De e-mail handtekening

Het karakter van iemand weerspiegelt zich in de automatische e-mail-handtekening. Laat ik er een paar op een rij zetten.

De zelfingenomen kwast. Herkenbaar aan een handtekening vol met titels, verwijzingen naar commissies, adviesorganen, URL’s met de eigen naam erin en plaatjes van geschreven boeken.

De minimalist. Ondertekent met ‘Gr. E.’ Weinig werk, maar heeft de ondertekening toch geautomatiseerd.

De bedrijfsslaaf. Heeft een handtekening precies conform de huisstijl van de organisatie. Inclusief huisstijlkleuren, logo en lettertype.

De werk-privé-balans-fanaat. Prominent in de handtekening staat wanneer de mailer niet beschikbaar is en/of wanneer de mail niet gelezen wordt.

Het tegeltje. Heeft een motto of een slogan in de ondertekening staan. Soms heeft dat te maken met het bedrijf (we summon the future), soms privé (carpe diem).

De bomenknuffelaar. Roept iedereen in de handtekening op om de mail vooral niet te printen. 

En dan heb je natuurlijk ook nog allerlei mengvormen. Vaak staat er ook nog een disclaimer in de handtekening. Het leukste is altijd als daarin staat dat niets uit een nietszeggende, saaie mail mag worden gekopieerd of vermenigvuldigd. Yeah, right, alsof iemand dat zou willen. 

In de toekomst wordt de auto-handtekening belangrijker. Je hebt namelijk steeds meer AI-Assistenten, zoals CoPilot, die automatisch mails beantwoorden. Veel mensen zijn daar niet van gediend. Ik ook niet. Daarom onderteken ik mijn mails tegenwoordig met Rens²  van der Vorst .

Inderdaad, Rens-Kwadraat.
Als een mail dan begint met ‘hallo Rens²‘ dan weet ik dat die gecomponeerd is door een AI-robot. En die kan ik prima negeren.  
 

Rens van der Vorst is technofilosoof, werkt bij Fontys hogescholen ICT en Engineering en is auteur van diverse boeken, waaronder Digitale Gremlins en Pretty Wild Woman. Lees hier de eerdere columns die hij voor Bron schreef.