Dagen zonder gps of internet racen door woestijn

Dagenlang door de woestijn in Marokko rijden, zonder internet of gps. Nikolas en Reinis, twee studenten van Fontys Engineering, gingen de uitdaging aan door mee te doen aan UniRaid, een Dakar voor studenten.

De UniRaid is een reis door Marokko waarbij deelnemers verschillende etappes met allerlei obstakels, uitdagingen en beproevingen moeten afleggen. Onderweg delen ze speelgoed uit aan scholen en kinderen die het goed kunnen gebruiken. Hun enige hulpmiddelen zijn een simpele auto, kompas en routekaart. Als ze verdwalen, moeten ze wachten tot ze gevonden worden door de organisatie. 

Dat laatste overkwam ook Nikolas en Reinis, de één afkomstig uit Griekenland, de ander uit Letland. De twee vrienden kochten in september voor 800 euro een oude Peugeot, knapten hem maandenlang op en gingen half februari de grote tocht aan. Via Eindhoven, België, Frankrijk, Portugal en Spanje arriveerden ze na zes dagen eindelijk in Marokko, de plek waar de UniRaid van start ging.

Groot avontuur
“Zaterdag 8 februari begon het avontuur”, vertelt Nikolas woensdagochtend, een dag nadat hij na een lange tocht weer thuiskwam. Hij moet dan nog even wakker worden. “Ik kwam een half uur geleden mijn bed uit. We zijn kapot van de reis.”

Dat is begrijpelijk, zeker als je hoort hoe het avontuur is geweest. “De race begon met een acht uur durende training, waarbij we leerden hoe we met de routekaart en het kompas om moesten gaan. Daarna hebben we vier dagen urenlang gereden. Het was de bedoeling dat je elke dag zover mogelijk kwam. We begonnen voor de zon opkwam en kwamen soms pas negen uur later in ons kamp aan.” [Tekst gaat verder onder de foto's]

In dat kamp sliepen ze een paar uur in een tent, om vervolgens de volgende dag weer vroeg uit de veren te moeten. Uitrusten zat er niet in. Want zo warm als het overdag was – de temperaturen liepen in de woestijn op tot zo’n dertig graden – zo koud was het ’s nachts. “We zaten tegen het vriespunt aan”, vertelt Nikolas. “Maar dat maakte niet uit. Het uitzicht maakte alles goed. Ik kom uit Griekenland, maar heb nog nooit zulke mooie zonsondergangen gezien.” 

De route ging voornamelijk door de woestijnen. Je ziet geen wegen, geen huizen en komt zelden iemand tegen. “Je ziet alleen bergen en heel veel zand. We zijn een paar keer verdwaald. Op de eerste dag hebben we moeten wachten tot de organisatie ons vond. Dat duurde zo’n twee uur. Pas daarna mochten we verder.”

Speelgoed
Onderweg, op de zeldzame momenten dat ze wél mensen tegenkwamen, deelden Nikolas en Reinis speelgoed uit aan kinderen die in armoede leven. “Dat speelgoed hebben we met hulp van andere Fontysstudenten bij elkaar verzameld. Vijftig kilo in het totaal. De kinderen waren er superblij mee, zelfs met een kleine, simpele teddybeer. Ze waren extreem arm; wij leken miljonairs in hun ogen.”

Vrijdag kwamen de studenten op de finish aan. Daarna zijn ze in een paar dagen tijd weer naar huis gereden. “Het was een onvergetelijke ervaring”, zegt Reinis na een nacht met twaalf uur slaap. “In een twee weken durende reis hebben we 8000 kilometer afgelegd in onze Peugeot 206. Van vijf maanden lang voorbereiden tot het doorkruisen van Europa en de Sahara, en weer terug. Maar mijn persoonlijke favoriet was toch het ontmoeten van nieuwe mensen en het delen van de liefde voor auto’s terwijl we kinderen lieten glimlachen met cadeaus van onze medestudenten.”