Uit je comfortzone met mode en techniek: 'Heel inspirerend'

Mode en techniek lijken twee totaal verschillende werelden. Maar niet als je techniekstudenten van Fontys en modestudenten van Summa bij elkaar brengt onder leiding van fashiontech designer Anouk Wipprecht. Dan ontstaat er een bijzondere modecollectie waarbij grenzen vervagen. En waardoor hopelijk meer vrouwen willen proeven van techniek. 

Naald en draad, nijptangen, stof, snoeren en stekkers. Het was soms een chaos in het werkatelier van Summa waar Fontysstudenten Mark, Mathijs en Fiyo samen met Summastudenten van Fashion de afgelopen maanden werkten aan hun collectie Like Insects. Een project binnen de Fontysminor Be Creative met als uitdaging om kleding te ontwerpen met een technisch snufje. Een zoektocht voor de studenten, want het vraagt om een heel andere manier van kijken, merkte ook Fiyo, student Technische Bedrijfskunde.  

“Wat wij normaal maken, hoef je meestal niet zo goed af te werken. Dan is de werking belangrijker dan hoe het eruitziet. Nu is het net andersom en moet het er eerst mooi uitzien voordat het werkt.”

Hecht team
Maar er zijn volgens Mark, student Werktuigbouwkunde, niet alleen verschillen. “Natuurlijk zijn mode en techniek twee hele andere richtingen, maar ook zij gaan net als wij van prototype naar eindproduct. Het was heel inspirerend om te zien hoe de andere studenten naar projecten kijken en op hun manier aan het werk gingen.”

Alison Loenen, die als docent het project vanuit Fontys begeleidt, zag dat haar studenten in eerste instantie behoorlijk uit hun comfortzone waren, maar zag gaandeweg een hecht team ontstaan.  

“Voor een modestudent is esthetiek natuurlijk erg belangrijk. Maar bij Engineering gaat het veel meer over functionaliteit. Tijdens het project zag je die technische kant en de schoonheid samenkomen. Dat was heel mooi om te zien.”

Insecten
De kledingstukken, gemaakt van oude matrassen, zijn gebaseerd op zeven verschillende insecten: een libel, vlinder, vuurvlieg, duizendpoot, bij, kever en mot. Allemaal hebben ze een mechanisch deel, waardoor ze bijvoorbeeld bewegen of licht geven. Uitzoeken hoe dat moest gaan lukken heeft veel tijd gekost vertelt Mathijs, student Werktuigbouwkunde.

“In het begin hadden we heel veel overleg om te kijken wat is er mogelijk en ziet er ook goed uit. Wanneer de Summastudenten met een idee kwamen, moesten wij dat eerst onderzoeken en bleven we maar doorvragen. Maar we hebben dat nodig om te onderzoeken wat er wel en niet kan.”

Anouk Wipprecht begeleidde de studenten tijdens dit project en werkt al jaren als fashiontech designer voor grote bedrijven en artiesten. Ze herkent de zoektocht maar al te goed.

“Als je technologie gaat implementeren in mode dan werk je met heel veel beperkingen. Modestudenten zeggen dat alles kan, maar techniekstudenten laten zien dat dat niet altijd zo is. Het was heel leuk om te zien hoe ze dat hier samen oplossen.”

Naailessen
Om elkaar beter te leren begrijpen hebben de studenten zich verdiept in elkaars werelden. De Fontysstudenten leerden de modestudenten programmeren en andersom kregen zij naailes. En hoewel ze nog niet zover zijn dat ze hun eigen kleding kunnen gaan maken, hebben ze er wel degelijk iets aan gehad.

“Wij hebben geen idee hoe kleding in elkaar zit”, vertelt Fiyo, “daar hebben we helemaal geen verstand van. Maar na de naailessen weten we nu waar zij de naden maken waar wij kabeltjes in kunnen verstoppen. Dat is heel handig om te weten.”

Ook Loenen is niet alleen bezig met techniek. Thuis zit ze regelmatig achter haar naaimachine en breit haar eigen truien. Ze is dan ook razend enthousiast over dit project dat eindelijk een keer niet zo ‘jongensachtig’ is. Toch zien niet al haar collega’s dat zo.

“Ik zie heel wat gefronste wenkbrauwen als ik het hier over heb. Sommige collega’s nemen het totaal niet serieus. Terwijl ik denk, het gaat over mode maar er zit uiteindelijk precies dezelfde techniek achter. Bovendien bereik je misschien een andere doelgroep en trek je hierdoor ook meer vrouwen aan.”

Robotische jurk
Dat is precies wat Wipprecht voor ogen heeft met het promoten van fashiontech op scholen. “Niet alle meisjes vinden het leuk om auto’s of drones te maken, maar vinden het vaak wel leuk om bijvoorbeeld een robotische jurk te ontwerpen. Op die manier kun je ze heel makkelijk kennis laten maken met programmeren of coderen en ze zo laten proeven van techniek.” 

Donderdagavond werden de kledingstukken van het project Like Insects geshowd op de catwalk van Crafted. Een mooie afsluiter van hun minor, vindt Fiyo. “Zo’n avond is heel vet, maar is ook wel een beetje spannend. Want er is een deadline en er komen mensen kijken, dus je stelt jezelf hoge eisen. Maar ik vind het heel erg gaaf dat iedereen heeft kunnen zien wat wij met zijn allen hebben gemaakt.”