Voorstelrondje
Het is misschien wel het meest onschuldige onderdeel van elke cursus, training of onderwijsdag: het voorstelrondje. “Zeg even wie je bent, wat je doet en wat je hoopt te halen uit deze bijeenkomst.” Klinkt vriendelijk. Onschuldig zelfs. Totdat je zelf aan de beurt bent.
Want ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik bevries. Alsof mijn hersenen zich plots als PowerPoint-bestand gedragen: vastlopend, traag en vol zinloze bullets. Mijn naam? Geen idee. Wat ik hier doe? Goeie vraag. Iets met professionalisering waarschijnlijk. Of werkdruk. Of omdat ik geen nee kon zeggen.
Wat volgt is een onsamenhangende woordenbrij waarin ik mezelf omschrijf als “een beetje van alles”, waarin ik per ongeluk mijn functie verkeerd benoem en eindig met een semi-grapje dat niemand snapt. Dan schuif ik opgelucht achterover, nét op tijd om te luisteren naar collega nummer twee die zich, zo blijkt, al jarenlang op dit voorstelrondje heeft voorbereid.
En dát is misschien nog het zwaarste: luisteren naar de rest. Want waar ik het voorstelrondje beschouw als sociale overlevingstactiek, zijn er mensen die het zien als podium. Ze bloeien open. Ze stralen. Ze nemen ons moeiteloos mee in hun professionele biografie van 12 minuten, inclusief kindertijd, sabbatical én spirituele wending in Costa Rica. Ondertussen kijkt de trainer geamuseerd mee, de tijd tikt door en mijn koffie wordt koud.
Mijn punt: kunnen we stoppen met doen alsof het voorstelrondje een didactisch wondermiddel is? Want wie onthoudt er nou écht wat over wie? En hoeveel mensen worden hier daadwerkelijk wijzer van, behalve de extraverten die deze gelegenheid benutten als TED Talk?
En als we dan tóch willen weten wie we voor ons hebben, laten we dan iets originelers proberen. Met welk dier identificeer je je vandaag? Wie was je eerste beroemdheidscrush? Of: met welke collega zou je stiekem wel een keer willen tongen bij het kopieerapparaat?
Dat is pas kennismaken. En een stuk leerzamer ook.
Tina ten Bruggencate is docent aan Fontys Hogeschool Toegepaste Psychologie en onderzoeker bij het lectoraat Ethisch werken. Lees hier haar eerdere columns voor Bron.