Ironheart

Disney+ lanceerde deze week de eerste drie afleveringen van de nieuwe Marvel-serie Ironheart. Een nieuw verhaal gebaseerd op de geniale Riri Williams, die de beste uitvinder van haar generatie wil worden. Maar dat gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot.

We kennen Riri Williams (gespeeld door Dominique Thorne) als de superslimme student die in de film Wakanda Forever meegenomen wordt naar het land waar vibranium zijn oorsprong vindt, om daar mee te werken aan de laatste high-tech uitvindingen. Ironheart gaat verder, na Riri’s tijd in Wakanda, in haar eigen stad Chicago.

Riri sleutelt aan haar eigen Iron Man-pak, waarmee ze de hulpdiensten in Amerika tot een nieuw niveau wil tillen. Helaas wordt ze van haar opleiding gestuurd na tal van plagiaatzaken en een explosie in een laboratorium. Met haar pak vertrekt ze terug naar haar thuisbasis, waar ze haar pak uitrust met een geavanceerde AI die gebaseerd is op haar eigen hersenactiviteit. Dat zorgt ervoor dat haar AI-assistent de technologische belichaming wordt van haar overleden beste vriendin. Herinneringen en verdriet gaan daar mee gepaard.

Het technologische wonderkind wil alsmaar door blijven sleutelen aan haar uitvinding, maar stuit daarbij steeds op hetzelfde probleem: daar is geld voor nodig. Iets wat zich op lijkt te lossen zodra Riri in aanraking komt met Parker Robbins, ook bekend als The Hood (gespeeld door Anthony Ramos), en zijn bende van hackers, pyromanen en straatvechters. 

Ironheart lijkt hetzelfde probleem te hebben als vele andere Marvel-series die op Disney+ verschijnen. Écht boeien doen ze niet. In ieder geval niet vanaf het eerste moment. Veel karakters worden maar heel kort voorgesteld, terwijl er anderzijds verhaallijnen juist uitgediept worden. Zoals Riri’s band met Joe, die de zoon blijkt te zijn van de oude COO van Stark Industries en tevens Tony Stark’s beste vriend. Hopelijk maakt Marvel nog veel goed in de afleveringen die volgen.

Cijfer: 5,5: Ironheart is een mix van AI tegen magie, met goed ogende tech- en vechtscènes maar weinig diepgang. Het begin is traag, maar naarmate de afleveringen vorderen krijgt de serie steeds meer kracht. Hopelijk wordt die lijn doorgezet in de laatste drie afleveringen.