Nu kunnen alleen nog onderzoekers aan universiteiten promoveren in hun vakgebied. Zij dragen dan de doctorstitel PhD. Bruins wil dat ook het praktijkgericht onderwijs op hogescholen tot de hoogste kwalificatie kan leiden. Deze promovendi zouden dan de titel professional doctorate krijgen, ofwel PD.

Bruins besprak zijn voorstel onlangs in de Tweede Kamer. Hij wil graag dat er een wet komt met het promotierecht voor hogescholen. Vanuit de hogescholen wordt enthousiast gereageerd. Ook Fontysbestuurder Arian Steenbruggen vindt het een goed voorstel.

Maatschappelijke behoefte
“We pleiten hier al enige jaren voor”, zegt ze. “Praktijkgericht promotieonderzoek kan heel helpend zijn bij de vele ingewikkelde vraagstukken die zich voordoen in de sectoren waar wij voor opleiden. Naast academisch gericht promotieonderzoek van de universiteiten is er een maatschappelijke behoefte aan praktijkgerichte kennis op dat niveau.”

Het promotierecht voor hogescholen biedt onderzoekers de mogelijkheid om binnen Fontys zelf te promoveren. Er zijn meer voordelen, aldus Steenbruggen. “Ook voor onze werkveldpartners kan een professional doctorate-traject aantrekkelijk zijn. En voor lectoren om praktijkgericht promotieonderzoek te begeleiden.”

Binnen de Centres of Expertise (CoE) van Fontys wordt praktijkgericht onderzoek uitgevoerd in samenwerking met bedrijven en instellingen. “Als we daarbij werknemers van die partners een mogelijkheid kunnen bieden om praktijkgericht promotieonderzoek binnen hun eigen werkomgeving te doen, zou dat heel waardevol zijn”, betoogt de bestuurder.

Pilot 
Vorig jaar is een pilot van start gegaan waaraan 25 hogescholen meedoen. Via dit traject, dat tot 2029 loopt, doen 135 onderzoekers praktijkgericht promotieonderzoek, waarvan 7 werkzaam zijn bij Fontys. 6 van hen zijn actief in de domeinen kunst en creatief, gezondheid en welzijn en leren en professionaliseren. De invulling van de andere positie volgt snel. Verder heeft Fontys het signaal afgegeven 3 posities te willen in het domein techniek en digitalisering.

Vorige week heeft Fontys een korte evaluatie gehouden en daaruit blijkt volgens Steenbruggen dat de onderzoekers en lectoren ‘heel positief zijn over het praktijkgericht promoveren’. “De kanttekeningen betreffen vooral het pionieren in deze pilotfase. Dat vraagt extra wendbaarheid en ook een portie lef.”

Minister Bruins maakte zich in de Tweede Kamer ook hard voor vaste financiering van hbo-onderzoek. “Dat is niet alleen een goed idee”, stelt Steenbruggen, "het is zelfs hard nodig.” Op dit moment is er sprake van tijdelijke financiering tot 2031. 

De bestuurder meent dat als je hogescholen in staat wilt stellen om hun rol als kennisinstellingen serieus te nemen, vaste financiering een voorwaarde is. “Het verschil tussen universiteiten en hogescholen op dit vlak is nu heel groot. Daar mag natuurlijk best verschil in blijven, maar het is wel logisch en zelfs noodzakelijk om de hogescholen op dit vlak meer financiële armslag te geven dan nu het geval is.”

Het GreenTechLab is een onderzoek- en technologiegroep binnen Fontys en houdt zich bezig met verschillende projecten, vaak gericht op de agrosector en altijd met de focus op duurzaamheid. Een van de meest recente projecten richt zich op paprika’s. En dan met name op het digitaal kweken ervan.

“We hebben vanuit een kweker een vraagstelling gekregen. Hoe kun je inschatten welke paprika-oogst eraan zit te komen? Want hoe beter de inschatting, hoe beter je je personeel in kunt plannen en hoe duurzamer je werkt”, legt Roosen uit. “Wij zoeken uit hoe je technologie in kunt zetten om een oogst te voorspellen. Dat doen we naar aanleiding van een onderzoek waar voormalig student Alexander in 2020 de Fontys Onderzoeksprijs mee won.”

