Bron review: Carnaval

Woensdag vond met 11-11 niet alleen de aftrap van het carnavalsseizoen plaats, ook de film Carnaval ging in première. Stoomt de film ons meteen klaar voor het mooiste feest van Brabant?

Het verhaal draait om Sjefke (Tim Haars) en zijn vrienden. Ze houden allemaal van carnaval en vieren dat het liefst in hun fictieve stad Zattegat. Maar Sjefke wordt opgezadeld met zijn tijdens carnaval verwekte tienerdochter. 

Mix deze verhaallijn met die van een mislukte volkszanger, een doorgedraaide prins carnaval en kerkelijke levenslessen van Guus Meeuwis en dan heb je het plot van Carnaval wel te pakken. Inclusief bier, seks en vuur natuurlijk. Bam!

De eerste tien minuten word je als kijker volop gebombardeerd met soortgelijke grappen die in de New Kids-films een groot succes waren, maar daardoor heb je vooral het idee dat je naar een herhaling van zetten kijkt in plaats van naar een nieuwe film. 

Daarnaast duurt het na die sneltrein aan grappen te lang voordat een van de karakters je echt aan het lachen krijgt. De spreekwoordelijke knaller mist, waardoor de film uiteindelijk vooral voelt als een lange zit.

Dat laatste kan ook te maken hebben met het publiek. Misschien heb ik wat grappen gemist omdat er overal in de zaal Grolsch-flessen popten. Of lag het aan de verklede mensen op de rij achter me, die tijdens de film alles bespraken wat maar in ze opkwam. Het was een zatte bedoeling in de zaal. Typisch voor carnaval, maar een film in precies dat genre kijken, is daardoor op 11-11 geen goed idee.

Cijfer: 4. “Hoewel de film vooral een absurde ode aan het carnavalsfeest is, lijkt de succesformule uit Maaskantje niet gekopieerd te kunnen worden naar een ander Brabants fenomeen."