Alumnus Shirley Dap: van HRM naar interieurdesign

Voormalig Academie Mens-Arbeid-studente Shirley Dap doet na twaalf jaar personeelswerk nu iets totaal anders. Van jongs af wil ze binnenhuisarchitect worden, maar zoals bij veel droomjobs is daarvoor een omweg nodig. “Ik wil zien dat iets tastbaar is en effect heeft.” 

Dap (50) groeit op als één na oudste in een gezin van zeven kinderen: “Ik zag het als mijn verantwoordelijkheid dat iedereen zich prettig voelde. Als kind wist ik al: als de sfeer om je heen goed is, zit je beter in je vel en sta je meer open voor anderen.”  

Ondernemings(ge)zin 
Shirley Dap is eigenaar van HEAL Interior Design, en ontwerpt interieurs voor zorgorganisaties, kantoren, horeca en particulieren. Het is geen toeval dat ook een broer en twee van haar zussen ondernemen. “Misschien komt het door een diepgewortelde drang naar vrijheid die we van onze moeder hebben meegekregen. Bovendien zijn we ook nogal eigenwijs, en bepalen we graag zelf onze koers.”  

Toch duurde het even voordat Shirley – die acht maanden was toen het gezin van Paramaribo naar Tilburg trok – in het diepe sprong. “Na de middelbare school volgde ik een oriëntatiejaar bij de Kunstacademie. Dat vond ik toen te abstract.” Bij fotobedrijf Fujifilm in Tilburg, waar ze daarna begon, werd ze uiteindelijk assistent van de HR-manager.  

Praktisch 
Daar kreeg ze alle ruimte om zelfstandig projecten te draaien, waardoor ze de charme van het personeelswerk leerde zien. “Zodoende kwam ik op de AMA en het latere Fontys terecht.”  

“Ik was een last minute-student. Pas beginnen als je in tijdnood bent. En ik was vooral praktisch ingesteld. Ik moest een bepaalde leerinhoud echt vóór me zien en vroeg me vaak af hoe relevant die theoretische stof nu was voor de praktijk.” 

Het Japanse Fuji was een voorloper in HRM-trends als ‘de mens centraal’ en ‘werkgeluk’. “Zij waren volop gericht op persoonlijke ontwikkeling en deden ook al aan job rotation.” Belangrijk, én een duidelijke link met haar latere loopbaankeuze. “Zowel als HR-medewerker als interieurontwerper heb je direct invloed op het welzijn van mensen.”  

Artemis 
Ze blijft twaalf jaar actief in dit werkgebied, maar het bloed kruipt… “Jammer van het HRM-vak was dat ik mijn creativiteit er slecht in kwijt kon. Nadat ik twee kinderen had gekregen, dacht ik: als ik nu geen stap zet, ga ik nooit een interieur tekenen.” Op Academie Artemis in Rotterdam voltooit ze in 2008 de opleiding tot binnenhuisarchitect. “De beste keuze ooit”, zegt ze. 

Hoe kijkt Shirley naar een ruimte als ze ergens binnenkomt? “Ik probeer te zien en voelen of het klopt. Bijvoorbeeld qua kleuren, materialen en indeling. Of iets passend is hangt van veel zaken af. Bijvoorbeeld het type bouw, de functie en de mensen die er komen. Eigenlijk zoek je steeds naar een natuurlijke balans en warmte.” 

HEAL 
“De bedrijfsnaam HEAL staat voor: ‘Humanity, Environment And Love’. De mens, de gebruiker of bezoeker van een ruimte, staat centraal. Het is bewezen dat aspecten van (interieur)design een gunstige werking hebben op je welbevinden. Bijvoorbeeld de inval van daglicht en gebruik van natuurlijke materialen en ruimtelijkheid. Een ruimte moet prikkelen maar niet overprikkelen."  

Voor zorgorganisatie Amarant in Tilburg schreef ze een HEAL-handboek dat organisatie-breed wordt geïmplementeerd. “Uitgangspunt is om veel kritischer naar omgevingen te kijken. En een sfeer te creëren die bijdraagt aan het welzijn van cliënten en medewerkers.” 

Met haar inmiddels zeventien jaar bestaande bedrijf wil ze zich ook meer gaan richten op lifestyle in bredere zin. “Recent introduceerden we een productlijn met vazen, kussens en geur. We werken rond de thema’s: ‘aarde’, ‘water’, ‘groen’ en ‘zon’, waarbij we restmaterialen benutten en uitgaan van duurzaamheid. Oók door het gebruik van vroegere technieken en ambachten zoals glasblazen én het doorvertellen van verhalen.” 

Vertrek vanuit jezelf 
Inmiddels is ze 25 jaar afgestudeerd en heeft ze veel gedaan. Zo was ze samen met haar moeder Maria ook lid van de projectgroep die zich inzette voor de realisatie van een Tilburgs slavernijmonument. Het bronzen beeldje achter het station – een meisje zittend op gebroken ketenen – werd op 1 juli 2022 onthuld. 

“Natuurlijk is alle aandacht van de voorbije jaren voor de slavernijgeschiedenis goed. Ik heb het geluk dat ik niet geconfronteerd ben met discriminatie. Voor mij is het belang van dit monument dat het ons herinnert aan iets onmenselijks wat is geweest. En dat het lessen leert voor de toekomst.” 

“Ook voor de onderlinge verbinding in de stad is zo’n monument belangrijk. Niet alleen voor de Nederlanders en mensen met een andere culturele achtergrond, maar ook voor de Surinamers onderling. Tegenwoordig is onze community minder hecht dan vroeger.”

Advies
En tot slot: wat wil Shirley Fontysstudenten van vandaag meegeven? “Ga uit van jezelf en probeer te doen waar je blij van wordt. Als je eenmaal goed weet wie je bent en waarvoor je staat, kun je een betere verbinding aangaan met anderen.”  

Daarbij geldt: Het hoeft niet per se over de snelweg. “Het is niet erg om via een omweg ergens te komen. Van alles wat je doet, stop je toch iets in je rugzak. Ik kon mijn bedrijf efficiënt insteken omdat ik eerst in de HRM-sector organisatie- en mensenkennis heb opgedaan.”