Plannen
Iedere kweker zal de problemen herkennen: personeel is niet op het juiste moment aanwezig, er is een personeelstekort of een plant produceert in een week tijd plotseling veel minder vruchten dan normaal. “De kweker heeft soms geen idee waar dat aan ligt”, zegt Roosen. “Met een digital twin kun je daar voorspellingen over doen.”

Oké, een digital twin dus. Maar wat is het? En belangrijker nog: wat doet het? Roosen: “Een digital twin is letterlijk een digitale tweeling van een paprika uit de kas. Die bootsen wij virtueel na door heel veel foto’s en data in een systeem te zetten. Het systeem moet gaan herkennen dat iets roods, groens of geels een paprika zou kunnen zijn. Als het een bepaalde ronding heeft, is het bijna zeker een paprika. Heeft het ook nog de juiste afmeting? Dan is er geen twijfel meer over mogelijk.” [Tekst gaat verder onder de afbeeldingen]

Zieke paprika’s
Je vertelt een systeem dus wat een paprika is. Je hebt een paprika in real life en een paprika op je computerscherm. De paprika op je computerscherm herkent allerlei dingen. Wanneer de vrucht rijp is en dus geoogst kan worden, maar ook of er eventuele ziektes zijn. “Als je per rij paprika’s in een kas een schatting kunt maken over hoeveel kilogram er geoogst kan worden, kun je op basis daarvan je personeel beter inplannen. Dat vermindert de werkdruk en maakt een bedrijf financieel gezonder.”

Helder. Dan nu terug naar het herkennen van zieke paprika’s. Want dat is volgens Roosen de volgende stap. “Als we de vruchten met een digital twin kunnen herkennen, kunnen we dan ook ziektes zoals schimmelinfecties opsporen? Ja, met witte vlekjes op bladeren en vruchten. Een medewerker in een kweekkast is er vaak niet voor opgeleid om die te herkennen, een digital twin kan dat wel.”

Koeien
Best handig dus, zo'n digital twin. Zeker als je het ook op andere vlakken kunt gebruiken. Goed nieuws: dat is mogelijk. “Je kunt de methodiek gebruiken bij loopbewegingen van een dier", vertelt Roosen. "Wij hebben bijvoorbeeld gekeken naar een koe. Doel daarvan is dat je afwijkend loopgedrag kunt herkennen. En dat is fijn, want hoe eerder je een mankement signaleert, hoe sneller je erbij kunt zijn en hoe beter het helingsproces verloopt. Compleet ander doel dan bij de paprika’s, maar wel toegepast met dezelfde techniek.” [Karen Luiken]

Het zaadje om onderzoek te doen naar duurzame bedrijfsmodellen werd geplant niet lang na haar afstuderen aan Fontys Management, Economie en Recht. Samen met twee vriendinnen importeerde Velter voor hun eigen bedrijf platenspelers om te verkopen in heel Europa.

Op den duur begon er iets te wringen. “Het feit dat platenspelers worden gemaakt om te verkopen en niet om te behouden, waardoor ze veel te snel worden afgeschreven en de materialen ons milieu belasten, vond ik onaanvaardbaar.”

Verduurzamen
Twee jaar lang werkte Velter aan de verduurzaming van haar bedrijf. Uiteindelijk werd het haar duidelijk hoe moeilijk het is om internationale ketens te verduurzamen. Ze stapte uit het bedrijf en ging de master Duurzaamheidswetenschappen volgen aan de universiteit van Maastricht.

Daarnaast werkt ze als onderzoekster bij het lectoraat Circulaire Transitie van het Fontys Center of Expertise Circulariteit en Duurzaamheid (FECD). Haar proefschrift ligt voor haar. Op 3 oktober mag ze het verdedigen. Zes jaar lang werkte ze met een klein team van medewerkers en studenten aan het onderzoek. Ze is zichtbaar trots op het resultaat.

Toekomstbestendig
Bedrijven hebben een sleutelrol in de duurzame ontwikkeling van onze samenleving, is Velters overtuiging. Met de door haar ontwikkelde tool kunnen bedrijven hun businessmodel transformeren naar een duurzame variant. Dat is volgens haar nodig om als bedrijf toekomstbestendig te kunnen zijn, onder meer door grondstoffen te behouden en de milieudruk te verlagen. Maar ook door regeneratief te werken, waarbij je meer teruggeeft dan neemt.

