Afstudeermoe: een hoepel te ver

Daar zit ik dan: vierdejaarsstudent aan de lerarenopleiding geschiedenis, op de drempel van mijn afstuderen. Het laatste halfjaar is ingegaan, en tijdens een gesprek met mijn studiecoach kwam de term afstudeermoe opeens op tafel rollen.  

En ik ben niet alleen, zo blijkt. Tijdens een praatje met een medestudent kreeg ik een instemmend knikje. We zijn moe van alle hoepels waar we telkens doorheen moeten springen, zeker nu die hoepels wel erg op elkaar beginnen te lijken. En ja, ik begrijp dat die hoepels belangrijk zijn. Onderzoek, stage, reflectie het draagt allemaal bij aan ons toekomstige beroep. Maar het voelt inmiddels een beetje alsof ik elk jaar opnieuw dezelfde cirkel doorloop. 

Neem de stages. Bij de lerarenopleiding loop je er vier. En na drie keer laten zien dat je capabel bent en startbekwaam als docent, vraag ik me af: is die vierde echt nodig of kan je deze ook combineren met de derde als het goed gaat?

 Als leraar moet je differentiëren in de klas, maar Fontys zelf lijkt die kunst nog niet helemaal onder de knie te hebben. Waarom is er binnen de voltijdopleiding niet meer flexibiliteit, zoals dat bij de deeltijdvariant wel kan? Dat zou niet alleen een stukje afstudeermoeheid wegnemen, maar ook ruimte bieden om bijvoorbeeld een dubbele bevoegdheid te halen. Handig voor de arbeidsmarkt, toch? En hierbij al mijn respect voor de begeleiders binnen Fontys, want alle regels rondom stage en afstuderen lijken soms net zo snel te veranderen als food hypes op Tiktok.  

En dan hebben we het over hippe termen als “persoonlijke leertrajecten”, innovatief, studentgericht: allemaal prachtig. Maar als die trajecten er echt zijn, waarom voelt afstuderen dan als een one-size-fits-all aanpak? Mijn oproep aan het werkgroepje “persoonlijke leertrajecten” (en die bestaat vast binnen de hogeschool, of anders geef ik ze een mooie nieuwe klus): zorg voor differentiatie in het afstudeerproces. Laat zien dat je studenten niet onnodig door dezelfde hoepels laat springen, dat je kijkt naar wat ze écht nodig hebben. 

Voor alle mede-studenten die net als ik nog even door moeten: houd vol! Hier wat tips om de eindstreep te halen. 

1. Kies een onderwerp dat je écht leuk vindt. Als het je niet interesseert, wordt het een martelgang.
2. Stel een doel voor jezelf. Voor mij is dat doorstuderen – dat maakt afstuderen een tussenstap naar iets wat ik graag wil. 
3. Plan iets leuks om naar uit te kijken. Afgelopen weekend heb ik mijn vakantie geboekt. Dat motiveert meer dan je denkt. 
4. En uiteindelijk: zet jezelf gewoon aan het werk. Ja, dat klinkt flauw, maar soms moet je jezelf een schop onder de kont geven. Je bent er bijna! 

Afstudeermoe of niet, ik zie de eindstreep langzaam dichterbij komen. Nog even door die laatste hoepels springen en dan… tijd voor het echte leven. Of nou ja, voor de volgende uitdaging.