Masturberen met een kaasschaaf

In mijn krant, BN/De Stem, staat een brievenrubriek waarin grootouders grappige gesprekken met hun kleinkinderen delen. Bijvoorbeeld:

Opa: Is het lekker?
Kleinkind: Mmm. Ik hou van koffertjes met moedersuiker.

En dit is dan nog één van de betere brieven. De rubriek is een ietsiepietsie leuk, maar vooral heel pijnlijk. Een beetje als masturberen met een kaasschaaf. Denk ik.

Maar goed, het vult de krant, en dat snap ik wel. Ik moet ook elke week weer 250 woorden produceren en dat valt niet altijd mee. Dus ik dacht, misschien kan ik ook wat gesprekken met studenten delen. Ik spreek ze wel eens, namelijk. Een terugkerend rubriekje. Ik heb er nog geen goede naam voor. ‘Fragmenten met studenten’ is mijn werktitel. Maar ik sta open voor verbeteringen. Hier zijn de eerste twee.

O ja, de namen hieronder zijn gefingeerd, behalve die van Roberto, die heet gewoon Roberto.

Guido: Ik heb serieuze ADD. Ik weet het verschil niet tussen 15 minuten en 5 uur. Tien euro is voor mij hetzelfde als 100 euro. Maar als ik mijn medicijnen neem, heb ik nergens last van.
Ik: Je hebt nog geluk, Guido.
Guido: Hoezo?
Ik: Nou, jij kunt medicijnen nemen. Ik heb ook studenten die zijn dom. Daar helpt geen pil tegen.

Roberto (from Italy): Hi, professor!
Ik: Hi Roberto!
Roberto: Professor, what do I need to do to pass the semester?
Ik: Just keep calling me professor.

Heb je ook een studentengesprek, deel het in de comments. Ooit maken we er een scheurkalender van.