Hoe het werkt? “Ik kwam er gaandeweg het onderzoek achter dat duurzame bedrijfsmodellen alleen kunnen ontstaan als er afstemming is tussen alle belanghebbenden in een netwerk van bedrijven, beleidsmakers en andersoortige organisaties”, licht Velter toe. “De tool geeft bedrijven en hun relaties inzicht in hun onderlinge verhoudingen, rollen en identiteiten.”

Veranderende verhoudingen
Maar dan zijn ze er nog niet. Volgens Velter ontstaat er pas verandering wanneer bedrijven en hun relaties in andere afhankelijkheidsstructuren durven denken. “Nu zie je vaak dat één partij een beslissende rol heeft in de keten en dat producten lineair worden verplaatst. Dat werkt niet voor circulariteit en duurzaamheid. Daarom moeten we bestaande identiteiten, machtsverhoudingen, competenties en processen herzien.”

Deze werkwijze van betrokkenheid van alle ketenpartners en onderlinge afstemming noemt Velter ’boundary work’ of ‘grenzenwerk’. “Stel je eens voor dat niet economische groei, maar de natuur, goede arbeidsomstandigheden of sociale gelijkheid het uitgangspunt zijn van een ketensamenwerking. Dat biedt kansen om werkelijk duurzame bedrijfsmodellen te creëren.”

Bewustzijn
Voorbeelden van volledig circulaire bedrijven zijn er nog niet veel, weet Velter. Wel hebben een groot aantal bedrijven deze ambitie en zijn andere goed op weg. Het onlineplatform van Peerby bijvoorbeeld helpt je spullen te lenen uit je eigen buurt. Outdoorbedrijf Patagonia promoot minder consumptie en doneert haar winst aan milieubescherming. En Ikea streeft ernaar haar producten langer te laten meegaan middels het terugkopen en hergebruiken van afgedankte items. “Het begint bij bewustzijn, en daar heeft iedereen in onze maatschappij een rol in”, aldus Velter.

De Europese Unie werkt aan wetgeving om circulaire bedrijfsvoering te stimuleren in de lidstaten. Die wet geldt al voor sommige grote bedrijven, maar vanaf 2025 moet elk bedrijf zich aan regels gaan houden. “Om te kunnen blijven bestaan moeten bedrijven dus wel gaan nadenken over duurzame bedrijfsmodellen.”

Rol student
Hier ligt volgens Velter ook een taak voor het hoger onderwijs en studenten. Ze ziet dat binnen steeds meer instituten duurzaamheid onderdeel uitmaakt van de opleidingen, en dat het onderwerp erg speelt onder studenten. “Als zij straks de arbeidsmarkt betreden, kunnen ze meteen al een belangrijke bijdrage leveren aan de duurzame transitie van het bedrijfsleven.” [Marieke Verbiesen]

Al meer dan een jaar is de inflatie in Nederland hoog. Opgedreven door de stijgende gasprijzen, de nasleep van de coronacrisis en de gevolgen van de oorlog in Oekraïne kwam de inflatie eind augustus voor het eerst in onze nationale geschiedenis uit op 12 procent, zo blijkt uit berekeningen van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). En tegen alle verwachtingen in is het einde van de inflatie nog niet in zicht.

Daarom probeert de overheid de hoogste nood te lenigen met een steunpakket voor de laagste en middeninkomensgroepen. Zo wil ze de minimumlonen en de uitkeringen met 10 procent verhogen. Ook kunnen huishoudens voordeel hebben van een verhoging van het kindgebonden budget en de zorg- en huurtoeslag.

Achteropraken
Maar de meeste steunmaatregelen gaan pas volgend jaar in, terwijl velen deze winter al in problemen kunnen komen. Bovendien dreigen de mensen met de laagste inkomens door de inflatie nog meer achterop te raken. Wat is de juiste oplossing?

Cees-Jan Pen, lector De Ondernemende Regio aan Fontys Economie, constateert dat de overheid vooral kortetermijnoplossingen biedt. Hij pleit ervoor om ook verder vooruit te kijken. “Ik geloof dat we de kwetsbare groep mensen in onze samenleving structureel kunnen helpen door de sociale woningvoorraad van woningcorporaties versneld te verduurzamen. Op deze manier verstoken de bewoners minder gas en brengen we hun energierekening omlaag.”

