verloop van haar ziekte. Ze is en blijft een ‘gewone’ vrouw, voor wie haar familie, vrienden en partner het meest dierbaar zijn. Ze heeft als geen ander oog voor haar omgeving en staat elke dag dat ze inlevert op haar gezondheid bewuster in het leven. Ze maakt bespreekbaar wat ze voelt en maakt het daarmee ook voor anderen makkelijker om over hun gevoelens te praten. Of zoals vriendin Femke zegt in het boek: Ik gun iedereen een Eva. 

8 – Longeneeslijk is geen literair hoogstandje, maar dat is ook niet het doel van het boek. Eva schrijft zoals ze berichten post op sociale media: spontaan en toegankelijk. Haar taal werkt ontwapenend, en dat is haar kracht.