It - Welcome to Derry

Je hebt altijd twee kampen: of je bent ergens helemaal weg van, of niet. Oké, misschien zit er ook nog iets tussenin zoals mensen zonder mening. Een beetje zoals bij de kieswijzer, maar dan anders. Hoe dan ook, in het kader van Halloween keek ik deze week naar de nieuwe serie ‘It: Welcome to Derry’ en ik zit duidelijk in het ik-vind-nog-het-niks-kamp. M’n vriend in het tegengestelde kamp.

‘It: Welcome to Derry’ is een prequel op de films ‘It’ en ‘It Chapter Two’, die allebei gebaseerd zijn op het boek van Stephen King uit 1986. Het verhaal van de serie speelt zich af in de jaren ’60 en vindt plaats in Derry. Daar, in dat kleine stadje, krijgen we te zien hoe de terreur van clown Pennywise ooit begon en hoe het angstaanjagende wezen kinderen vanuit zijn ondergrondse hol de stuipen op het lijf jaagt. 

Klinkt spannend en dat bewijst de eerste aflevering ook met een vliegende mutantbaby, doodenge liedjes en heel veel bloed. Maar toch zitten we thuis in een spagaat. M’n vriend vindt deze serie na het zien van de eerste aflevering helemaal fantastisch. Ik zat tijdens het kijken vooral te wachten op de aftiteling zodat ik naar bed kon. Niet omdat de acteurs slecht acteren, het verhaal slecht is of omdat het slecht gefilmd is. Niks van dat. Meer omdat ik met heel veel smacht zat te wachten op de horrorclown waar de hele serie om draait. En die kwam maar niet.

Misschien moet ik dus gewoon wat meer geduld hebben en het nog een kans geven bij de tweede aflevering. En derde. En vierde. Tot en met de achtste en laatste. Want hé, je moet je vent ook tevreden houden. Toch?

Cijfer: 7 – Een gemiddelde van mijn cijfer (een 5) en dat van mijn vriend (een 9). Wel zo eerlijk. En stiekem ook omdat ik er zeker van ben dat ik de aankomende afleveringen leuker ga vinden.