In plaats van sporadisch een fooi uit te keren aan mensen in deze wijken als doekje tegen het bloeden, kan het overheidsgeld beter door de woningcorporaties worden besteed, vindt Pen.

Stille ramp
Maja Ročak maakt zich niet alleen grote zorgen om de groep mensen die altijd al moeite hebben om rond te komen. Volgens de lector aan Fontys Sociale Studies is er een nieuwe groep die door de inflatie in de problemen dreigt te komen: de middeninkomens. “Dat zijn de mensen met een betaalde baan en schoolgaande kinderen, maar zonder noemenswaardige financiële buffer. Tot voor kort konden zij hun rekeningen betalen, maar door de stijgende prijzen en de oplopende inflatie is dat steeds minder vaak het geval.”

Bijkomend probleem volgens Ročak is dat deze groep mensen niet in beeld is bij hulpverleningsinstanties en gemeenten. Angst en schaamte over hun situatie dragen eraan bij dat zij onder de radar blijven. “Deze mensen hebben zich altijd zelf weten te redden, en denken dat nu ook te kunnen. Maar hoe langer deze situatie duurt, hoe meer schulden zij maken. Er ontwikkelt zich een stille ramp onder deze groep ‘working poor’. Inflatie gaat uiteindelijk over armoede.”

Ontwrichte samenleving
In het ergste geval kan de inflatie ontwrichtend uitpakken voor de samenleving als geheel, voorspelt de lector Sociale Veerkracht. “Het is belangrijk dat we de armoede niet individualiseren nu een steeds grotere groep mensen in de problemen komt. Daarom moeten we structurele oplossingen bedenken en naast de bestaande groep armen die nu extra hard geraakt worden, onder meer de middeninkomensgroep zien te bereiken en hulp aanbieden”, aldus Ročak.

Tegen de heersende opvattingen van collega-economen in denkt Ewoud Jansen dat de oplossing om uit de inflatie te komen, kan liggen bij het verlagen van de rente door de Centrale Banken. Volgens de docent Finance & Economics bij de opleiding Fontys International Business wordt het dan voor bedrijven en huishoudens aantrekkelijker om te investeren. “Uiteindelijk ligt de oorzaak van inflatie bij problemen in de aanbodkant en om die op te lossen moet je daarin investeren en dat gaat beter met een lage(re) rente.”

Jansen noemt als voorbeeld investeringen in duurzame energieoplossingen. “Wie niet genoeg geld heeft voor zonnepanelen of een warmtepomp kan geld lenen, maar ziet daar vaak toch vanaf vanwege de hoge rente”, constateert hij. “Zolang we onvoldoende alternatieven voor gas hebben, blijven de energieprijzen hoog en als gevolg daarvan ook de inflatie.”

Klimaatdoelen
Angst en onzekerheid voor de toekomst overheersen, maar de nijpende situatie biedt ook kansen, denkt Cees-Jan Pen. “Door schaarste aan grondstoffen en de hoge prijzen voor energie en grondstoffen, gaan we als maatschappij kritischer kijken naar manieren waarop we kunnen besparen, verduurzamen en hergebruiken. Dat zou de noodzakelijke circulaire economie in een versnelling kunnen brengen.”

Deze redenering wordt ondersteund door het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL). In een artikel stelt het PBL dat de circulaire economie de slagkracht van het klimaatbeleid vergroot. “Maar op dit moment leidt de inflatie nog vooral tot uitstelgedrag”, aldus Pen. “Op de wat langere termijn zou het een impuls kunnen geven aan de verduurzaming van onze economie. Het wordt rendabel om op bepaalde dingen te besparen.”

Europa voorop
Het drietal Fontys-experts is duidelijk: de inflatie laat zich niet makkelijk beteugelen. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. Welke de juiste of de kortste route is, durven zij niet te zeggen. En waar de een profiteert van de inflatie of een steunmaatregel, voelt een ander de pijn ervan. Wel zijn ze het erover eens dat er snel meer moet gebeuren. Het liefst op Europees niveau en voordat de winter intreedt.

