Wolexpositie

Wat gebeurt er in de honderden verschillende lokalen en ruimtes van een campus? In deze rubriek worden de krochten van Fontys opgezocht, worden deuren die normaal gesloten blijven geopend en vertellen zowel medewerkers als studenten wat zij in een bepaalde ruimte aan het doen zijn.

“Tilburg was vroeger een echte wolstad”, vertelt Zoë. “Na verdwijning van die textielindustrie naar lagelonenlanden, bleven de lokale Kempische heideschapen natuurlijk gewoon wol leveren.”

Ruim 10.000 schapen grazen ook nu nog in nabijgelegen natuurgebieden. Doordat hun wol (nog altijd zo’n 30.000 kilo per jaar) wordt bestempeld als ‘B-kwaliteit’ verdwijnt die tegenwoordig vooral naar China. “In ons stageproject ‘Claim de Geschoren Schapen’ verkennen we nieuwe, moderne toepassingen voor deze natuurlijke grondstof.”

“Ik verdiepte me in de plaatselijke wolhistorie en ontwierp een nostalgisch ruwwollen hesje”, vertelt Zoë. “Ik werkte daarbij met traditionele wolbewerkingstechnieken en zat zo uren achter het spinnenwiel.”

Ook Tess verrichtte monnikenwerk. “Ik bedacht een manifest waarin ik pleit voor de terugkeer van schapen die vanzelf hun wolvracht verliezen.” Door kweek en natuurlijke selectie ontstonden in de loop der eeuwen soorten die hun wol juist behielden. “Zij werden afhankelijk van menselijk ingrijpen. Maar bij de terugkeer van rassen die uit zichzelf ruien, is wolwinning niet meer nodig. De tekst van mijn manifest borduurde ik integraal op vilt.”

In het Drögegebouw werkten zo’n twintig studenten aan nieuwe woltoepassingen. Het resultaat is te zien in een kleine expositie, die je kunt bezoeken op afspraak. In dit project werken de studenten samen met onder meer het Tilburgse Textielmuseum en kennisplatform Midpoint Brabant.