Analoge analogie

Op LinkedIn vertelde een AI-trendwatcher dat hij in twee dagen een complete masterthesis had geschreven samen met chatbot Claude. Hij stelde er kritische vragen bij, maar de ondertoon was toch een soort van trots. Mijn technologie is slim, dus ik moet ook wel slim zijn, en dat zag je terug in de comments van de fanboys.

Soms helpt het dan om een analoge analogie te trekken. Bijvoorbeeld, stel dat je had gepost dat je een complete masterthesis had laten schrijven door een bureau voor tweeduizend euro? Was je dan ook bewierookt om je slimheid?

Analoge analogieën zijn een effectieve manier om onze bijzondere relatie met technologie te belichten. Laat ik wat voorbeelden geven.

Neem een krant mee naar een vergadering en sla die open tijdens onderwerpen die je niet interesseren. Net zoals je collega’s doen, maar dan op hun smartphone.

Schrijf je ongezouten mening over linkse deugneuzen op briefjes en post die bij jou in de buurt. Groetjes van Chris van nummer 45. Net zoals mensen doen op X.

Maak met een ouderwets toestel foto’s van slides. En kijk er later nooit meer naar.

Steek je duimpje omhoog naar random dingen. Of zeg te pas en te onpas ‘vind ik leuk.’

Ga op een schoolplein staan met een map vol foto’s van gruwelijk gewonde Oekraïners. Laat die plaatjes gretig zien aan jongetjes van elf. Net zoals TikTok doet.

Analoge analogieën maken dingen duidelijk. Echter, wees voorzichtig: er wordt vast niet zo enthousiast op gereageerd als op de AI-trendwatcher.

Rens van der Vorst is technofilosoof, werkt bij Fontys hogescholen ICT en Engineering en is auteur van diverse boeken, waaronder Digitale Gremlins. Lees hier de eerdere columns die hij voor Bron schreef.