Alle drie hopen zij dat er op korte termijn een EU-plan komt om de energieprijzen te beteugelen. Want daar ligt volgens hen het grootste pijnpunt. “Hoe eerder we onafhankelijk zijn van Russisch gas, hoe sneller de energieprijzen dalen en we de inflatie onder controle krijgen.” [Marieke Verbiesen]

In grote delen van Nederland moet de stikstofuitstoot drastisch omlaag, met Noord-Brabant en Limburg voorop. De stikstofplannen die minister Christianne van der Wal (Stikstof) vrijdag naar de Tweede Kamer stuurde, liegen er niet om. Op meerdere plaatsen moet de uitstoot met 70 procent omlaag en dat heeft grote gevolgen voor de Brainportregio.

Boeren moeten worden uitgekocht en bouw- en infrastructurele plannen komen stil te liggen. En dat terwijl er al een nijpend tekort aan woningen is en de duurzame bereikbaarheid van de regio achteruit holt. Bedrijven als ASML waarschuwen al langer dat het vestigings- en woonklimaat in de regio dringend moet worden verbeterd. En toch heeft het aanpakken van de slechte luchtkwaliteit volgens lector Cees-Jan Pen op dit moment de hoogste prioriteit.

Quality of life
“We horen telkens over de economische belangen en de belangen van de boeren, maar er wordt te weinig gesproken over de belangen van de natuur en het belang van goede luchtkwaliteit. Zeker voor mensen met astma en andere longproblemen.”

Pen wijst op recent onderzoek waaruit is gebleken dat mensen in Brabant gemiddeld een jaar korter leven door de slechte luchtkwaliteit. “Dan heb je het over quality of life, en die staat hier al langer onder druk. Dat zet op termijn het vestigingsklimaat weer onder druk. Die quality of life moeten we dus verbeteren, en wel zo snel mogelijk.”

Pen doet vanuit het lectoraat De Ondernemende Regio, verbonden aan Fontys Hogeschool Economie en Communicatie, onderzoek naar het regionale vestigingsklimaat en de kwaliteit van de leefomgeving. Hij is allerminst verbaasd over de stikstofplannen die er nu liggen.

Systeem is onhoudbaar
“We zagen dit natuurlijk al lang aankomen. De stikstofplannen zijn helemaal in lijn met alle zorgelijke berichten over de luchtkwaliteit en de staat van de natuur. Voor individuele boeren is dit een groot drama, maar we kunnen simpelweg niet op dezelfde voet verder.”

Volgens Pen is het systeem al langer onhoudbaar en hebben we veel te lang om de hete brij heen gedraaid. “Het is nu tijd om harde keuzes te maken. Dat zal pijn doen en schuren, maar wie niet kiest verliest.”

Om de discussie zuiver te voeren is brede kennis noodzakelijk en daar ziet Pen een belangrijke rol weggelegd voor kennisinstellingen en lectoraten. “Het is nu zaak om alle feiten en cijfers helder te krijgen en nieuwe bouwstenen en innovaties op te sporen om het vestigingsklimaat in de Brainportregio overeind te houden. Fontys kan hier een grote rol van betekenis in spelen.”

Investeren in duurzaamheid
Volgens Pen is het vooral zaak om goed na te denken over onderwerpen als duurzame mobiliteit, slim en circulair bouwen, het radicaal vergroenen van steden en het circulair inrichten en benutten van industrieterreinen.

Daar liggen kansen, al vraagt dat op korte termijn om extra investeringen. “Te lang zijn economische belangen te dominant geweest, het is nu tijd om te investeren in duurzaamheid en de economische belangen van morgen en overmorgen.”

De provincie Noord-Brabant heeft nog een jaar de tijd om tot stikstofplannen op gebiedsniveau te komen. Dat gaat politiek spannend worden, verwacht Pen. Zeker met de provinciale verkiezingen die er volgend jaar aankomen. “Aan ons de taak om onafhankelijk met de feiten en cijfers te komen. De politiek kiest, maar wij moeten de kennis aanreiken om tot de juiste keuzes te komen.”

