Niks doen is ook belangrijk
Voor veel studenten is een bijbaan onderdeel van het dagelijkse leven. Je gaat naar colleges, werkt een paar avonden in de week en probeert tussendoor vrienden te zien of een hobby te onderhouden. Soms voelt het alsof je drie banen tegelijk hebt.
De bijbaan is vaak meer dan alleen extra geld voor leuke dingen. Het is nodig om de huur te betalen als je op kamers woont, boodschappen te doen of onverwachte uitgaven op te vangen. Dat betekent dat je soms lange dagen maakt. Eerst college, daarna werken en vervolgens nog leren voor een tentamen. Hiervoor moet je je tijd goed kunnen indelen, maar zo makkelijk is dat nog niet.
Iedereen roept het altijd al, ‘Gebruik een agenda’ of ‘Plannen is key!’. Maar voor mij zijn er dagen waarop die strakke planning geen redding meer biedt. Voor je het weet is de dag alweer voorbij, en heb je niet eens tijd gehad om überhaupt aan je planning te denken. Het lijkt soms alsof ik meer tijd besteed aan het maken van de planning dan aan het uitvoeren ervan.
Wat mij helpt om alles een beetje behapbaar te houden, is mijn tijd bewust indelen. Ik plan bijvoorbeeld ook momenten in voor vrije tijd. Zo voel ik me minder schuldig als ik even niet aan het studeren ben, want dan weet ik dat het ‘mag’. Dat zorgt er juist voor dat ik weer meer motivatie krijg om de rest van mijn planning ook uit te voeren. Even niks doen is tenslotte net zo belangrijk als een goed cijfer!
Ik heb vooral geleerd dat het niet erg is als de planning soms in de soep loopt. Zolang je het de week erna weer probeert, komt het meestal vanzelf goed. En ach, die chaos hoort er misschien ook gewoon een beetje bij.
Mirre Korsten is derdejaars studente Commerciële Economie bij Fontys in Eindhoven.
Veel studenten (en docenten) behandelen rust als iets dat alleen mag als alles af is. Dat creëert een perverse prikkel: omdat werk nooit écht af is, wordt rust structureel uitgesteld.