Saaie dingen en OpenClaw

Het nieuwste speeltje in AI-land is OpenClaw. Software met als logo Larry de Lobster uit Spongebob, maar dan bozer en meer robotachtig. Carnaval, maar dan minder gezellig.

Met OpenClaw kun je allerlei dingen automatiseren. Het is een AI-agent met geheugen en toegang tot bestanden en applicaties, die langere workflows kan opzetten en  zelfstandig uitvoeren.

Een beetje klikken en hoppa, OpenClaw ‘leest’ je mailtjes, neemt besluiten, brengt offertes uit, leest portfolio’s en beantwoordt vragen. Mensen zijn daar heel enthousiast over. Dankzij OpenClaw bespaar ik 10 uur per week, zeggen ze dan trots. OpenClaw is helemaal de bom voor mensen die graag opscheppen over hoeveel tijd ze besparen met behulp van AI.

O, wat een sukkels, wat erg, denk ik dan altijd. Jij besteedde dus tot voor kort elke week 10 uur aan dingen die je niet leuk vond. Hoe zielig. Immers, als je het wel leuk vond, portfolio’s lezen en zo, waarom zou je het dan OpenClaw laten doen?

Carnaval, bijvoorbeeld, vind ik leuk, dus dat besteed ik niet uit aan een AI-robot. Trouwens, AI-robots zijn waardeloze carnavallers. Zou een AI-robot bijvoorbeeld opzettelijk tegen een Rotterdammer in een camouflagepak aan stommelen en dan zeggen: sorry, ik zag je niet? En daarna nog drie keer? Nou? Nou?

Ik denk het niet.

En het ergste is, het is geen vooruitgang. Mensen die saaie dingen doen en die saaie dingen dan met AI automatiseren, die gaan de vrijkomende tijd gewoon weer invullen met andere saaie dingen.

Tot die dingen ook weer te automatiseren zijn.

Rens van der Vorst is technofilosoof, werkt bij Fontys hogescholen ICT en Engineering en is auteur van onder meer Don't mention the VAR. Lees hier de eerdere columns die hij voor Bron schreef.