Kringlooplandbouw
Als op gebiedsniveau eenmaal is afgesproken wat rond bodem, water en lucht wel en niet kan, dan komt de bouw ook weer van de grond en neemt de kwaliteit van de leefomgeving weer toe, verwacht Pen. En ook voor de boeren in Brabant ziet hij op termijn zeker kansen. “Maar dan moeten we wel allemaal meer gaan betalen voor duurzame kwaliteit. En dat is met de huidige koopkracht en inflatie nog wel een issue. Het zou de slimste regio sieren om als eerste echte stappen te zetten rond kringlooplandbouw en ook zo waar te maken dat we de innovatiefste regio van de wereld zijn.” [Ivo van der Hoeven]

Limburg vergrijst de komende jaren in recordtempo. Bovendien trekken steeds meer talenten weg uit het gebied. Dat is slecht voor het bedrijfsleven en komt de leefbaarheid van de provincie niet ten goede.

Om de ‘leegloop’ van de grensregio tegen te gaan lanceerde de provincie Limburg twee jaar geleden het investeringsplan Regio Deal Noord-Limburg. Rijk, provincie en bedrijfsleven investeren hierin 40 miljoen tussen 2020 en 2023.

Concurrentie aangaan
Het doel van de Regio Deal: Noord-Limburg op de kaart zetten als Gezondste Regio van Nederland en als dé plek voor studies rondom de thema’s Voeding en Gezondheid, Logistiek, Future Farming en Circulariteit. Hiermee wil Limburg de concurrentie aangaan met het Westen van het land.

Een belangrijke rol is hierbij weggelegd voor studenten van Fontys en de Universiteit van Maastricht. Zij werken in Fieldlabs -hybride leeromgevingen- samen met het bedrijfsleven aan allerhande innovatieve projecten.

Nick Poeth, docent aan Fontys International Business School in Venlo is kersvers projectleider van Fieldlab Grenszlab. Hij nam begin februari het stokje over van voormalig projectleider Hidde van Erp.

De regio Noord-Limburg gaat Poeth aan het hart. Zelf trok hij jaren geleden ook weg uit het grensgebied om te gaan studeren in Wageningen. Nu is hij terug en wil hij meehelpen de regio op de kaart te zetten.

Veel te bieden
“Noord-Limburg heeft studenten heel veel te bieden”, stelt Poeth. “We weten dat alleen niet altijd goed voor het voetlicht te brengen. Misschien zijn we wel te bescheiden.”

Het is volgens hem hoog tijd om dat te veranderen en de concurrentie met steden als Amsterdam, Rotterdam en Leiden aan te gaan.

Op verschillende thema’s timmert de regio Noord-Limburg volgens Poeth al langer aan de weg. “Denk aan agrarische innovaties, de logistieke sector en de thema’s voeding en gezondheid en circulariteit. Allemaal onderwerpen waarin deze regio voorop loopt qua innovatie.”

Verder ontwikkelen
In de vier Limburgse Fieldlabs kunnen studenten zich op al die thema’s verder ontwikkelen, in nauwe samenwerking met het bedrijfsleven. Daarbij organiseren de Fieldlabs regelmatig workshops en evenementen, zoals de aankomende GreenFood4Health Challenge (zie kader).

“Het draait uiteindelijk allemaal om kennismaken, kennis delen en kennis vastleggen”, geeft Poeth aan. “Zo werken studenten tijdens de projecten aan hun expertise én aan hun netwerk.”

‘Zijn’ GrenszLab focust zich vooral op het aantrekken en behouden van talent voor het bedrijfsleven in Noord-Limburg en Noordrijn-Westfalen.

Groeipotentie vergroten
“We willen de groeipotentie van de regio vergroten door samenwerkingen aan te gaan met Nederlandse bedrijven die ook over de grens aan de slag willen. Noordrijn-Westfalen heeft bijna evenveel inwoners als heel Nederland, dus daar liggen mooie kansen.”

De komende maanden worden een kleine honderd Limburgse bedrijven, voornamelijk mkb, door het Grenszlab onder de loep genomen. Fontysstudenten en studenten van Universiteit Maastricht onderzoeken voor deze bedrijven de mogelijkheden en eventuele belemmeringen van succesvol zaken doen in Duitsland.

Voor een selectie van deze bedrijven worden aan het eind van het traject masterclasses gegeven om ze verder te helpen met hun grensoverschrijdende businessplannen.

“Hiermee geven we de bedrijvigheid in de regio een mooie boost”, stelt Poeth. “Maar belangrijker nog: we laten jongeren zien welke kansen er in dit grensgebied liggen.” [Ivo van der Hoeven]