Docent en superfan over songfestivalbesluit: 'Vreemd'
Niet, wel en nu toch weer niet. Dit keer definitief: Nederland doet niet mee aan het Eurovisie Songfestival. De NPO trekt zich terug vanwege de verdeeldheid over de deelname van Israël en de oorlog in Gaza. Tom van den Oetelaar, docent bij Fontys Journalistiek en groot fan van het liedjesfestijn, reageert op het besluit.
Van den Oetelaar had ‘m eerlijk gezegd niet helemaal zien aankomen. Het bericht dat deze dinsdagochtend verscheen, met daarin met koeienletters dat NPO alsnog een streep zet door een Nederlandse deelname voor het Eurovisie Songfestival. Dat gebeurde nadat de publieke omroep eerder had gezegd de organisatie op zich te willen nemen. AVROTROS had zich teruggetrokken vanwege de deelname van Israël.
Geen draagvlak
“AVROTROS is de omroep die voorheen het songfestival namens Nederland organiseerde”, legt Van den Oetelaar uit. “Vorig jaar deed de omroep ook al niet mee, dit jaar weer niet. De NPO heeft toen gezegd de organisatie op zich te nemen omdat de omroep een Nederlandse deelname belangrijk vindt.” NPO had de hoop bij medewerkers van de publieke omroep voldoende draagvlak te vinden om op die manier medewerking te krijgen voor een deelname.
Maar dat gebeurde niet. Honderden NPO-medewerkers hekelden het besluit om mee te doen aan het evenement vanwege de deelname van Israël en stuurden daarom een brandbrief naar de omroepenkoepel.
“Nadat AVROTROS duidelijk had gemaakt het niet oké te vinden om deel te nemen vanwege de betrokkenheid van Israël, en vervolgens hetzelfde geluid vanuit BNNVara klonk, merkte je steeds meer de aarzeling”, vervolgt de Journalistiek-docent. Hij is al jaren fan van het songfestival en heeft er in het verleden meerdere edities gewerkt als verslaggever en schrijver van teksten voor commentatoren.
Een blamage
Inmiddels heeft de NPO geconstateerd dat de bereidheid om mee te werken aan een Nederlandse deelname, te klein is. En dus doet Nederland – net als vorig jaar – niet mee aan het Eurovisie Songfestival. “Ik had dit niet verwacht, nee”, klinkt het bij Van den Oetelaar. “Vooral omdat ik her en der heb gehoord dat er mensen waren gepolst om mee te doen. Afgelopen weekend ging zelfs de naam van Davina Michelle nog rond. Er borrelde van alles."
Dat NPO nu niet doorbijt, bevreemdt hem. Dat is niet vanwege de kwestie rondom Israël, maar vanwege de plannen die al in werking waren gezet. "En daarbij zeg ik twee dingen. Ten eerste heeft de NPO de zaakjes niet goed op orde. En ten tweede zie je nu ook dat wat het songfestival altijd is geweest, namelijk een afspiegeling van de samenleving, dat nu ook weer is. Als er in Europa verwarring is, dan zie je die weerslag ook op het songfestival.”
Toch zit Van den Oetelaar in mei gewoon weer voor de buis als het liedjesfestijn wordt uitgezonden. Want die uitzending gaat er volgens hem gewoon komen. “Maar het gevoel is wel echt anders. Een stuk weemoediger dan in andere jaren.”
Natuurlijk mag je teleurgesteld zijn, maar waar blijft het gevoel voor proportionaliteit? Staat een gemist televisieavondje of een leuke klus werkelijk in verhouding tot de verschrikkingen die zich al meer dan drie jaar dagelijks in Gaza afspelen?
Ook van BRON had ik meer verwacht. De aanleiding voor de discussie blijft vrijwel buiten beeld en een principieel besluit wordt vooral neergezet als een ‘blamage’.
Wat ik mis, is aandacht voor de journalisten en televisiemakers die zich hebben uitgesproken over de situatie in Gaza en daarvoor actie hebben gevoerd. Dat had hier op zijn minst benoemd mogen worden.
En dat uitgerekend op een dag waarop bekend wordt dat opnieuw meer dan 3.000 Palestijnen uit hun woningen zijn verdreven, ditmaal in Hebron op de bezette Westelijke Jordaanoever. Ook dat zou toch tot enige reflectie moeten oproepen…
Wat mij betreft zit de blamage niet in het besluit van de NPO, maar in de gekozen framing in dit artikel. Niet alleen in wat er wordt belicht, maar vooral in wat buiten beeld blijft. En dát vind ik toch een tikkeltje vreemd.