Fontys opende de deur voor de droom van Laetitia Gerards

Als 13-jarig meisje stapte Laetitia Gerards vol verwondering voor de eerste keer de Fontys-deuren binnen. Nu, bijna twintig jaar later, is ze een grote naam in de Nederlandse wereld van klassieke muziek. En nog steeds kijkt ze met veel plezier terug op de tijd dat ze in Tilburg studeerde.

Laetitia heeft altijd geweten dat ze muziek wilde maken. Toen ze vier jaar oud was, ging ze al op celloles. Negen jaar later startte ze als dertienjarige bij de Jonge Muzikanten Academie van Fontys. Daarvoor moest ze elke zaterdag van haar woonplaats Helmond met de trein naar Tilburg reizen. 

"Het was fantastisch. Ik keek de hele week uit naar het weekend, zodat ik eindelijk weer kon doen wat ik altijd wilde: muziek maken”, vertelt Laetitia in een gesprekje met Bron. “De laatste jaren van mijn middelbare school heb ik echt uit moeten zitten.”

Eenzaam
Ze was vijftien jaar oud toen ze eindelijk auditie mocht doen voor de officiële Fontysopleiding Muziektheater. Daar kwam ze met gemak doorheen en dat is terugkijkend nog altijd een droom geweest die uitkwam. Laetitia: “Ik vond cello fantastisch, maar het was ook heel eenzaam en solistisch. Ik droomde ervan om in een groep met andere jongeren samen muziek te maken. Dat was me tijdens de vooropleiding namelijk heel goed bevallen. Ik was eindelijk met mensen die dezelfde passie hadden als ik.”

Ze krijgt nu nog steeds weleens de vraag of ze destijds niet de verkeerde keuze had gemaakt. Ze koos voor een algemene opleiding waarbij dans, toneel en zang centraal stonden. Maar had ze niet beter voor klassieke muziek kunnen kiezen? “Nee”, zegt Laetitia nog steeds heel stellig. “Ik denk dat ik precies de opleiding heb gedaan die ik moest volgen.”

Als ze meteen op haar vijftiende klassieke muziek was gaan doen, een opleiding die vaak heel solistisch is ingericht, dan had ze daar achteraf waarschijnlijk spijt van gehad. Ze was nog jong, wilde toneel spelen, acteren, zingen. Ze wilde heel veel wel, maar ook één ding niet: alleen te werk gaan. “Ik wilde echt heel graag in groepsverband leren. Daarom zijn die jaren bij Fontys in Tilburg ook zo belangrijk voor mij geweest: omdat we alles daar samen deden.”

De grote stad
Maar toch begon er op een gegeven moment iets te knagen. Het gezamenlijke deel waar Laetitia eerst zo van genoot, begon haar ineens tegen te staan. Ze wilde meer van haar eigen stem ontdekken, raakte steeds geïnteresseerder in klassieke muziek. Ze wilde wat vaker op zichzelf werken. En dus keek ze verder en verhuisde ze naar Amsterdam, de stad waar ze dertien jaar later nog altijd woont én waar ze succes na succes boekte.

In het eerste jaar dat ze daar zat, kwam ze door audities van het Prinses Christina Concours en de musical West Side Story. Ze won verschillende awards, zette zichzelf goed op de kaart. Laetitia deed er alles aan om de top te behalen die ze inmiddels heeft bereikt. En nu is ze – terwijl ze sinds een dik jaar ook volop geniet van het moederschap – overal te zien: in theaterstukken, in opera’s, zingend op het podium, maar ook in televisieprogramma’s zoals Wie is de Mol en Beste Zangers, waar ze een paar weken geleden nog aan deelnam.

“Ik heb er echt mijn hele leven aan gewijd”, zegt ze. “Voor mij is dat allemaal heel normaal. Mijn doel is en was namelijk om muziek te maken en ik heb altijd al geweten dat ik dat wilde. Ik had ouders die me daarin steunde, kreeg les van fijne docenten. Daar ben ik heel dankbaar voor, maar stiekem denk ik dat ik ook gewoon geluk heb gehad door op het juiste moment de juiste keuzes te maken. En ook door uit hokjes te stappen en te doen waar ik zelf blij van word.”

Hokjes
Dat is meteen de tip die ze andere studenten wil meegeven: durf uit te proberen, maak je eigen hokjes, zoek uit waar je blij van wordt, maak gekke combinaties. Durf, durf, durf, zeker nu het nog kan. “In je studietijd is het zo leuk om te experimenteren. Doe waar jij goed in bent en waar je je goed bij voelt. Dat had ik mezelf achteraf gezien nog wel wat meer gegund.”