Verkeerde antwoorden

Het was een week vol hoogtepunten. Het begon met een lezing aan eerstejaarsstudenten terwijl een doventolk mijn woorden omzette in gebarentaal. Toen ik vertelde over de exponentiële evolutie van de dickpic, zag ik hem zonder haperen mijn woorden uitbeelden. En heel begrijpelijk. Respect voor de doventolk.

Daarna had ik een gesprek met een student dat ongeveer als volgt ging:
“Mijn collega kan niet komen, want die ligt in het ziekenhuis.”
Student: “Welke verdieping?”
“Eeuh, de derde."
”‘Is er een lift?"
Het waren oprecht geïnteresseerde vragen, maar het was net niet het goede gesprek.

Dergelijk gesprekken heb ik soms ook met een chatbot. Deze week vroeg ik bijvoorbeeld: ‘Kan ik met mijn oldtimer de Stelvio beklimmen?’ De chatbot antwoordde: ‘Zeker, de Stelvio is zelfs heel populair bij mensen met oldtimers. Als je me vertelt wat voor oldtimer je hebt, kan ik je nog beter helpen.’

‘Een Mercedes SLC350,’ typte ik. ‘Uit 1972.’ De chatbot fakete enthousiasme. ‘Prachtige auto. De krachtige V8 kan de klim moeiteloos aan. Kies wel voor een lage versnelling. Rem bij het afdalen alleen kort en hard in de bochten. En, als je boven bent, laat de auto dan even stationair draaien om te voorkomen dat hij daarna niet meer start in de ijle lucht.’

Het leken op het eerste gezicht goede adviezen, maar ze sloegen de plank volledig mis. Immers, als ik dezelfde vraag zou stellen aan mijn vrienden, kan ik met mijn oldtimer de Stelvio beklimmen, zou het antwoord zonder uitzondering zijn: “Jij? Nee, jij niet.”

Rens van der Vorst is technofilosoof, werkt bij Fontys hogescholen ICT en Engineering en is auteur van onder meer Don't mention the VAR. Lees hier de eerdere columns die hij voor Bron schreef.