All inclusive

Ik overweeg een all-inclusive resort te beginnen voor studenten. Het wordt een goudmijn. Ik zal uitleggen waarom.

Te beginnen met het ontbijt. Inclusief, uiteraard, maar wordt geserveerd tussen half 8 en half 10. Hoef ik weinig in te kopen. Immers voor half 10 zijn er amper studenten aanwezig.

Vervolgens is het mij opgevallen dat studenten (‘klanten’ die betaald hebben voor hun opleiding) altijd enthousiast reageren op activiteiten die niet doorgaan. Uurtje eerder stoppen? Lekker. Hoorcollege vervallen? Heerlijk. Mijn all-inclusive resort omarmt die vibe. De bar soms een uurtje eerder dicht. Het zwembad vaak later open. De karaoke-cocktailavond vervalt regelmatig op het laatste moment.

In ons onderwijsgebouw is er maar 2,5 dag gegarandeerd plaats voor de studenten. Daar klaagt nooit iemand over, dus dat trek ik door naar mijn resort. Je betaalt voor de hele week, maar je hebt maar 2,5 dag recht op een hotelkamer. De andere dagen moet je geluk hebben. Goud!

En ten slotte, stel, je geeft mijn studenten twee opties. Nog tien weken les volgen en lekker veel leren en dan tentamen doen. Of, nu een voldoende krijgen en thuisblijven. Dan kiest een groot deel voor de tweede optie, ben ik bang. In mijn all-inclusive resortpackage kun je er daarom ook voor kiezen om vanuit thuis AI-gegenereerde foto’s te downloaden. Aan het zwembad. Tegen de achtergrond van een ondergaande zon. Even duur. Veel gemakkelijker.

Vroeg ontbijt. Activiteiten die zomaar vervallen. Niet altijd plaats. Geen aanwezigheidsverplichting. Dat wordt een doorslaand succes.

Boek nu. 
2,694 euro. 
Voor een hele week.

Rens van der Vorst is technofilosoof, werkt bij Fontys hogescholen ICT en Engineering en is auteur van onder meer Don't mention the VAR. Lees hier de eerdere columns die hij voor Bron schreef.