Meiden van de Keileweg

Een kwart eeuw na het verschijnen van de documentaireserie ‘Meiden van de Keileweg’ is er een vervolg. Hoe gaat het nu met de hoofdpersonen van toen? Aangrijpende verhalen passeren de revue, het ene nog schrijnender dan het andere.

In de jaren 90 richtte de gemeente Rotterdam de Keileweg in als tippelzone om overlast van prostituees en drugsverslaafden in de stad te verminderen. Roy Dames maakte daar in 1999 een docuserie over, waarin de treurige verhalen van verschillende vrouwen in beeld werden gebracht. Ze hadden alles over voor een snuifje coke of shotje hero. Een beurt voor 25 gulden was de normaalste zaak van de wereld en een dagelijkse gang van zaken.

In 2005 werd de tippelzone gesloten en nu, twee decennia later, zoekt Roy Dames de vrouwen opnieuw op om te vragen hoe het met ze gaat. In de inmiddels twee verschenen afleveringen wordt duidelijk dat de wonden bij de één dieper zitten dan bij de ander. Sommige hoofdpersonen die toen verslaafd waren en geen toekomst leken te hebben, zijn nu gelukkiger dan ooit. Andere vallen terug in oude patronen.

Stuk voor stuk vertellen ze op een bijzonder openhartige manier over hun verleden en huidige leven. Het meest opmerkelijke verhaal is dat van Lieke, die op jonge leeftijd mishandeld werd en nog steeds dagelijks worstelt met de gevolgen daarvan. Ze kan haar oude leventje nog niet loslaten en dat is duidelijk te zien aan de omgeving waarin ze woont en mensen waarmee ze omgaat.

Ondertussen werkt Sonja tegenwoordig als BDSM-meesteres, heeft Wendy de drugs ingeruild voor een gelukkig leven als moeder van drie kinderen en vecht de terminaal zieke Christel nog steeds (of weer) met haar verslavingen.

Cijfer: 8,5 – Je wil blijven kijken, maar eigenlijk ook weer niet. De heftige verledens van deze vrouwen gaan in je hoofd zitten, en laten je op een pijnlijke manier beseffen hoe het leven ook kan zijn.