Vertrekkende Frans Mörhing: 'Er is nu meer samenhang'

Cvb-lid Frans Möhring vertrekt komende week bij Fontys en wordt bestuursvoorzitter bij mboRijnland, waar hij van 2015 tot 2019 al directeur HRM was. Bron blikt met hem terug op de turbulente jaren die hij bij Fontys werkzaam was.

Vrijdag 29 september is de dag dat Möhring de deur voorgoed dichttrekt bij Fontys. Na zes jaar. Aangenomen als directeur P&O en precies twee jaar geleden toegetreden tot het college van bestuur. Waar hij wederom personeel en organisatie, maar ook financiën, Limburg en huisvesting en facilitaire zaken als takenpakket kreeg.

Niet dat er niets gebeurde op het vlak van onderwijs of onderzoek, maar Möhring kreeg meteen wel grote kwesties op zijn bordje. De krimp van de studentenaantallen was bij het bestuur, inclusief zijn voorganger Hans Nederlof, al langer in zicht. Maar Möhring was wel degene die de personele consequenties (verandering van taak of instituut, wel of geen verlenging van contracten, hoe de voorziene ontslagrondes in te richten) daarvan handen en voeten moest gaan geven. Zoals met HARP, de harmonisatie van de processen die dit studiejaar in de praktijk wordt uitgerold.

Geen zure of negatieve reacties gehad over het feit dat jij als regisseur middenin dat proces vertrekt?

“Nee, dat valt wel mee. De meesten begrijpen wel dat deze nieuwe functie een kans is die zich niet vaak voordoet. Natuurlijk is het bij mijn afwegingen wel door mijn hoofd gegaan. Maar er is nu een goede structuur, een goed programma. Er staat een plan, onderschreven door de vakorganisaties, waarbij de medewerker centraal staat en niet de financiën, en waarmee we gedwongen ontslagen zoveel mogelijk proberen te voorkomen. In die zin zijn we wel over het dode punt heen.”

Maar je opvolger zal er ongetwijfeld nog werk aan hebben?

“Ja, die gaat er zeker het eerste jaar nog wel werk aan hebben. Ook omdat je gaandeweg natuurlijk altijd nog wel dingen tegen kunt komen die je niet had voorzien.”

Wat zie jij als het grootste verschil tussen het Fontys van 2019, toen je hier aantrad, en nu?

“Dat er nu veel meer samenhang is. Als je de discussies vergelijkt in het Fontysberaad van toen en van nu, dat is zò’n groot verschil. Iedereen zoekt elkaar nu veel meer op. Daar ben ik heel positief over.”

Zei de bestuurder. Directeur is één ding, maar besturen is een treetje hoger. En nu stap je op het hoogste treetje bij mbo Rijnland. Altijd die ambitie gehad?

“Nou, stiekem wel. Maar ik achtte de kans altijd klein dat het ook echt zou gebeuren. En ja, er is best een groot verschil tussen directeur zijn of bestuurder. Als directeur P&O heb ik ook heftige dingen meegemaakt. Maar in die rol kun je soms ook bij een vergadering denken: dat is voor een ander. Als bestuurder sta je binnen Fontys altijd en overal aan. En dat voel je ook zo.”

Stond je ook ’s nachts aan, in de zin dat je wakker hebt gelegen van Fontyskwesties?

“Nee. Maar sommige kwesties waren wel moeilijk. Zoals het datalek van afgelopen studiejaar waarbij erg persoonlijke gegevens van studenten openbaar kwamen te staan. Dat vond ik heel pijnlijk. Het was geen simpele casus en een combinatie van allerlei dingen waardoor het mis ging, maar wel heftig.

Het opheffen van de mediatheken vond ik ook een heel ingewikkelde kwestie. Dat was een pijnlijk proces voor medewerkers en daar hadden we soms andere keuzes moeten maken. HARP is ook niet voor alle medewerkers leuk, maar bijna iedereen snapt daarvan in elk geval wel dat het moet.

De lessen die we van het proces rond de mediatheken hebben geleerd, hebben we ingezet bij de volgende grote processen zoals de fusie van de educatieve opleidingen. Die fusie leidde tot een heel grote verandering van de organisatie, en het is ook nog niet klaar. Hoewel ook dit niet zonder slag of stoot ging, met name in Tilburg, ging uiteindelijk iedereen er wel in mee.”

Heeft het hoge ziekteverzuim binnen Fontys nog met al die processen te maken?

“Het ziekteverzuim is inderdaad relatief hoog vergeleken met vijf of tien jaar terug. Als je naar de percentages en de trends kijkt, dan gaat Fontys echter gewoon gelijk op met de rest van de sector. Alle ‘maatschappelijke’ ziektes komen hier ook voor uiteraard.

Het is ook een heel divers beeld binnen Fontys, tussen de verschillende sectoren. Wat wel een feit is, is dat veel veranderingen terechtkomen op dezelfde schouders. Dat is misschien het lastigste hierin: hoe je dat als bestuur goed moet doseren.”

Je stapte hier ook vlak voor corona binnen, waaraan je zowel als directeur P&O maar ook als lid van het crisisteam je handen vol moeten hebben gehad. Was dat ook zo’n moeilijke kwestie?

“Gek genoeg: nee. Zeker, het was heel intens. Maar ik vond het ook wel leuk, omdat je onder hoge druk grote besluiten moest nemen. En dat lukte. Met vooruitziende blik zelfs, want van zaken als de NS Businesscard en de thuiswerkfaciliteiten hebben alle medewerkers tot op de dag van vandaag profijt.

Dat vind ik overigens in zijn algeheel wel een kwaliteit waar we allemaal trots op mogen zijn: dat we bij Fontys zo goed zijn in langetermijndenken. En in bredere zin mogen dat ook wel mijn laatste woorden zijn aan iedereen hier: dat je trots mag zijn op de mooie werkplek die Fontys is en dat je hier als medewerker zoveel kunt.”