Wiskundedocent uitgeroepen tot Natuurdichter van Brabant

Elizabet Meerbeek is vrijdag uitgeroepen tot Natuurdichter van Brabant, een wedstrijd van de Brabantse Milieufederatie. De wiskundedocent van Fontys Lerarenopleiding Tilburg was een van de 35 inzenders. “Ik was totaal verrast, want ik schrijf maar heel af en toe een gedicht.”

Het was Martin de Wolf, directeur van FLOT, die een oproep om deel te nemen aan de dichtwedstrijd ‘Geef de natuur een stem’ deelde op LinkedIn. Meerbeek zag het voorbijkomen in haar tijdlijn en kreeg meteen een beeld van een wandeling in de Loonse en Drunense Duinen die ze vorig voorjaar maakte met haar gezin. Ze zette het gedicht in een ochtend op papier en stuurde het dezelfde dag nog op. 

Daarna dacht ze eigenlijk niet meer aan de wedstrijd. Totdat ze vlak voor de uitreiking afgelopen vrijdag in Tilburg werd gebeld namens de jury: of ze wilde komen. “Ik had eigenlijk een ouderavond op de school van mijn kinderen, maar ben toch maar gegaan. In mijn eentje, want het was te laat om mensen mee te vragen.” 

Toen ze vernam dat ze de dichtwedstrijd had gewonnen, was ze totaal verrast. “Ik schrijf maar heel af en toe een gedicht of een liedje”, zegt ze. “Meestal als er aanleiding voor is, vaak bij een speciale gelegenheid of gebeurtenis, zoals in de aanloop naar het overlijden van mijn oma. Er moet ruimte voor zijn in mijn hoofd en in mijn leven, of wanneer ik iets heb te verwerken.” 

Vlaag van inspiratie
Haar gedicht ‘Lichte duin, donker bos’ over de Loonse en Drunense Duinen voelde als een toevallige vlaag van inspiratie. “Ik kan me deze wandeling nog heel goed herinneren. We liepen eerst door de duinen waar mijn jongste kind van het duin rende, waarna we in het bos tegen een oorlogsmonument aanliepen. Op de dag af tachtig jaar geleden had daar een executie plaatsgevonden. Die tegenstelling tussen licht en donker en het feit dat de natuur overal getuige van is, heb ik in het gedicht willen vatten.” 

En dat is volgens de jury, bestaande uit Hagar Roijackers (gedeputeerde Natuur en Milieu), Frans Kapteijns (boswachter Natuurmonumenten) en Femke Dingemans (directeur-bestuurder Brabantse Milieufederatie), uitstekend gelukt. Ze roemde Meerbeek om de beeldschone taal en de verwijzingen naar de bredere historie. Ook de liefde voor de Brabantse natuur kwam duidelijk in het gedicht naar voren. “Heel mooi dat de jury dat heeft opgemerkt”, zegt de docent, die in haar werkzame leven wiskunde onderwijst. [de tekst gaat verder onder het gedicht]

Er wordt vaak gedacht dat wiskunde en het schrijven van gedichten twee uitersten zijn. Meerbeek haalt juist inspiratie uit haar vak. “Een gedicht maken vergt wiskundige precisie, zoals het zoeken van de juiste woorden en het juiste ritme, en in een gedicht is het de kunst om de taal te ontdoen van overbodigheden. Daarnaast biedt wiskunde mooie termen die ik heel goed kan gebruiken als metaforen voor de dingen die in het leven gebeuren.” 

Verwonderen
Ook de natuur is een inspiratiebron voor Meerbeek. In de weekenden is ze vaak te vinden in een van de Brabantse natuurgebieden. “Ik laat me graag verwonderen door alle details in de natuur, die in elk jaargetijde anders is.” Vaak neemt ze haar fotocamera mee om dat wat haar fascineert vast te leggen. Niet vaak heeft een wandeling tot een gedicht geleid. 

Of is dat veranderd nu ze Natuurdichter van Brabant is? Na de laatste wandeling afgelopen weekend kwamen er weer woorden in haar op. En ja, daar is een gedicht uit voorgekomen. Een heel kleintje, maar toch. “Dat ik heb gewonnen, zet blijkbaar aan tot meer.”