Stil zijn is niet genoeg

Mag je in een stiltecoupé zitten met een koptelefoon op?

Uw eerste reactie is misschien: natuurlijk, als de koptelefoon maar geen geluid maakt. Het is de mening van de meeste mensen. Het is ook geen onderwerp van discussie. Stiltecoupés zitten vol met mensen met koptelefoons op of earpods in. Niemand vindt dat raar.

Behalve ik. 
Ik vind het raar en ongepast.

Luister, het is een stiltecoupé. Het is een prachtig sociaal experiment. Iedereen is stil, zodat iedereen kan genieten van de stilte. In de stiltecoupé gaat het net zo goed om het consumeren van de stilte als het produceren ervan. Mensen met een koptelefoon onttrekken zich met technologie aan de stilzwijgende afspraak.

Ik zit hier verdomme stil te zijn, het minste wat je kan doen is er naar luisteren!

Met een koptelefoon op kun je net zo goed in de gewone coupé gaan zitten. Sterker nog, ik vind dat je daar moet gaan zitten. De stiltecoupé is exclusief voor mensen die van de stilte willen genieten.

En vind ik dan ook dat iemand met een gehandicaptenkaart niet op een ‘normale’ parkeerplaats mag parkeren? Ook niet als die dichterbij is? Ja, zeker, maar daar hebben we het hier niet over.

Mensen reageren niet enthousiast als je ze vraagt om hun koptelefoon af te zetten. Of ergens anders te gaan zitten. Ook niet bij een vriendelijk verzoek. Het lijkt wel of ze het niet willen begrijpen. Daarom pleit ik bij de NS voor stickers met een koptelefoonverbod.

Maar mijn verzoek daartoe is tot nu toe aan dovemansoren gericht.  

Rens van der Vorst is technofilosoof, werkt bij Fontys hogescholen ICT en Engineering en is auteur van onder meer Digitale Gremlins en Pretty Wild Woman. Lees hier de eerdere columns die hij voor Bron schreef.