Koken met je hart, impact maken als student

Soms vergeet je in alle drukte van projecten, deadlines en tentamens waarom je eigenlijk studeert. Alles draait dan om cijfers, niet om mensen. Tot je ineens onderdeel bent van iets dat echt verschil maakt, iets dat verder reikt dan het klaslokaal.

In mijn tweede studiejaar kreeg ik de kans om met mijn projectgroep iets te organiseren voor Stichting Met Je Hart, een stichting die zich inzet voor eenzame ouderen. Ze organiseren zogenaamde “stamtafels”, gezellige lunches waarbij ouderen samenkomen om te praten, te lachen en even niet alleen te zijn. Samen met mijn projectgroep wilde ik daaraan bijdragen door meer vrijwilligers te werven. Maar hoe doe je dat op een manier die écht raakt?

Na onderzoek ontdekten we iets moois: contact tussen generaties blijkt ontzettend waardevol. Jongeren brengen energie, ouderen brengen verhalen en juist in die combinatie ontstaan bijzondere gesprekken. Zo ontstond ons project: Kook Met Je Hart.

In het Philips Stadion, met uitzicht op het veld van PSV, organiseerden we een kookmiddag waar jong en oud samen in de keuken stonden. Tussen de snijplanken en pannen door werden herinneringen gedeeld: over eerste liefdes, over kleinkinderen, over voetbal.... Wij, studenten, stonden soms met kippenvel te luisteren. Het is echt mooi om te zien hoe een project dat je organiseert tijdens je studie zo’n impact kan hebben.

We maakten zelfs een kookboek, vol recepten en verhalen van de deelnemers, dat we na afloop aan iedereen hebben meegegeven. Dankzij een bijdrage van het DELA-fonds konden we alles mogelijk maken. En toen kwam het moment dat we in de media verschenen, bij Omroep Brabant, Journal 040 en zelfs hier bij BRON. Dat voelde bijzonder. Niet omdat wij in beeld waren, maar omdat de ouderen dat waren. Omdat hún verhalen gehoord werden.

Nu ik in mijn derde jaar zit, midden in mijn minor, kijk ik vaak terug op dat project. Het herinnert me eraan dat studeren niet alleen draait om wat je leert, maar ook om wat je kunt betekenen. Impact maken klinkt groot, maar soms begint het gewoon met samen koken, samen lachen en samen luisteren.

En het mooiste van alles? We hebben nog steeds contact met een van de deelnemers, een man van in de negentig. We gaan regelmatig bij hem op de koffie. Elke keer weer zitten we daar met een glimlach, luisterend naar zijn verhalen en rijden we met nóg meer plezier naar huis. Het is bijzonder hoe één project, één middag, kan uitgroeien tot regelmatig gezellige koffiemomenten.

Jenna van Lier is derdejaars studente Communicatie in Eindhoven