Zijn we samen slimmer?

We kennen allemaal de ‘brainstorm met post-it’- sessies. Na een enthousiaste start leiden deze sessies keer op keer veelal tot frustratie. Waarom is dat eigenlijk?

Het idee van de brainstormsessie is gebaseerd op de gedachte dat de groep slimmer is dan het individu. Dit wordt ‘de slimheid van de groep’ genoemd. In 2005 schreef James Surowiecki hierover een boek met als titel ‘The Wisdom of Crowds’. Het idee is dat we met zijn allen meer weten en betere inschattingen kunnen maken. Toevallige inschattingsfouten van de individuen heffen elkaar op. 

Wanneer in een winkelcentrum aan voorbijgangers wordt gevraagd hoeveel knikkers in een grote pot zitten, is de kans groot dat het gemiddelde van de gegeven antwoorden het werkelijk aantal knikkers benadert. Bij een ander experiment lieten onderzoekers een groep studenten het antwoord schatten op een aantal vragen zoals ‘hoe groot is de lengte van de grens tussen Zwitserland en Italië? Wat bleek? Als de leden van de groep onafhankelijk van elkaar het antwoord gaven, was het gemiddelde dicht bij de werkelijke lengte. 

Vervolgens mochten ze elkaars antwoorden zien en daarna de inschattingen aanpassen. Het nieuwe gemiddelde, dus na onderlinge beïnvloeding, lag verder af van de werkelijke lengte. Dit wordt het ‘effect van de sociale invloed’ genoemd, in de groep raakt de wijsheid dus verloren!

Zo is ook het resultaat van de ‘brainstorm met post-it’-sessie, een gemiddelde oplossing in plaats van de beste oplossing.

Wil je echt nieuwe of goede ideeën ophalen? Laat mensen dan vooral alleen werken.

Boudewijn Raessens is associate lector AI in Business bij FEC. Zijn eerdere columns voor Bron vind je hier.