Noodtoestand

Dinsdag 8.38. Sneeuw. Het Fontys-crisisteam meldt dat de lessen zoveel mogelijk online moeten worden gegeven. Tot de middag. Een beetje laat, die melding, maar goed, we zijn flexibel.

12.23 (het is dus al middag) klinkt het besluit om ook de rest van de dag de lessen online te doen. Opnieuw laat, maar goed nog meer flexibiliteit. In de mail wordt ook de verwachting uitgesproken dat de lessen op woensdag weer als normaal door zullen gaan.

16.29, het bericht dat op woensdag toch alle gebouwen dicht zijn. Dan woensdagmiddag laat het bericht dat gebouw (TQ) op donderdag ook dicht zal zijn. Vervolgens op donderdag, niks aan de hand. Online voor niks. Verwarrend en zeker niet de bedoeling.   

Een crisisteam is er om een crisis te bezweren, niet verergeren.

Natuurlijk, het is complex. Omstandigheden wisselen snel. Informatie is onduidelijk. Maar precies daarom heb je een crisisteam. En, natuurlijk, daar zitten goede, keihard werkende mensen in en in het verleden is het wel vaak goed gegaan. En ik zou het zeker niet beter kunnen.

Maar toch.

Afgelopen week deed me het denken aan het telefoongesprek van cabaratier Ronald Goedemondt: ‘Hallo, meldpunt discriminatie? Ja? Er woont hier naast mij een Chinees. Die stinkt!’

Of aan Hermans Finkers’ cursus omgaan met teleurstellingen, die wederom niet doorgaat. Of aan de inclusiviteitsworkshop van Fontys die inschrijvers aanspoorde snel te zijn, want ‘vol is vol’.

Nog een beetje orde? Nog geen complete chaos? Functioneert het min of meer? Bel het Fontys-crisisteam. Noodtoestand gegarandeerd.

Geen crisis. 
Geld terug.

Rens van der Vorst is technofilosoof, werkt bij Fontys hogescholen ICT en Engineering en is auteur van onder meer Don't mention the VAR. Lees hier de eerdere columns die hij voor Bron schreef.