Microdoseren

Google even, als u wilt, op ‘innovatie’ en ‘slager’. Wat volgt zijn innovatieve vleesconcepten, innovatieve verkoopkanalen (ofjeworstlust.eu) en innovatieprijzen. Je hebt zelfs innovatieve, ambachtelijke slagers.

Slagers willen net als de meeste organisaties innovatief zijn. Fontys ook, net als alle andere onderwijsinstellingen. Innovatie rocks, maar waarom eigenlijk? De definitie van innovatie is vernieuwing. Een sterk vernieuwd product, proces of organisatiemodel bijvoorbeeld.

Dat zegt dus verrekte weinig.

Innovatie is niet intrinsiek goed. Innovatie is waardeloos. Zonder waarden. Het is gewoon iets nieuws. Een AI-onderwijsrobot die lijfstraffen uitdeelt? Een videodeurbel? ChatGPT? Kleine hoeveelheden LSD toevoegen aan de koffie, want microgedoseerde docenten zijn net wat creatiever. Allemaal innovatief, maar zijn het ook goede ideeën? Soms wel, soms niet. Dus waarom willen organisaties dan toch zo graag het stempel ‘innovatief’?

Het zal wel komen omdat innovatie gemakkelijk is. Het is alleen maar iets nieuws doen. En iets nieuws verkoopt lekker. We zijn geconditioneerd. Onderwijsinnovatie, klinkt lekker, betekent niks!

Wat we echt na moeten streven is vooruitgang! Dat is iets heel anders dan innovatie. En veel moeilijker. Om te weten wat vooruitgang is, moet je namelijk eerst uitvogelen wat beter is. Wat doen we nu? Hoe kan dat beter? Wat is eigenlijk beter? Welke waarden spelen mee? Voor wie? Hoe weten we dat zeker?

Innovatie is kinderspel vergeleken bij het realiseren van vooruitgang. Misschien wil iedereen daarom innovatief zijn. Dat is in ieder geval bereikbaar. Vooruitgang vraagt om hard werken, inzicht, begrip van technologie en échte creativiteit.

En ja, een beetje microdoseren kan dan geen kwaad.