Banner

Tijdens de demo-markten vragen wij de studenten om een poster te maken. Meestal hoef je dan alleen maar naar die poster te kijken om de rest van het werk op waarde te kunnen schatten. Sommigen tonen prachtige kleurrijke infographics op A2. Anderen komen niet verder dan een haastig A4-tje in zwart-wit. Weer anderen mompelen iets over een kapotte printer.

En soms zijn studenten next level! Vorige week wandelden twee van mijn studenten binnen met een langwerpige zwarte tas met daarin een heuse roll-up-banner. Zelf ontworpen, zelf besteld, zelf betaald. Het ding had gave visuals (een technologisch Trojan Horse, bijvoorbeeld) en duidelijke uitleg. En er stond een foutje op. In plaats van ‘Intelligence Agents’ stond er ‘Intelligece Agents’.

Een collega wandelde langs, wierp één blik op de banner en zei: er staat een typefout. Een ‘n’ te weinig. De collega had kunnen zeggen, wat een fantastische banner. Wat een geweldige visuals. Of desnoods, wat een leuk paardje. Maar hij richtte zich meteen op de fout. En natuurlijk, ik weet dat wij mensen zo in elkaar zitten. Bedraad om fouten te zien. Iets met evolutie en tijgers, en zo. En ja, ik snap dat als je een woord verkeerd schrijft, doe dan maar niet het woord ‘Intelligence’. 

De studenten bedankten mijn collega beleefd en namen zich voor een nieuwe banner te bestellen en te betalen. In hun feedback typten ze dat ze voortaan beter gingen controleren op typefouten. Het was één groot feestelijk leermoment.

En toch had ik er een slecht gevoel over.

Rens van der Vorst is technofilosoof, werkt bij Fontys hogescholen ICT en Engineering en is auteur van onder meer Don't mention the VAR. Lees hier de eerdere columns die hij voor Bron schreef.