Grasveld Stappegoor

Wat gebeurt er in de honderden verschillende lokalen en ruimtes van een campus? In deze rubriek worden de krochten van Fontys opgezocht, worden deuren die normaal gesloten blijven geopend en vertellen zowel medewerkers als studenten wat zij in een bepaalde ruimte aan het doen zijn.

Omdat Bron geen egels spreekt of verstaat, hebben we de hulp ingeroepen van AI. Die verstond het prima.

“Nee, ik ben geen student of medewerker. Maar ik ben hier vaker dan hullie. Er zijn dagen dat er hier geen kip te bekennen is. Maar goed ook trouwens, want dat zijn concurrenten van me. Wat ik hier zoal doe? Wat denk je zelf? Ben jij de I in de AI wel waard, hè? Nee, ik reageer niet stekelig. Ik zeg gewoon dat het een stomme vraag is. Ik leef hier.

Of ik lui ben? Dit jaar wel meer dan andere jaren, ja. Dus ik pas nu ook beter bij dat mensenvolk hier, hahaha. Maar dat heeft een simpele reden: het eten ligt voor het oprapen dit voorjaar. Het barst echt van de regenwormen, pissebedden en slakken. En omdat ik toch al wat zwaarder uit mijn winterslaap kwam, koud was het niet echt, gaat het nu wel hard. Zoals wij egels zeggen: elk onsje gaat door het monsje. 

Hopelijk strooien ze hier trouwens geen slakkengif, want dan rol ik voorgoed op. En voor mij mag het stoppen met regenen: ben al drie keer verkast omdat mijn slaapplek kletsnat was. Weet je nu genoeg? Ik had een aardige dame geroken waarnaar ik op zoek ben, dus ik ben er weer van tussen."